Exposé
پل رمانی‌نویس است که کلبه‌ای دورافتاده را در حومه بریتانیا اجاره می‌کند تا کتاب جدیدش را که داستانی جنسی و پرمدعاست به پایان برساند. او که درگیر کابوس‌های پارانوئید مکرر است، از دوست‌دخترش سوزان جدا شده و در نوشتن کتابش به مشکل خورده است. او منشی‌ای به نام لیندا استخدام می‌کند تا دست‌نوشته را برایش تایپ کند. او لیندا را در ایستگاه قطار ملاقات می‌کند، جایی که لیندا توسط چند جوان مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد و این باعث می‌شود پل به آن جوان ها کتک مفصلی بزند. پس از مستقر شدن در خانه، لیندا به پیاده‌روی در کشتزار می‌رود و در آنجا توسط همان جوان‌ها مورد تجاوز قرار می‌گیرد، اما خیلی زود با شلیک گلوله با تفنگ ساچمه‌ای به هر دوی آن‌ها انتقام می‌گیرد. در همین حال، پل مدام کابوس می‌بیند و تمام پیشنهادهایش به لیندا رد می‌شوند. لیندا خودش را در خانه جا می‌کند و جای خانم استون، خدمتکار خانه را می‌گیرد. وقتی خانم استونِ مشکوک شب‌هنگام به خانه برمی‌گردد، به قتل می‌رسد: گلوی او با چاقو پاره می‌شود. در حالی که او و لیندا روی تکمیل رمان کار می‌کنند، پل از سوزان می‌خواهد که برگردد اما لیندا او را اغوا می‌کند. در حالی که آن‌ها رابطه جنسی دارند، پل ماشین خود را به داخل رودخانه می‌کوبد، در حالی که ترمزها دستکاری شده بودند. سوزان در حمام به قتل می‌رسد و همه‌چیز به هرج و مرج خشونت‌آمیزی تبدیل می‌شود.
سال انتشار: 1976 کارگردان: James Kenelm Clarke ژانر: Horror، Thriller نویسندگان: James Kenelm Clarke امتیاز: 5.4نقدها و نظرات
Arrrrrrrach (منتقد)
این یک فیلم بهره‌کِشانه‌ی کوچیک و باحاله که یه اتمسفر خاص داره که فقط توی بعضی از فیلمای بریتانیایی اون دوران پیدا میشه. طراحی شخصیت‌ها و مناظر یه ویژگی خاصی داره که من جای دیگه پیدا نکردم، البته این یکی رگه‌های خشن‌تری نسبت به بقیه داره که باعث شد به عنوان تنها فیلم بریتانیایی توی لیست رسمی «ویدیوهای هراس‌آور» اوایل دهه ۸۰ قرار بگیره. البته با در نظر گرفتن بلاهت اون مأموریت صلیبی اخلاقی، خیلی هم به عنوان چیز تکان‌دهنده‌ای برجسته نیست. وارد داستان نمی‌شم. یه داستان ساده‌ست از اودو کی‌یر پارانوئید که در حالی که با معشوقه‌اش فیونا ریچموند و تایپیست/تعقیب‌کننده‌اش(?) لیندا هایدن زندگی می‌کنه، داره با بعضی از اتفاقات گذشته‌اش دست و پنجه نرم می‌کنه. داستان آروم پیش میره و بهتره خیلی لو نره. بهترین فیلم دنیا نیست و کاملاً حس فیلمای بهره‌کِشانه رو میده، اما اگه به اون دوران و لحن حس نوستالژی دارین، احتمالا مثل من ازش لذت می‌برید. فیلم یه لحن کمی ظالم و مقدار زیادی جنبه‌های اروتیک داره، فقط انتظار چیز خیلی تکان‌دهنده‌ای رو نداشته باشید چون نقطه‌قوت‌های اون بیشتر توی فضا و بازی‌های کمی عجیب‌وغریبشه تا المان‌های معمول فیلمای بهره‌کِشانه.
2017-02-17