Take a Hard Ride
پایک، سرپرست سختکوش گله و مجرم اصلاحشده، به کارفرمای درستکار و ثروتمندش مورگان قول میدهد که برای تحویل ۸۶ هزار دلار حقوق کارکنان، از میان صحرا بگذرد و پول را به مزرعهای در سونورای مکزیک برساند. پایک برای به پایان رساندن این مأموریت خطرناک، اتحادی شکننده با تایری، قماربازی کاربلد اما حیلهگر، تشکیل میدهد. آنها در طول سفر پرخطر خود با کاترین، زنی بینوا، و کاشتوک، همراه دورگه و استاد هنرهای رزمی او مواجه میشوند. در این میان، کیفر، جایزهبگیر بیرحم، و چندین فرد طماع دیگر بیوقفه در تعقیب آنها هستند.
سال انتشار: 1975 کارگردان: Antonio Margheriti ژانر: Adventure، Drama، Western نویسندگان: Eric Bercovici، Jerry Ludwig امتیاز: 5.7راهنمای والدین Take a Hard Ride
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_یک وسترن پویا و خاص با بازی جیم براون و لی ون کلیف_**
این فیلم ترکیبی از وسترنهای «مردانی در مأموریت» و سینمای بلکسپلوتیشن (بهرهکشی از سیاهپوستان) است. برخی میگویند این اثر از وسترنهای اسپاگتی الهام گرفته، اما سه منبع الهام اصلی آن همگی فیلمهای آمریکایی هستند:
مانند «حرفهایها» (The Professionals)، داستان حول محور گروهی متخصص میچرخد که برای رسیدن به هدفی مشخص - تحویل پول به یک بیوه در مکزیک - در منطقهای خطرناک پیش میروند. این گروه شامل یک گاوچران درستکار (جیم براون)، یک قمارباز تیرانداز (فرد ویلیامسون) و یک متخصص هنرهای رزمی و دینامیت که لال است (جیم کلی) میشود.
مانند «این گروه خشن» (The Wild Bunch)، از تیربار برای نمایش خشونتِ سبکپردازیشده و حس تلخ «پایان یک دوران» استفاده شده است.
و در نهایت، مانند «بوچ کسیدی و ساندنس کید»، در کلکلها و رابطه متقابل بین پایک (براون) و تایری (ویلیامسون) شباهتهایی به چشم میخورد.
مثلث براون، ویلیامسون و کلی سال قبل هم در فیلم «Three the Hard Way» همکاری کرده بودند و چند سال بعد هم در «One Down, Two to Go» دوباره همبازی شدند که هر دو اثر، فیلمهای اکشن Blaxploitation بودند. دو بازیگر سیاهپوست دیگر هم تقریباً برای ایجاد حس کمدی در فیلم حضور دارند، اما این اثر را نباید یک وسترن کاملاً سیاهپوستی دانست، چرا که گرینگوها (سفیدپوستان) زیادی در نقشهای کلیدی حضور دارند؛ از جمله ون کلیف، دانا اندروز، باری سولیوان، کاترین اسپاک و هری کری جونیور.
در نهایت، با فیلمی سرگرمکننده و پر از اکشن روبرو هستیم که بدلکاریهای چشمگیری دارد و شیمی عالی بین براونِ مردمی و ویلیامسونِ کاریزماتیک، جذابیتش را دوبل کرده است. اضافه شدن نسخه سیاهپوستِ شخصیت «بیلی جک» (با بازی کلی) خلاقانه و لذتبخش است. با این حال، این موارد مانع از این نمیشود که «سواری سخت» چیزی بیشتر از یک سرگرمی زودگذر باشد. به نظر من فیلم به عمق بیشتری نیاز داشت که نیازمند بازنویسی خلاقانهتری بود.
زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۳ دقیقه است (البته بعضی نسخهها ۱ ساعت و ۲۶ دقیقهای هستند). فیلمبرداری در هفتههای پس از کریسمس ۱۹۷۴ در جزیره گران کاناریا (از جزایر قناری) انجام شد که در حدود ۱۳۵ میلی ساحل جنوبی مراکش قرار دارد (و بخشی از خاک اسپانیا محسوب میشود). دکور «سیوکس سیتی» هنوز هم نزدیک سان آگوستین در بخش جنوب شرقی جزیره برپاست.
امتیاز: -B