بابی جو و قانون شکن

Wuchak (منتقد)

**_لیندا کارتر و مارجو گورتنر در نقش نسخه دهه هفتادی «بونی و کلاید»_**

این فیلم که مارس ۱۹۷۶ اکران شد، المان‌های جذابی داره که آدم رو یاد فیلم «اسموکی و بندیت» (که سال بعدش اومد) می‌اندازه، اما فازش بیشتر شبیه «مری کثیف، لری دیوانه» محصول دو سال قبله. «بونی و کلاید» و «مری کثیف، لری دیوانه» بهترین فیلم‌های این سبکی هستن و بعد از اون‌ها شاید بشه به «جوی‌راید» محصول سال بعد اشاره کرد. بین همه‌شون، این فیلم سنگین‌ترین درجه سنی R رو داره. خشونت‌ش تقریباً در حد «بونی و کلاید» هست، اما صحنه‌های برهنگی زیاد (عمدتاً برهنگی بالاتنه زنان) و چند تا صحنه جنسی داغ هم چپونده توش (که البته همه‌شون نسبتاً ملایمن).

این فیلم بعد از اینکه لیندا قسمت پایلوت «زن شگفت‌انگیز» (Wonder Woman) رو بازی کرد ساخته شد، اما چون اون زمان هنوز تکلیف پخش اون سریال مشخص نشده بود و لیندا مشکلات مالی داشت، دل رو زد به دریا و تو این فیلم بازی کرد. قسمت پایلوت زن شگفت‌انگیز دو ماه بعد از فیلم‌برداری این اثر پخش شد و به موفقیت زیادی رسید و باعث شد سریال تلویزیونی‌ش از آوریل ۱۹۷۶ شروع بشه. طبیعتاً کارتر بعدها به خاطر جرم و جنایت، خشونت و برهنگی، این فیلم رو از کارنامه‌ش حاشیه زد و گردن نگرفت!

مارجو گورتنر که قبلاً به عنوان واعظ خردسال در محافل مذهبی شناخته می‌شد، انرژی و جذابیت کافی برای چرخوندن فیلم رو داره؛ چیزی که تعجب‌آوره چون معمولاً نقش‌های فرعی و درجه دو و سه بازی می‌کنه. یک نمونه خوبش فیلم عالی «Pray for the Wildcats» هست که اونجا زیر سایه اندی گریفیت و ویلیام شاتنر قرار داشت. جسی وینت هم در نقش همدست لایل حضور داره که آدم رو یاد پاتریک دافی می‌اندازه. از طرفی، لیندا کارترِ خوش‌سیما در بخش زنان می‌درخشه و در کنارش مری لین راس بلوند هم به نوبه خودش بسیار جذابه. بلیندا بالاسکی هم نقش یک همراه هیپی‌طور رو بازی می‌کنه که بعدها تو فیلم‌های موفقی مثل «پیرانا» (Piranha) و «فریاد» (The Howling) به شهرت بیشتری رسید.

اگرچه مارجو در نقش لایل (شخصیت اصلی) دوست‌داشتنیه، اما از همون اول کار هیچ ابایی از دزدیدن یک موستانگ تقویت‌شده نداره. اون هر چی می‌گذره بیشتر غرق در جنایت میشه و بقیه رو هم با خودش می‌کشه، که خب باعث میشه همدلی کردن باهاشون سخت بشه. چیزی که جالبه (یا خنده‌داره) اینه که می‌بینید لایل بعدها در طول داستان چند بار ژست‌های اخلاقیِ جدی میگیره! همین مسئله و سکانس سرقت از بانک که خیلی پیازش رو داغ کردن، نمره‌ام رو پایین میاره. بابی جو تو سکانس بانک یک مسلسل دستش می‌گیره و حرکاتش برام اصلاً باورپذیر نبود. البته از طرفی، پتی هرست هم همون زمان‌ها در دنیای واقعی کار مشابهی کرد، پس چندان هم دور از ذهن نیست.

زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۸ دقیقه‌ست و اواخر تابستون ۱۹۷۵ در قلب نیومکزیکو، در آلبوکرکی و مناطقی در شمال (پلاسیتاس)، جنوب (ایسلتا پوئبلو، مانتینیر) و شرق اونجا (وان، سانتا روزا) فیلم‌برداری شده.

نمره: +C / -B