La lupa mannara

talisencrw (منتقد)

این فیلم که یکی از فیلم‌های پکیج ۵۰ تایی «دنیاهای کابوس» از شرکت میل کریک است، خیلی بهتر از چیزی بود که از قبل انتظار داشتم. موسیقی متن بسیار چشمگیر بود و فوراً بهترین لحظاتی را که گروه گوبلین در کار خود برای شاهکارهای جیالو داریو آرجنتو در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ خلق کرده بود، به یاد می‌آورد. ارزش‌های تولیدی برای چنین فیلمی در کل کاملاً مناسب بود، و من هم ایده اولیه و هم اجرای آن را دوست داشتم. آنیک بورل در نقش قهرمان بدفرجام، دانیلا، فوق‌العاده ظاهر شد و هر زمان که کنترل غرایزش را از دست می‌دهد و به تمایلات حیوانی‌تری پناه می‌برد، درس‌هایی از بازی لیندا بلیر در نقش فرد تسخیرشده در فیلم «جن‌گیر» می‌گیرد. به سازندگان فیلم برای پیش کشیدن مسائل روانشناختی و اثرات سوءاستفاده جنسی و تجاوز تبریک می‌گویم، حتی اگر برای یک فیلم «بهره‌کشی» (اکسپلویتیشن) باشد. بله، سیر قصه قابل پیش‌بینی است (گرچه پر از تعلیق اجرا شده)، در هر لحظه ممکن (و خیلی لحظات غیرممکن!) برهنگی و رابطه جنسی بی‌دلیل وجود دارد، و آن دروغ کهنه «این یک داستان واقعی است - فقط اسامیشان تغییر کرده» را هم تحویل می‌گیرید، اما انگار فکر می‌کنید این‌ها چیزهای بدی هستند. این ۷۹ دقیقه عالی بود که همیشه به یاد خواهم داشت - مگر اینکه به بیماری آلزایمر یا چیزی类似 مبتلا شوم. به هرکسی که عاشق فیلم‌های ترسناک دهه ۷۰، پورن سافت‌کور یا فیلم‌های بهره‌کشیست به شدت پیشنهاد می‌شود. فیلم‌های ایتالیایی دهه ۷۰ چندان هم بد نیستند.