La marge
سیژیسموند (با بازی جو دالساندرو) مردی است که در غباری از هوس و شهوت گم شده و این موضوع قدرت قضاوتش را مختل کرده است. در ابتدای فیلم مشخص است که او رابطه پرشور و پرحرارتی با همسرش دارد و آن‌ها یک پسر دارند. او در طول یک سفر کاری به پاریس، شیفته یک زن روسپی مشهور و زیبا (با بازی سیلویا کریستل) می‌شود که شباهت زیادی به همسرش دارد. با این حال، تلاش‌های او برای جلب توجه انحصاری این زن به مذاق رئیس او خوش نمی‌آید و سیژیسموند به شدت کتک می‌خورد. وقتی نامه‌ای به دستش می‌رسد که او را از مرگ همسر و پسرش باخبر می‌کند، او کاملاً ویران می‌شود.
سال انتشار: 1976 کارگردان: Walerian Borowczyk ژانر: Drama نویسندگان: André Pieyre de Mandiargues، Walerian Borowczyk امتیاز: 5.2نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
«سیژیسموند» موفق (با بازی جو دالساندرو) رابطه جنسی پرحرارتی با همسرش «سرژین» (با بازی میری اودیبر) داره و عاشق پسر کوچیکشه. اما وقتی برای یک سفر کاری به پاریس میره، نامه‌ای دریافت می‌کنه و خیلی زود غرق در رابطه با یک زن روسپی به نام «دیانا» (با بازی سیلویا کریستل) میشه و روز به روز بیشتر بهش وابستگی پیدا می‌کنه. رئیس دیانا اصلاً از این وضعیت راضی نیست و با خشونت سعی می‌کنه جلوی این عشق و عاشقی رو بگیره، اما آیا موفق میشه؟
در واقع، این فیلم بیشتر شبیه مجموعه‌ای از صحنه‌های سافت‌پورنه که دوربین با نگاهی هوس‌آلود روی برهنه شدن زن‌ها و رابطه‌شون زوم می‌کنه. شاید سال ۱۹۷۶ برای سینمای فرانسه دیدن این حجم از برهنگی جنسی جدید بوده، اما برای من بعد از ده دقیقه از این بازیگوشی‌های بی‌داستان، واقعاً کسل‌کننده شد.
اگر بخوایم منصف باشیم، در اواخر فیلم سرنخ‌هایی از علت رفتارهای «سیژیسموند» داده میشه و پایان فیلم هم یه غافلگیری جالب داره، اما هیچ تلاش واقعی برای شخصیت‌پردازی او یا «دیانا» (چه از نظر روحی و چه از طریق دیالوگ) انجام نشده. هر چی فیلم جلوتر می‌رفت، من رو یاد اون کارت‌پستال‌های مستهجنی می‌انداخت که قدیما لب ساحل می‌فروختن و ورق می‌زدن، یا انگار داشتی از توی یک کالیدوسکوپ نگاه می‌کردی. راستش رو بخواید، فیلم خیلی تکراری و لوسه. نه اون‌قدر کثیف و جنجالیه، نه جذاب و هیجان‌انگیز؛ فقط و فقط خسته‌کننده‌ست.