No Deposit, No Return

r96sk (منتقد)

فیلم بدون شک بیش از حد طولانی است، اما «بدون سپرده، بدون بازگشت» هنوز هم من را راضی کرد. فضای آن حس و حالی شبیه به فیلم «کَندلسهو» (Candleshoe) دارد که دیزنی تقریباً دوازده ماه پس از این فیلم اکران کرد. داستان‌ها با هم فرق دارند، اما چند چیز مشترک پیدا کردم؛ واضح‌ترین آن‌ها دیوید نیون است که به عنوان مرد مسن در هر دو فیلم حضور دارد و همچنین اتاق نشیمن شخصیتش؛ البته این مورد دوم را فقط بر اساس حافظه‌ام می‌گویم. نیون در این فیلم خوب بازی می‌کند، هرچند کار خیلی زیادی انجام نمی‌دهد - حداقل در مقایسه با هم‌بازی‌هایش. بازیگران کودک هر دو خوب کار کرده‌اند، کیم ریچاردز برجسته‌تر است؛ تقریباً یک سال پس از اینکه بینندگان دیزنی او را در «فرار به کوه جادوگران» دیدند. دارن مک‌گاوین و دان ناتز یک زوج سرگرم‌کننده هستند، در حالی که هرشل برناردی - که از نظر چهره مرا خیلی یاد نیک سنداو می‌اندازد - او هم خوب کار کرده. داستان خنده‌دار و مسخره است، اما من به اندازه کافی در آن سرگرمی پیدا کردم - بیشتر به لطف بازیگرانی که ذکر شد. طنز فیلم، هرچند آن‌قدر خنده‌دار نیست که آدم از خنده روده بر شود، اما رضایت‌بخش است. تنها نکته منفی واقعی من ریتم و مدت زمان فیلم است. فیلم مشکلی ندارد، اما این داستان برای ۹۰ دقیقه بی‌نظیر می‌شد؛ نه ۱۱۲ دقیقه - آن دقایق اضافی خیلی به چشم می‌آیند و در نهایت چیز زیادی به فیلم اضافه نمی‌کنند. با تمام این حرف‌ها، من از تماشای این فیلم لذت بردم.