One of Our Dinosaurs Is Missing
لرد ساوت‌میر با یک میکروفیلم حاوی فرمول «لوتوس ایکس» اسرارآمیز از چین فرار می‌کند و توسط جاسوسان چینی که دستور دارند میکروفیلم را از او پس بگیرند، دستگیر می‌شود. لرد ساوت‌میر با فرار از دست مأموران، میکروفیلم را در استخوان‌های یک دایناسور بزرگ در موزه تاریخ طبیعی پنهان می‌کند. با این حال، جاسوسان او را تا موزه تعقیب کرده‌اند، بنابراین لرد ساوت‌میر از هتی (پرستار بچه‌ی سابقش) می‌خواهد پیش از اینکه جاسوسان میکروفیلم را پیدا کنند، آن را بردارد. او سپس به سرعت توسط سرکرده جاسوسان، هنوپ وان، دوباره دستگیر می‌شود. هتی و دوستش امی (یک پرستار بچه‌ی دیگر) نقشه‌ای می‌کشند تا گروهی از پرستاران بچه به دنبال میکروفیلم بگردند، اما در تلاش‌هایشان موفق نمی‌شوند. سپس جاسوسان تصمیم می‌گیرند دایناسور را بدزدند، اما توسط هتی و امی فریب می‌خورند؛ آن‌ها به همراه یک پرستار جوان به نام سوزان، اسکلت دایناسور را به سفری فراموش‌نشدنی در حومه شهر می‌برند. وقتی دو بچه‌ای که تحت سرپرستی هتی هستند، یعنی لرد کستلبری و برادر کوچکترش تروسکات، نیز درگیر ماجرا می‌شوند، به نظر می‌رسد هم چیز از دست رفته است، به‌ویژه برای لرد ساوت‌میر.
سال انتشار: 1975 کارگردان: Robert Stevenson ژانر: Adventure، Comedy، Family نویسندگان: Bill Walsh، David Forrest امتیاز: 5.9راهنمای والدین One of Our Dinosaurs Is Missing
نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
اسکلت دایناسور به همراه بینی پاندا! لرد ساوت‌میر دسته‌ای از جاسوسان چینی را به دنبال خود می‌کشد؛ چون او یک میکروفیلم مخفی در اختیار دارد که محتویات آن فرمول «لوتوس ایکس» مرموز را فاش می‌کند. ساوت‌میر پس از اینکه تا موزه تاریخ طبیعی تعقیب می‌شود، فیلم را در استخوان‌های اسکلت یک برونتوساروس پنهان می‌کند. پس از دستگیری ساوت‌میر، این وظیفه پرستار بچه قدیمی‌اش و گروه سرسخت دوستانش است که فیلم را پیدا کرده و آن را از چنگال هنوپ وانِ شرور دور نگه دارند..... .....و این هم داستان فیلم کمدی و جذاب دیزنی است. این فیلم تظاهر به چیز دیگری نمی‌کند، یک فیلم خانوادگی سرگرم‌کننده است، انرژی بسیار زیادی دارد و ایده‌ی اولیه بسیار دلنشینی را ارائه می‌دهد. این اثر که واضح است از فیلم درخشان «قاتلین پیرزن» (The Ladykillers) اثر استودیوی ایلینگ الهام گرفته، نقطه‌قوتش این است که چند زن مسن انگلیسی به مصاف (و مبارزه با) یک باند از آدم‌های بدجنس چینی می‌روند. برخی شوخی‌های خنده‌دار (هم بصری و هم کلامی) به فیلم طراوت بخشیده‌اند، از جمله سکانس فوق‌العاده‌ای که در آن خانم‌ها اسکلت را دزدیده و با آن روی یک کامیون زغال‌سنگ‌سوز در خیابان‌های لندن جولان می‌دهند! این یک سرگرمی خوب، قدیمی و بی‌خطر است که سزاوار اتهام کلیشه‌ای کردن چینی‌ها نیست؛ سال ۱۹۷۵ است و بازیگران در حال لذت بردن هستند و راستش را بخواهید، خانواده‌ها هم باید از آن لذت ببرند. ۷/۱۰
2017-02-08r96sk (منتقد)
بی‌روح و بی‌رمق. فیلم «یکی از دایناسورهای ما گم شده است» چند نکته‌ی نسبتاً مثبت دارد، اما در مجموع یک ناامیدی بزرگ است. شخصاً نتوانستم با ایده‌ی اولیه ارتباط برقرار کنم؛ با داستان‌های احمقانه مشکلی ندارم، اما احساس می‌کنم اصلاً به هم وصل نمی‌شوند. در کنار این، یک عده بازیگرتراشی تنبل‌وار وجود دارد که قطعاً به هیچ وجه پیر نشده‌اند. تعدادی از شخصیت‌های اصلی چینی هستند، اما حتی یک بازیگر چینی هم دیده نمی‌شود - سراغ گریم‌های نژادپرستانه و زرد (Yellowface) رفته‌اند. حتی اگر این نکات منفی واضح را هم کنار بگذاریم، اصلاً به نفع فیلم کار نمی‌کند. پیتر اوستینوف در نقش هنوپ وان کاملاً هدر رفته است؛ با ظاهر چینی دادن به او، تمام حالت‌های چهره و زبان بدن اوستینوف از بین می‌رود. افرادی که نقش دستیاران او را بازی می‌کنند هیچ چیزی به فیلم اضافه نمی‌کنند، پس چرا بازیگران مناسبی را برای این نقش‌ها انتخاب نکردند؟ دیزنی قبلاً این کار را کرده بود، در واقع در همان سال با شخصیت‌های فیلم «باند دامپلینگ سیب» (The Apple Dumpling Gang). این کار در بهترین حالت تنبلانه است. همان‌طور که در ابتدا اشاره کردم، نکات دلپذیری هم در فیلم وجود دارد. موسیقی متن بسیار خوب است، در حالی که سکانس تعقیب و گریز خوب به نظر می‌رسد - موزه‌ی تاریخ طبیعی هم همین‌طور. حتی با این وجود، بخش‌های موش و گربه بازی بیش از حد طولانی می‌شوند. مشکلات زیادی وجود دارد، حتی جدا از بازیگران. این فیلمی نیست که آن را پیشنهاد کنم.
2020-08-24