Bakterion

talisencrw (منتقد)

باید به یک فیلم ایتالیایی که داستانش در یک شهر کوچک در انگلستان می‌گذرد، نمره کامل بدهم. فیلم با موش‌های آزمایشگاهی آلوده‌ای شروع می‌شود که در آزمایشگاه یک شرکت تولید آسپیرین از کوره در می‌روند و بلافاصله در پنج دقیقه اول، دو نفر از اولین قربانیان هیولا در ماشین مشغول رابطه جنسی هستند. این ریتم برای یک فیلم کم‌هزارجه خیلی خوب است. تماشای آن واقعاً لذت‌بخش و سرگرم‌کننده بود؛ حیف که فیلم یکدست نبود و ریتم سرسام‌آور (ببخشید این بازی با کلمات!) شروعش حفظ نشد. ایده جذاب یک آزمایش مخفیانه جنگ بیولوژیکی که خراب شده و دست داشتن دولت و پلیس در «طرح نهایی کیو» — یعنی نابودی تمام موجودات زنده (انسان‌ها و حیوانات) در شهر — به این بهانه که «کشتن ۱۰۰۰ نفر در ابتدای کار بهتر از کشتن ۱,۰۰۰,۰۰۰ نفر در آینده است». اگر بودجه مناسبی برای گریم و بازیگری در نظر گرفته شده بود و فیلمنامه و کارگردانی به دست افراد مناسبی می‌افتاد، این اثر می‌توانست خیلی فراتر از ژانر فیلم‌های «آن‌قدر بد که خوب است» باشد. با این حال، من از این تلاش واقعاً لذت بردم؛ ادای دین‌های فیلم به «روانی»، «مرد سوم» و دیگر فیلم‌های بزرگ واقعاً لبخند به لبم آورد. به نظر منِ حقیر، فیلم‌هایی مثل این که آرزوهایشان بسیار فراتر از نتیجه نهایی است، باید بازسازی شوند.