Satan's Slave
دختر جوانی درگیر یک فرقه شیطانی میشود که توسط عموی خبیث و پسرعمویش اداره میشود. او به هیچکس نمیتواند اعتماد کند و حتی کسانی که گمان میکرد مردهاند، برای آزار دادنش بازمیگردند.
سال انتشار: 1976 کارگردان: Norman J. Warren ژانر: Drama، Horror نویسندگان: David McGillivray امتیاز: 5.3نقدها و نظرات
John Chard (منتقد)
سوپ کله بز! فیلم «برده شیطان» یک اثر کالته، یه فیلم ترسناک کمبودجه اروپایی برای کسایی که عاشق فیلمهای شیطانی و ترش-هورور هستن. داستان درباره زن جوونی با بازی کندیس گلندنینگ هست که گیرِ یه فرقه شیطانپرستی میافته که عموش الکساندر یورک (با بازی مایکل گاف) رهبریش میکنه. فیلم پره از کلیشههای آشنای اینجور آثار: برهنگی فراوان، خشونت و خونریزی، و البته لباسهای جالب — ماسکهای کله بز که واقعاً باحالن! اما کل کار به طرز خستهکنندهای مسخرهست و بازیها هم دستکم از داستان ندارن. بله، خشونت فیلم سرد و زنندهست و صحنههای شوکهکنندهای مثل تلاش برای تجاوز داره که قطعاً سانسورچیهای اون زمان رو نگران میکرده. اما دیالوگهای بین صحنهها، که بدنه اصلی فیلم رو میسازن، رسماً خوابآورن. نورمن جی. وارنِ کارگردان تو استفاده از کلیشههای ترسناک زیادهروی کرده و حالت زننده فیلم تا اواسطش دیگه تکراری و بیمزه میشه، اما نکته مثبتش فیلمبرداری پررنگ و لعاب لس یانگ هست. این فیلم فنبیس کالت خودش رو داره و قابل درکه چون برای این سبک سینما مشتری زیاده، اما خب یعنی همهپسند نیست و هر عاشقان ترسی ازش خوشش نمیاد. ۴ از ۱۰.
2017-01-19JPV852 (منتقد)
یه هیجانانگیز ترسناک و ماوراءالطبیعی بریتانیایی که گاهی فاز عجیبی میگیره و لحظات خوبی داره. دیدن مایکل گاف تو نقش منفی باحال بود، اما بازیگری بازیگر نقش اصلی زن خیلی بد، یا بهتره بگم بیروح و لوس بود.
2019-08-28Wuchak (منتقد)
**_شیطنت در جنگلهای تاریک حومه لندن_**
دختر جوونی که پیشآگاهی و الهامات غیبی داره (کندیس گلندنینگ) به عمارت مرموز عمویش (مایکل گاف) در روستا میره، اونجا یه اتفاق تراژیک میافته و اون برای بهبود حالش همونجا میمونه و به پسرعموش (مارتین پاتر) نزدیک میشه. اما یه خبرهایی هست و کارای شیطانی و عجیبی داره اتفاق میافته. باربارا کلمن هم نقش منشی عمارت رو بازی میکنه. «برده شیطان» (۱۹۷۶) یه فیلم بریتانیاییه که داستانش شباهت زیادی به "جادوگران" (The Witches - 1966) و "نفرین محراب سرخ" (Curse of the Crimson Altar - 1968) داره؛ هر دوی این فیلمها با جادوگریهای شیطانی شروع و تمام میشن در حالی که کل بخش وسطیشون ریتم آروم روستایی داره. همچنین با "شهر مردگان" (1960) و "مرد حصیری" (1973) قابل مقایسهست. مثل مورد آخر، دوتا سکانس داره که زن رو کاملاً برهنه نشون میده (جهت اطلاع!). در همین حال، سکانسهای مناسک شیطانپرستی یادآور "شيطان از راه میرسد" (The Devil Rides Out - 1968) هستن. با اینکه این فیلم گمنامترین فیلم بین اینهاست، اما تقریباً در حد و اندازههای اونهاست، هرچند سلیقهها فرقم میکنه. از اون دست فیلمهاییه که احمقهای کلهبزی با رداهای کلاهدار تو عمارتهای قدیمی یا جنگلهای شوم راه میرن و دخترهای باکره برهنه رو روی محرابهای کفرآمیز قربانی میکنن. من "نفرین محراب سرخ"، "شهر مردگان" و حتی "جادوگران" رو به این ترجیح میدم اما اشتباه نکنید، از "باران شیطان" (1975) و "برادری شیطانی" (1971) بهتره. کندیس گلندنینگ جذاب موقع فیلمبرداری ۲۲ سالش بود اما نقش یه دختر نزدیک به ۲۰ سال رو بازی میکرد. اون آدم رو یاد کاترین هیز میاندازه، فقط دو دهه جوانتر. مارتین پاتر هم اون قیافه اخموی راکاستاری رو داره. زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۶ دقیقهست و تو پیربرایت، ساریِ انگلستان (جنوب غربی لندن) فیلمبرداری شده. نمره: -B
Dr Nostromo (منتقد)
۴۰ از ۱۰۰. زن جوانی پس از کشته شدن پدر و مادرش پیش عمویش میماند و در حالی که بقیه نقشههای شیطانی میکشند، با پسرعموی روانیاش وارد رابطه میشود. شروع فوقالعاده شدید و پر از خشونت و خونی فیلم باعث شد کلاً مشتاق بشم ببینم بعدش چی میشه. متأسفانه دیگه هیچوقت به اون سطح نرسید. فیلم کسلکننده با سکانسهای کشدار و طولانی (رانندگی، راه رفتنها یا دویدنهای طولانی) و صحنههای توضیحدهنده و خطوط داستانی فرعی بود که فقط نقش پرکننده رو داشتن. پایانش هم که فاجعه بود. اگه قرار بود اینطوری تمومش کنن پس هدف کل داستان چی بود؟ ظاهر فیلم قشنگ بود، بازیگریها هم معمولی. -- DrNostromo.com
2026-07-13