Treasure of Matecumbe
در کنتاکی پس از جنگ داخلی، دیوی برنی جوان (با بازی جانی دوران) به طور غیرمنتظره‌ای وارث یک راز خانوادگی می‌شود: نقشه‌ای که به گنجی مدفون در جزیره ماتکومبه در فلوریدا ختم می‌شود. این نوجوان به همراه چهار ماجراجوی دیگر، با وجود مزاحمت‌های مرگبار دشمن قسم‌خورده پدر مرحومش، جستجوی خود را برای یافتن گنج آغاز می‌کند. تهدید طوفانی سهمگین و حضور بومیان متخاصم، فضای این سفر پرمخاطره به منطقه‌ای باتلاقی را رقم می‌زند؛ مقصدی که می‌تواند ثروتی بی‌کران برای جستجوگران یا تعقیب‌کنندگان شرور آن‌ها به همراه داشته باشد.
سال انتشار: 1976 کارگردان: Vincent McEveety ژانر: Adventure، Drama، Family نویسندگان: Don Tait، Robert Lewis Taylor امتیاز: 6.1راهنمای والدین Treasure of Matecumbe
نقدها و نظرات
r96sk (منتقد)
به نظرم فیلم «گنج ماتکومبه» تا حدی سرگرم‌کننده بود و بازیگرهای اصلی و کاربلدش هم به این موضوع کمک زیادی کردن. پیتر یوستینف (Peter Ustinov) بعد از بازی ضعیفش در فیلم «یکی از دایناسورهای ما گم شده» محصول ۱۹۷۵، اینجا با یک بازی عالی در نقش اسنادگراس پرقدرت برگشته. بازی جوان هکت (Joan Hackett) هم در نقش پکستون، مخصوصاً در پرده اول فیلم، واقعاً لذت‌بخش بود. رابرت فاکسورث (Robert Foxworth) هم به خوبی در نقش عمو جیم جا افتاده. دو بازیگر کودک فیلم یعنی جانی دوران (در نقش دیوی) و بیلی اتمور (در نقش تد) فوق‌العاده نیستن، اما حداقل دوست‌داشتنی‌ان و بازی قابل قبولی ارائه میدن.
اما جایی که فیلم جذابیتش رو از دست میده، فیلمنامه‌اش هست. المان‌های ماجراجویی بد نیستن، اما فیلم در خیلی از لحظات کند و خسته‌کننده میشه. تا دقایق پایانی اصلاً حس و حال یک سفر برای پیدا کردن گنج رو به آدم نمیده که این موضوع با توجه به استعداد بازیگرهای فیلم واقعاً ناامیدکننده‌ست. بعضی از بخش‌های فیلم هم به مرور زمان ارزش خودشون رو از دست دادن و لحن فیلم مدام بین جدی و کمدی تغییر می‌کنه؛ مثلاً یک جا صحنه مربوط به کو کلاکس کلان (KKK) رو داریم و جای دیگه ماجرای فرار عروس. با همه این‌ها، هنوز هم می‌تونم بگم این فیلم اثر قابل قبولیه و یکی از کارهای زنده (لایو اکشن) بهتر دیزنی در دهه ۱۹۷۰ به حساب میاد.
CinemaSerf (منتقد)
بیشتر از ۴۰ سال بود که این فیلم رو ندیده بودم و باید بگم هنوز هم جذابیت خودش رو به خوبی حفظ کرده. داستان ساده‌ای درباره دو پیردختر مسن هست که در آستانه از دست دادن خانه خانوادگی‌شون هستن. تنها راه نجات اون‌ها ممکنه داستانی درباره طلای مدفون‌شده مربوط به دوران جنگ داخلی آمریکا باشه. افراد دیگه‌ای هم درباره این گنج شنیدن، بنابراین وقتی دو پسر جوان (با بازی جانی دوران و پاپ اتمور) با نقشه راهی پیدا کردنش میشن، یک باند شرور به رهبری «اسپنگلر» (با بازی ویک مورو) سایه‌به‌سایه تعقیبشون می‌کنه.
ماجرا از یک قایق رودخانه‌ای شروع میشه، جایی که اون‌ها با جوان هکت باهوش آشنا میشن که می‌تونه دست ورق‌بازهای حرفه‌ای رو بخونه؛ بعد به پیتر یوستینف مهربان و عمو‌مانند («اوینگ تی. اسنادگراس») می‌رسن که یک واگن داروی مشکوک رو اداره می‌کنه و اینجا ماجراهای سرگرم‌کننده‌ای رقم می‌خوره؛ مثلاً «معجون اسپوجو» او هم به عنوان یک ماده منفجره قوی عمل می‌کنه و هم داروی نقرس! در نهایت اون‌ها «عمو جیم» (با بازی رابرت فاکسورث) رو نجات میدن و حالا تیم شجاع ما آماده‌ست تا در مسیر گنج با هر مانعی روبرو بشه.
هیچ خطر جدی و واقعی در طول مسیر حس نمیشه و پایان داستان تقریباً از همون صفحه اول مشخصه؛ اما یوستینف در اوج آمادگیه و کلی صحنه تیراندازی داریم؛ یک رویارویی انفجاری با کو کلاکس کلان و حتی یک رقص محلی همراه با مشت‌زنی. فیلم گاهی اوقات کمی کند پیش میره، صحنه‌های پرده سبز بسیار ابتدایی هستن (مخصوصاً روی رودخانه) و با زمان نزدیک به دو ساعت، حدود نیم ساعت طولانی‌تر از حد نیازه. با این حال، این یک فیلم اکشن ماجراجویی سرگرم‌کننده از دیزنیه که شاید الان برای بچه‌ها جذابیت زیادی نداشته باشه، اما در سال ۱۹۷۶ قطعاً جذاب بوده.