Viaje al centro de la Tierra

CinemaSerf (منتقد)

تا همین چند وقت پیش، این بازسازی از داستان معروف ژول ورن اصلاً به تورم نخورده بود. گرچه انگشت کوچک نسخه جیمز میسون (۱۹۵۹) هم نمی‌شود، اما فیلم کاملاً پرت و پلا و بی‌ارزشی هم نیست. کنت مور نقش کاوشگر، یعنی «پروفسور لیندنبروک» را بازی می‌کند - که این‌بار به جای یک دانشمند اسکاتلندی، یک برجسته آلمانی است (احتمالاً پای مارک‌های آلمانی در سرمایه‌گذاری فیلم در میان بوده!) و او و تیم کوچکش از یک آتشفشان در ایسلند پایین می‌روند تا وارد ماجراجویی عمرشان شوند. بقیه بازیگران اصلاً به چشم نمی‌آیند؛ یک ترکیب واقعاً بین‌المللی از بازیگران درجه سه، که «اولسن» جوان با بازی جک تیلور من را (از نظر صدایی) خیلی یاد رودی مک‌داول می‌اندازد. به هر حال، داستان خوب و قوی است و حتی معمولی‌ترین کارگردان‌ها هم نمی‌توانند آن را خیلی خراب کنند. جلوه‌های ویژه - به‌خصوص موجودات پیش‌ازتاریخ - حتی برای آن زمان هم در حد پروژه مدرسه‌ای است، اما با برخی تصاویر واقعی از آتشفشان تلفیق شده و ریتم فیلم آن‌قدر خوب هست که کنت مور ابهت کافی برای پیش بردن کار داشته باشد. ماندگار؟ نه. خوب؟ نه. ولی با این حال من خدایی ازش لذت بردم.