Crash!

Wuchak (منتقد)

**_پیوند «دونکس آو هازارد» با «جن‌گیر»، با حضور خوزه فرر و سو لاین_**

زن جوانی (با بازی لاین) خیلی معصومانه یک طلسم عجیب و مرموز می‌خرد؛ طلسمی که به طرز شگفت‌آوری در مواجهه با شوهر تلخ‌مزاج و فلجش (با بازی فرر) به کارش می‌آید و خودش را در قالب یک شورولت کاماروی مشکی تسخیرشده نشان می‌دهد! جان اریکسون نقش دکتر نگران و لزلی پریش نقش پرستار را بازی می‌کنند. جان کارادین هم نقش کوتاهی دارد که اصلاً به چشم نمی‌آید.

فیلم «!Crash» (۱۹۷۶) دومین اثر چارلز بند، فیلم‌ساز نام‌آشنای فیلم‌های درجه ب (B-movie) است (و شاید به نوعی اولین اثر جدی‌اش). در اصل این فیلم نسخه ضعیف‌تر (و گمنام‌تر) فیلم «The Car» به حساب می‌آید، هرچند از نظر تاریخی زودتر از آن اکران شد. هر دو اثر هم بعدها الهام‌بخش فیلم بسیار بهتر «کریستین» (Christine) شدند و به احتمال قوی همگی از «Killdozer» تأثیر گرفته بودند.

من به این فیلم عجیب‌وغریب اواسط دهه ۷۰ نمره نسبتاً پایینی می‌دهم، چون داستان بی‌سر‌تهی دارد، کارگردانی‌اش زیر سؤال است، بازی‌ها افتضاح هستند (به‌خصوص اریکسون) و انفجارهای ماشین‌ها اصلاً باورپذیر نیستند؛ ولی با این حال اگر اهل این سبک فیلم‌ها باشید، نکات مثبتی هم در آن پیدا می‌شود. مثلاً صحنه‌های «تسخیر» با چشم‌های قرمز واقعاً خوب و وحشتناک کار شده‌اند. خلاصه بگویم: بله، فیلم بدی است، اما جذابیت‌های خاص خودش را دارد و با وجود ضعف‌های فاحشش به‌طرز عجیبی آدم را پای تماشا نگه می‌دارد.

سو لاین را بیشتر با نقش نوجوان فریبنده در «لولیتا» و «شب ایگوانا» می‌شناسیم. او موقع فیلمبرداری ۳۰ ساله بود و به نظر من زیادی لاغر شده بود. لزلی پریش را هم شاید از نقش به‌یادماندنی‌اش در یکی از اپیزودهای پیشتازان فضا (Star Trek) با نام «Who Mourns for Adonais» از یک دهه قبل به یاد بیاورید.

هرچند در تیترم نوشتم «پیوند دوکس آو هازارد با جن‌گیر»، اما حقیقت این است که سریال دوکس آو هازارد تا دو سال و نیم بعد از اکران این فیلم اصلاً پخش نشده بود! پس اشاره به فیلم‌های خودرو-محور پر از هرج‌ومرجِ اواسط دهه ۷۰، مثل «Eat My Dust»، مقایسه دقیق‌تری می‌بود. زمان این فیلم ۱ ساعت و ۲۸ دقیقه است و در فیلمور کالیفرنیا (به جای سن سیسیلیا) فیلمبرداری شده که حدود ۴۵ مایلی شمال غربی لس‌آنجلس قرار دارد.

نمره من: -C یا C