Curse of the Black Widow
تونی فرانچیوزا نقش کارآگاهی را بازی می‌کند که در تعقیب قاتلی است که قربانیان مثله‌شده‌اش، که اغلب مرد هستند، درون پیله‌های ابریشمی پیدا می‌شوند. او در نهایت ردپای قاتل را در لس‌آنجلس پیدا می‌کند و به هویت واقعی او پی می‌برد؛ زنی که در کودکی توسط عنکبوت‌های بیوه سیاه گزیده شده است... اما این تازه شروع ماجراست.
سال انتشار: 1977 کارگردان: Dan Curtis ژانر: Crime، Horror، Mystery نویسندگان: Robert Blees، Earl W. Wallace امتیاز: 5.7راهنمای والدین Curse of the Black Widow
نقدها و نظرات
dennyjt (منتقد)
فرانچیوزا، کارآگاه خصوصی، توسط میلز عصبی استخدام می‌شود تا پرونده مرگ شوهرش را بررسی کند، اما متوجه می‌شود که این قضیه به رشته‌ای از قتل‌های مردان نزدیک به او ختم می‌شود؛ جایی که قربانیان درون پیله پیچیده شده و با زهر پر شده‌اند. مورو، پلیس ماجرا، به درستی کلافه است و فرانچیوزا را ترغیب می‌کند تا راه‌حلی پیدا کند که بتواند آن را داخل گزارش پلیس بنویسد. این فیلم به کورتیس فرصت کافی می‌دهد تا یک داستان ترسناک و عجیب‌وغریب خلق کند که پر از شخصیت‌های متمایز با بازی هنرپیشه‌های همه‌فن‌حریف است. جلوه‌های ویژه عالی است و خیلی حساب‌شده و به‌جا از آن‌ها استفاده شده است. فرانچیوزا در نقش کارآگاه بی‌خیالی که تردید اولیه‌اش با فهمیدن حقایق بیشتر درباره خانواده میلز (از جمله مادر با بازی لاکهارت و خواهر سردمزاج با بازی دوک) فرو می‌ریزد، اجرایی بسیار روان و دیدنی ارائه می‌دهد.
2022-11-24Wuchak (منتقد)
**_عنکبوت‌نمای شب_**
چند مرد در جنوب کالیفرنیا به طرز وحشتناکی کشته می‌شوند و یک کارآگاه خصوصی به دنبال پیدا کردن پاسخ است (تونی فرانچیوزا)، در حالی که کارآگاه مسئول پرونده سعی دارد جزئیات غیرمعمول ماجرا را پنهان نگه دارد (ویک مورو). زنی که خودش یک خواهر دوقلو دارد، این کارآگاه را استخدام می‌کند (دونا میلز و پتی دوک). فیلم «نفرین بیوه سیاه» (1977) بسیار شبیه به دیگر تریلرهای دلهره‌آور دهه هفتادی دن کورتیس مثل «The Night Strangler» (1973)، «The Norliss Tapes» (1973) و «Scream of the Wolf» (1974) است که همگی فیلم‌های تلویزیونی بودند. یکی از منتقدان گفته بود فیلم ناخواسته کمدی از آب درآمده، ولی از نظر من این‌طور نبود. مسلماً ماجرا خیلی عجیب‌وغریب و باورنکردنی است، بازیگران هم متوجه این موضوع هستند، اما لحن فیلم کاملاً جدی می‌ماند و تیم بازیگری با احترام با متن برخورد کرده‌اند. گذشته از دوک و میلز در جبهه خانم‌ها، رُز کلی هم در نقش فلپس، دستیار کارآگاه، ظاهر شده؛ شاید رُز را از سریال «روزهای خوش» (Happy Days) در نقش پینکی توسکادرو به یاد داشته باشید. من منتظر چیزی در مایه‌های فیلم «بیوه سیاه» (Black Widow) سال ۱۹۸۷ با حضور دبرا وینگر، ترزا راسل و دنیس هاپر بودم، ولی اصلاً این‌طور نیست؛ فیلم بیشتر به همان آثار قبلی کورتیس شباهت دارد با ته‌مایه‌ای از کمیک «Werewolf By Night» مارول. جلوه‌های ویژه پایان فیلم هم با توجه به اینکه این یک کار تلویزیونی متعلق به دوران قبل از رونق جلوه‌های کامپیوتری بوده، اصلاً بد نیست. با اینکه یکی دو تا بخش از داستان قابل پیش‌بینی است (مثلاً مؤخره فیلم)، اما بخش‌های جالب و یکی دو صحنه واقعاً ترسناک در مزرعه مخروبه هم وجود دارد. در این بین، فرانچیوزا هم به عنوان نقش اول به شکل غافلگیرکننده‌ای خوب ظاهر شده و شیمی و ارتباطش با دستیار پرجنب‌وجوشش حسابی سرگرم‌کننده است. زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه است و در استودیوهای فاکس قرن بیستم در سنچری سیتی و چند نقطه دیگر در لس‌آنجلس از جمله عمارت پیرو، مالیبو، بوئنا پارک، کالور سیتی و وست هالیوود فیلم‌برداری شده است. نمره من: B-/B