Spectre

Spectre

ویلیام سباستین (با بازی کالپ)، جرم‌شناس مشهور و محقق علوم غریبه، از دوست قدیمی خود دکتر همیلتون (با بازی یانگ) می‌خواهد تا در پرونده جدیدش به او کمک کند. آنیترا سایون (با بازی بل)، خواهر جفری سایون (با بازی ویلیرز) که تاجری سرشناس در بریتانیاست، معتقد است برادرش به علوم سیاه روی آورده است. در مقابل، جفری مدعی است که خواهرش تعادل روانی ندارد. سباستین و همیلتون برای بررسی این موضوع به عمارت سایون سفر می‌کنند. بیماری قلبی ناتوان‌کننده سباستین که بر اثر تجربیات پیشین خودش در زمینه علوم سیاه به وجود آمده، شرایط را پیچیده‌تر می‌کند.

سال انتشار: 1977 کارگردان: Clive Donner ژانر: Horror نویسندگان: Gene Roddenberry، Samuel A. Peeples امتیاز: 5.9

راهنمای والدین Spectre

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 5

**_پایلوت جین رادنبری درباره محققان امور ماوراءطبیعی و علوم غریبه_**

یه جرم‌شناس و متخصص علوم غریبه با یه دکتر بدبین (رابرت کالپ و گیگ یانگ) همراه می‌شه تا درباره برادرِ کله‌گُنده یکی از دوست‌های خانومش در انگلستان تحقیق کنن؛ برادری که شایعه شده درگیر جادوی سیاه و احتمالاً ارتباط با شیطانی به اسم اسمدوس (Asmodeus) شده. آن بل نقش زن رو بازی می‌کنه، جیمز ویلیرز نقش اون تاجر قدرتمند و جان هرت هم برادرشونه. میجل برت هم یه نقش کوتاه داره.

فیلم «اسپکتر» (۱۹۷۷) به عنوان پایلوت احتمالی یک سریال تلویزیونی، توسط خالق «پیشتازان فضا» (Star Trek) نوشته و تهیه شد. ولی منتظر یه اثر علمی‌تخیلی نباشید؛ این کار بیشتر تو سبک فیلم‌های تحقیقاتی حوزه علوم غریبه است، مثل فیلم‌های «جادوگران» (The Witches 1966)، «شیطان سوار بر اسب می‌تازد» (The Devil Rides Out 1968)، «محراب سرخ» (The Crimson Altar 1968)، «تعقیب‌کننده شب» (The Night Stalker 1972)، «خفه‌کننده شب» (The Night Strangler 1973) و «نوارهای نورلیس» (The Norliss Tapes 1973).

شخصیت‌های اصلی کاملاً با الگوبرداری از شرلوک هولمز و دکتر واتسون ساخته شدن، طوری که دکتر نقش فرد شکاک رو داره؛ شبیه به اسکالی تو سریال پرونده‌های ایکس که بعداً اومد. متأسفانه دیالوگ‌ها تصنعی به نظر میان و فیلم‌سازی به شکل چیپ و ناشیانه‌ای دراومده. مثلاً صحنه رونمایی از سوکوبوس (جن ماده) توی پرده اول بیشتر خنده‌داره تا ترسناک! بعدش هم مراسم طولانی و کش‌دار علوم غریبه تو پرده آخر هست که برعکس انتظار، به جای اینکه هیجان‌انگیز باشه حوصله‌سربره. باید وقت بیشتری رو صرف جا انداختن کاراکترها و جذاب کردنشون برای تماشاگر می‌کردن، نه اینکه با عجله برن سراغ یه پرونده غیرباور (که بخوایم مؤدبانه بگیم). با این حال، فیلم رنگ و لعاب خوبی داره و اگه از فیلم‌هایی که نام بردم خوشتون میاد، چندتایی نکته مثبت توش پیدا می‌شه، ولی در کل ضعیف‌ترینشونه.

گیگ یانگ موقع فیلم‌برداری با مشکل اعتیاد به الکل دست‌وپنجه نرم می‌کرد، برای همین این موضوع رو توی فیلم‌نامه هم گنجوندن (چون کاملاً مشخص بود سر صحنه موقع بازی کردن هم می‌نوشیده). نکته جالب اینکه اون همسر آینده‌ش، کیم اشمیت، رو سر صحنه همین فیلم دید؛ کسی که نقش بی‌نام یه افسر پلیس رو داشت و پنجمین همسرش شد. هفده ماه بعد از پخش فیلم، یانگ توی آپارتمانشون در نیویورک با شلیک گلوله همسرش رو کشت و بعد با همون اسلحه خودکشی کرد. یانگ هنوز ۶۵ سالش نشده بود و همسرش فقط ۳۱ سال داشت؛ خلاصه یه پایان کاملاً تراژیک بود.

نسخه بدون سانسور فیلم ۱ ساعت و ۳۸ دقیقه است و توی استودیوهای EMI Elstree در شمال غرب لندن (بورهام‌وود) و همچنین ۸ تا ۱۱ کیلومتر بالاتر در خانه پاستورال آل سینتز در سنت آلبنز فیلم‌برداری شده.

نمره: C / C+

2023-12-23