Amore, piombo e furore

Amore, piombo e furore

به کلیتون، هفت‌تیرکش محکوم به مرگ، در آخرین لحظات فرصتی دوباره داده می‌شود، مشروط بر اینکه متیو، یک دامدار محلی را برای یک شرکت راه‌آهن به قتل برساند. او به مزرعه متیو می‌رود اما نمی‌تواند او را بکشد و آنجا را ترک می‌کند. با این حال، کاترین، همسر متیو، تصور می‌کند که شوهرش را در جریان یک مشاجره کشته است و به کلیتون ملحق می‌شود. متیو که هنوز زنده و به شدت خشمگین است، با کارفرمایان عصبانی کلیتون متحد می‌شود تا این دو نفر را شکار کنند.

سال انتشار: 1978 کارگردان: Monte Hellman, Tony Brandt ژانر: Drama، Romance، Western نویسندگان: Jerry Harvey، Douglas Venturelli، Ennio De Concini امتیاز: 6.1

راهنمای والدین Amore, piombo e furore

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 7

**_جنی اگاتر در نقش همسری بی‌حوصله در یک مزرعه دورافتاده در غرب تگزاس، ۱۸۸۵_**

عنوان اصلی ایتالیایی فیلم به «عشق، سرب و خشم» ترجمه میشه که نیازی به گفتن نیست که از هر نظر اسم خیلی بهتریه. برای پخش ویدئویی در آمریکا نام «شلیک گلوله» (Gunfire) رو روش گذاشتن؛ در اسپانیا هم به نام شخصیت اصلی یعنی «کلیتون درام» (Clayton Drumm) نام‌گذاری شد. عنوان رسمی فیلم، یعنی «چین ۹، لیبرتی ۳۷» (China 9, Liberty 37)، بیشتر شبیه نتیجه یک مسابقه فوتبال دبیرستانی بین دو تا شهر در شرق تگزاسه. حالا که صحبتش شد، بد نیست بدونید دو تا شهر با همین نام‌ها در شمال شرقی هیوستون وجود دارن که تابلوی مسافت بینشون دقیقاً همین عددها رو نشون میده (همون‌طور که در شروع فیلم هم دیده میشه)، اما لوکیشن فیلم مشخصاً قراره غرب تگزاس باشه، چون مناظر جنوب شرقی اسپانیا اصلاً شبیه جنوب شرقی تگزاس نیست.

این اثر یکی از آخرین فیلم‌های سبک وسترن اسپاگتی بود که تولیدشون به مدت پانزده سال از ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۸ ادامه داشت. البته مثل خیلی از وسترن‌های اسپاگتی دیگه، این فیلم هم یک محصول کاملاً ایتالیایی-اسپانیایی نیست. مثلاً کارگردان فیلم مونتی هلمن (Monte Hellman)، نویسنده همکار جری هاروی (Jerry Harvey) و ستاره فیلم وارن اوتس (Warren Oates) همگی آمریکایی بودن و اگاتر هم انگلیسیه؛ بماند که سام پکینپا (Sam Peckinpah) آمریکایی هم یک نقش کوتاه و جالب در فیلم داره. فیلم سعی می‌کنه با رفتن به سمت کارهای عجیب و غریب، خودش رو متمایز کنه یا چیز جدیدی رو امتحان کنه، شبیه به بقیه وسترن‌های اواخر دهه ۷۰ مثل «آب‌بندهای میسوری» (The Missouri Breaks)، «سایه چیکارا» (The Shadow of Chikara)، «به سوی جنوب» (Goin' South) و «بال عقاب» (Eagle’s Wing). برخلاف اون‌ها، این فیلم صحنه‌های برهنگی (البته ملایم) زیادی داره که بیشترشون مربوط به اگاتر هستن (که البته اگه فیلم «راهپیمایی» یا همون Walkabout رو دیده باشید، می‌دونید که این چیز جدیدی برای او نبود). فیلم «دست‌یار» (The Hired Hand) ساخته پیتر فوندا در اوایل دهه ۷۰ که اوتس هم در اون بازی می‌کنه، مقایسه خوبی برای این اثره.

داستان حول محور یک مثلث عشقی بین کاترین (اگاتر)، شوهر جاافتاده‌اش که سنش دو برابر اوست (اوتس) و یک هفت‌تیرکش جوان عفو شده به نام کلیتون (با بازی فابیو تستی ایتالیایی) می‌چرخه. در سکانس سیرک کوچک، چشمتون به هلگا لینه (Helga Liné) موقرمز و زیبا می‌افته که موقع فیلم‌برداری ۴۵ سالش بود. فیلم به خوبی حس کسالت و تنهایی زندگی در غرب وحشی رو به تصویر می‌کشه، مخصوصاً اگه در یک مزرعه کوچک و دور از شهر زندگی کنید. وقتی وسوسه عشق به سراغ آدم میاد، این لغزش کاملاً قابل درکه. وقتی هم که تیراندازی‌ها ناگهان شروع میشن، خیلی واقع‌گرایانه هستن. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۴۲ دقیقه‌ست و در پاییز ۱۹۷۷ در تابرناس، آلمریای اسپانیا فیلم‌برداری شده و کارهای استودیویی اون هم در رم انجام شده.

نمره: B

2026-04-03