The Comeback

The Comeback

خواننده‌ای برای نوشتن ترانه‌های جدیدش در عمارتی مرموز و مخوف خلوت می‌گزیند. روح همسر مقتولش شروع به آزار او می‌کند و طولی نمی‌کشد که قاتل واقعی همسرش نیز در عمارت ظاهر می‌شود.

سال انتشار: 1978 کارگردان: Pete Walker ژانر: Horror، Mystery، Thriller نویسندگان: Murray Smith، Michael Sloan امتیاز: 5.8

راهنمای والدین The Comeback

نقدها و نظرات

tmdb76622195 (منتقد)

امتیاز: 8

چند دهه‌ای می‌شد که این فیلم رو ندیده بودم، اما بازبینی مجددش نشان داد که هنوز هم هیجانِ زیاده‌روی و پر سر و صدای خودش رو داره. جک جونز نقش نیک کوپر رو بازی می‌کنه، خواننده پاپ که به اصرار همسرش گیل (با بازی هالی پالانس) شش سالی میشه خوانندگی رو کنار گذاشته. این زوج تازه طلاق گرفتن و نیک تصمیم می‌گیره دوباره با همکاری وبستر (دیوید دویل) که تهیه‌کننده موسیقیه به دنیای ضبط برگرده. گیل چی؟ گیل تو پنت‌هاوس لندنشون توسط قاتلی که ماسک پیرزن به صورت داره و داس کوچیکی دستشه به طرز وحشیانه‌ای کشته میشه و کسی هم اون اطراف نیست که جنازه‌شو پیدا کنه. نیک رو می‌فرستن به یه خانه ویلایی در حومه انگلیس که خدمتکارهاش، آقای B و خانم B (با بازی بیل اوئن و شیلا کیث، بازیگر همیشگی پیتر واکر) در غیاب صاحب‌خونه‌ها که رفتن مسافرت کروز یک‌ساله، دارند از عمارت نگهداری می‌کنند. خانواده B زوج عجیبی هستن، اما نیک از تنهایی و انزوای خونه خوشش میاد و شروع به ضبط آهنگ‌هاش می‌کنه. نیک همچنین به لیندا (پاملا استفنسون)، منشی وبستر، علاقه‌مند میشه. این دو نفر کم‌کم با هم قرار می‌ذارن، در حالی که جسد گیل توی پنت‌هاوس داره می‌پوسه و چند بار هم چیزی نمونده که لو بره. با ورود هری (پیتر ترنر)، پادوی رو-اعصاب نیک، مظنونینِ فرعیِ قتل بیشتر میشن. کابوس‌های نیک شروع میشه و توهماتش رنگ واقعیت به خودش می‌گیرن؛ انگار یک نفر می‌خواد یا اون رو به مرز جنون بکشونه یا کلاً کلکش رو بکنه. با اینکه سال‌ها بود این فیلم رو ندیده بودم، اما هنوز بعضی صحنه‌هاش تو ذهنم مونده بود: قتل‌ها خیلی خونین و دل‌خراشن، یکی از بازیگران غیرمنتظره نقش فردی با تمایلات دگرپوشی رو بازی می‌کنه، و یک صحنه خرابکاری درخت هم وجود داره! چیزی که یادم رفته بود این بود که جونز با وجود یک‌سری ترفندهای فیلم‌سازیِ سرهم‌بندی‌شده، چقدر خوب از پس نقشش برمیاد. وقتی نیک یک صحنه خونین می‌بینه، فرار می‌کنه یا قایم میشه و این فرصت رو به جنازه یا قطعه قطع‌شده بدن میده که غیب بشه! جونز نقشش رو خوب بازی می‌کنه؛ چه موقع خوانندگی و چه در واکنش به دیوانه‌بازی‌های اطرافش، اجرای روانی داره. استفنسون، دویل و جانسون هم پشتیبانی خوبی ازش می‌کنن. شیلا کیث همیشه تو این نقش‌ها عالیه، ولی خدایی شباهتش به شباهت خانم دابت‌فایر (رابین ویلیامز) رو نمی‌شه ندید گرفت! حالا که بهش اشاره کردم، تا آخر فیلم هر وقت بیاد جلو دوربین فقط همین میاد تو ذهنتون! واکر به ساخت فیلم‌های زیاده‌روانه و دیوانه‌وار معروفه (من فیلم «House of Whipcord» رو ازش دیدم) و اینجا هم کلی فرصت برای مانور دادن داشته. خلاصه‌ای که از فیلم خونده بودم، مبنی بر اینکه روح همسر سابق نیک میاد سراغش، خیلی دقیق نیست؛ اگرچه یک عنصر ماوراءالطبیعی هم تو این فیلم اسلشرِ شیک چپانده شده که شما رو یاد همه چی می‌اندازه، از فیلم «Curtains» گرفته تا هر فیلم اسلشر دیگه اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰. داستان تو پرده سوم یکم کش می‌آید و اگه یکم بیشتر فکر می‌کردم، احتمالاً پایان‌بندی رو حدس می‌زدم و یادم می‌آمد. طرفداران ژانر وحشت حتماً باید برن سراغش، بعضی تیکه‌های این فیلم رو باید دید تا باور کرد! (درجه سنی R) - خشونت فیزیکی شدید، صحنه‌های خونین، برخی الفاظ رکیک، برهنگی کوتاه، برخی مضامین جنسی، ارجاعات جنسی، برخی موقعیت‌های مربوط به بزرگسالان، مصرف الکل و دخانیات.

2024-10-27