Dominique

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم در واقع خیلی بهتر از آن چیزی است که انتظار داشتم - البته به هیچ وجه نمی‌توان آن را یک فیلم خوب نامید. کلیف رابرتسون (Cliff Robertson) در نقش «بالارد» طماع ظاهر شده که همسرش «دومینیک» هدف تمایلات مرگبار اوست. پس از تلاش‌های مکرر برای از سر راه برداشتن او، زن بالاخره زحمت شوهرش را کم می‌کند و خودش کار را تمام می‌کند. نکته اینجاست که وقتی او به امنیت «آن دنیا» می‌رسد، تصمیم می‌گیرد نگذارد شوهرش از ثروتش لذت ببرد؛ بنابراین برمی‌گردد تا روزگار این آدم زنده را سیاه کند و روحش را به لرزه درآورد! ما یک جین بازیگر مکمل عالی داریم - دیم فلورا رابسون (Dame Flora Robson)، جودی گلیسون (Judy Gleeson)، ران مودی (Ron Moody) و جنی اگاتر (Jenny Agutter) که خیلی خوب نقش‌آفرینی می‌کنند تا فضای رازآلود فیلم حفظ شود. فیلم احتمالاً به این دلیل لذت‌بخش‌تر است که همگی طرفدار این روح انتقام‌جو هستیم؛ هیچ‌کس نمی‌تواند «بالارد» را دوست داشته باشد، بنابراین سزای اعمال او کاملاً حقش به نظر می‌رسد. سیمونز (Simmons) نه با نقش چالش چندانی دارد و نه با فیلمنامه، و موسیقی متن پر سر و صدا هم اجازه نمی‌دهد بازی‌ها به خوبی جا بیفتند، اما باز هم با توجه به داستان‌های تکراری که همه دیده‌ایم، تلاش آبرومندانه‌ای است. تماشای اینکه دو ستاره هالیوودی در آستانه ورود به دهه ۸۰ِ تکنولوژی‌محور هنوز هم از پسِ کار برمی‌آیند، ارزش دیدن دارد.