Planet of Dinosaurs

Peter McGinn (منتقد)

فکر کنم باید به خاطر تلاش‌هایی که برای ساخت این فیلم با یه بودجه خیلی کم انجام شده، کمی بهش ارفاق کرد. نقدایی دیدم که می‌گفتن فیلم ناخواسته خنده‌داره، کاملاً افتضاحه، برای یه فیلم درجه ب (B-movie) خوبه و حتی از جلوه‌های ویژه استاپ‌موشن دایناسورهاش تعریف کردن که واسه اون زمان خوب بوده؟ اما بعد دیدم که این فیلم فقط ۱۲ سال قبل از «پارک ژوراسیک» اکران شده، پس شاید بیشتر قضیه پول درآوردن مطرح بوده.

یکی از تصمیمات کارگردانی برام جالب بود. همون اوایل فیلم، خوش‌هیکل‌ترین بازیگر زنی که آورده بودن، لباساش رو درآورد و تقریباً با مایو رفت توی آب تا یه سری وسایل رو نجات بده، و اتفاقاً همون اولین قربانی دایناسورها شد! تصور کن، فدا کردن جذاب‌ترین بازیگر زن اونم به این زودی. ریسک شجاعانه‌ای بود.

خنده‌دار بود که یه زن با دامن کوتاهی شبیه به ستوان اوهورا (Uhura) این‌ور اون‌ور می‌دوید، یکی دیگه بلوز یقه باز پوشیده بود و هیکلی‌ترین مرد فیلم هم نصف صحنه‌ها رو بدون پیراهن بازی می‌کرد. خلاصه برای هر سلیقه‌ای یه چیزی گذاشته بودن.

موسیقی متن هم عجیب بود و جاهایی من رو یاد سوت‌ها و بوق‌های مقطع فیلم‌های علمی‌تخیلی قدیمی مثل «حدود بیرونی» (The Outer Limits) می‌انداخت. البته بعداً خوندم که حداقل یکی از اعضای تیم تولید توی اون برنامه قدیمی تجربه داشته، پس تعجبی نداره.

من این فیلم رو موقع دوچرخه‌سواری ثابت تماشا کردم و به شما هم پیشنهاد می‌کنم موقع دیدنش کار دیگه‌ای انجام بدید؛ مگر اینکه با جمعی از دوستاتون باشید و یه بازی راه بندازید که مثلاً هر بار شخصیت‌ها می‌دون یا میگن «بیا از اینجا بزنیم به چاک!»، یه کاری بکنید. شاید بد نباشه یه کارت بازی بینگو از کلیشه‌های فیلم‌های درجه ب درست کنید. به اضافه تنقلات. مگه میشه بد بگذره؟