زندگی برایان
داستان Brian of Nazareth (برایان ناصری) که در همان روز تولد عیسی ناصری به دنیا میآید و مسیر متفاوتی را در زندگی در پیش میگیرد که در نهایت به همان سرنوشت ختم میشود. برایان به یک جنبش مقاومت سیاسی میپیوندد که هدفش بیرون راندن رومیها از یهودیه است. او زمانی به یک پیروزی نسبی دست مییابد که موفق میشود شعارهای سیاسی را روی تمام دیوارهای شهر اورشلیم نقاشی کند. این جنبش چندان کارآمد نیست، اما به شکلی عجیب، برایان به عنوان یک پیامبر شناخته شده و پیروان خاص خود را پیدا میکند. با این حال، سرنوشت او رقم خورده و زندگی بسیار کوتاهی را تجربه میکند.
سال انتشار: 1979 کارگردان: Terry Jones ژانر: Comedy نویسندگان: Graham Chapman، John Cleese، Terry Gilliam امتیاز: 8.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این بهترین کار Monty Python (مانتی پایتون) نیست. راستش، بیشتر شوخیهاش خیلی معمولی بود. داستان مردی که زندگیش موازی با حضرت عیسی پیش میره، میتونست خیلی خندهدارتر از این باشه. با این حال، کسایی که عاشق «طنز خشک» هستن ممکنه از این فیلم بیشتر خوششون بیاد. خبری از اون شوخیهای پر سر و صدا و بزنبکوبی که معمولاً از مانتی پایتون میبینیم و آدم رو از خنده میکشه، نیست. طنزش خیلی آروم و زیرپوستیئه. تنها صحنه بهیادماندنی فیلم، اون جوخه انتحاری بود که برای نجات برایان اومدن و کلاً چند ثانیه طول کشید. نمیشه گفت کاملاً خستهکنندهست، ولی بهش نزدیکه. ۴ از ۱۰
2023-04-03
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه فیلم کمدی عالیه، ولی خیلی ضعیفتر از «جام مقدس» (The Holy Grail) هست.** همه روی تاثیری که Monty Python (مانتی پایتون) روی دنیای طنز و نحوه اجرای کمدی گذاشته توافق دارن. بعد از یه سریال تلویزیونی جنجالی و یه فیلم اول خیلی موفق، اونا تصمیم گرفتن این فیلم رو بسازن که در واقع هجویهای بر حماسههای بزرگ مذهبی قدیمیئه. توی این فیلم، ما با برایان همراه میشیم؛ مردی که با فاصله کمی از عیسی به دنیا اومده و مدام با اون اشتباه گرفته میشه. من اونقدر مذهبی و متعصب نیستم که از یه شوخی مذهبی خوب لذت نبرم، و توی این فیلم کلی چیز خوب وجود داره؛ از بازیهای فوقالعادهی اعضای پایتون گرفته، مخصوصاً Graham Chapman (گراهام چپمن) و Terry Jones (تری جونز). طنز فیلم همون چیزیه که طرفدارها بهش عادت دارن و ناامیدشون نمیکنه. با این حال، باز هم حس میکردم این فیلم نسبت به «جام مقدس» ضعیفتره. از نظر فنی، به نظرم طراحی لباس و صحنه عالی بود و فضا و زمان داستان رو خیلی خوب درآورده بودن. صحنه آخر هم که مصلوبشدهها دارن یه آهنگ معروف و مثبتگرایانه رو میخونن، دیگه تهِ سورئالیسم بود.
2023-10-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
## **نقد فیلم زندگی برایان (1979): کفرآمیز، درخشان و کاملاً انسانی - ۱۰ از ۱۰**
اگه فیلم «جام مقدس» مثل شلیک یه شاتگان از شوخیهای پوچ قرونوسطایی بود، «زندگی برایان» مثل یه لیزر دقیقه که توسط نبوغ طنز هدایت میشه. این فیلم که چهار سال بعد و در میان کلی انتظار و جنجالهای قبل از اکران ساخته شد، فقط یه دنباله نیست؛ بلکه یه تکامله. این اوج هنر Monty Python (مانتی پایتون) هست؛ فیلمی اونقدر تیز، هوشمندانه و خندهدار که فقط یه نمره کامل نمیگیره، بلکه تعریف میکنه که یه طنز کامل چیه.
### داستان: اشتباه گرفته شدن با مسیح
ایده فیلم در عین سادگی، فوقالعادهست: چی میشه اگه مردی به اسم Brian Cohen (برایان کوهن)، که توی اصطبل بغلی عیسی به دنیا اومده، تمام عمرش با مسیح اشتباه گرفته بشه؟ برایان یه آدم معمولیئه؛ یه شورشی بیمیل، یه شرکتکننده سردرگم در تاریخ و قربانی طنز تلخ کیهانی. از دریچه چشم اون، ما شاهد یه کالبدشکافی تند، خندهدار و به طرز عجیبی انسانی از دین سازمانیافته، جناحبندیهای سیاسی و پوچیِ ایمان کورکورانه هستیم.
### چرا ۱۰ از ۱۰؟ فراتر از شوخیها
* **طنز گزنده و دقیق:** «جام مقدس» تاریخ رو مسخره میکرد؛ اما «برایان» تعصبات مذهبی رو از هم میپاشه. هدف فیلم آموزههای مسیح نیست (حتی صحنه «موعظه روی کوه» با احترام نمایش داده میشه، هرچند با شوخیهایی درباره کسایی که اون ته ایستادن و صدا رو خوب نمیشنون)، بلکه هدفش نهادهای بوروکراتیک و دعواهای مسخرهایئه که دور این آموزهها شکل میگیره. «جبهه خلق یهودیه» (نه جبهه یهودی خلق!) یه کلاس درس در مسخره کردن درگیریهای داخلی گروههای شبهنظامیئه. صحنهای که برایان مجبوره «پیشگوییهاش» رو برای جمعیت پیروانش تکرار کنه، یه نقد همیشگی به اینه که چطور چهرههای کاریزماتیک توسط طرفدارهاشون ساخته میشن، نه توسط خودشون.
* **اوج هنر پایتونها:** تیم بازیگری هیچوقت بهتر از این نبوده. هر کدوم از اعضا بهترین بازی عمرشون رو ارائه دادن. از Pontius Pilate (پونتیوس پیلاطس) با اون لکنت زبون اشرافی John Cleese (جان کلیز) گرفته تا Michael Palin (مایکل پیلین) و Eric Idle (اریک آیدل) در نقش استن («میخوام زن باشم!»)، همه بینقص هستن. Terry Jones (تری جونز) در نقش مادر برایان، یه لنگر بدبین و خندهدار در میون اون همه آشوب مذهبیئه.
* **پایان فراموشنشدنی:** فیلم به یکی از درخشانترین و غیرمنتظرهترین پایانبندیهای تاریخ کمدی ختم میشه. برایان در حالی که کنار بقیه محکومین مصلوب شده، شروع به خوندن آهنگ شاد و نامزد اسکار «همیشه به نیمه روشن زندگی نگاه کن» میکنه. این لحظه ناامیدی نیست، بلکه نماد انسانیتیئه که حتی در تاریکی هم سوت میزنه. این بهترین خلاصه برای پیام فیلمه: در مواجهه با تراژدی و پوچی، تنها چیزی که داریم همدیگه و یه آهنگ خوبه.
### جنجالها: بهترین تبلیغی که فیلم به خودش دید
خیلی قبل از اینکه حتی یه فریم از فیلم اکران بشه، «زندگی برایان» بدنامترین فیلم دنیا بود. گروههای مذهبی در بریتانیا و آمریکا کمپینهای شدیدی برای ممنوعیتش راه انداختن و بهش برچسب «کفرآمیز» زدن. اما تلاششون نتیجه عکس داد. این جنجالها به تیتر اول اخبار جهان تبدیل شد و بحثهایی درباره سانسور، ایمان و کمدی راه انداخت که تبلیغاتی بیسابقه برای فیلم بود. اعضای پایتون هم با منطق و شوخطبعی جواب منتقدها رو دادن. دفاع اونا این بود که فیلم هجویهای بر تعصب و دین سازمانیافتهست، نه خودِ عیسی. کل این ماجرا ثابت کرد که نهادها چقدر راحت اصل مطلب رو گم میکنن.
### حکم نهایی: کمدی برای تمام دوران
**۱۰ از ۱۰ - متن مقدسِ طنز**
«زندگی برایان» فراتر از یه کمدیئه؛ یه اثر عمیق فلسفی و اجتماعیئه که در قالب شوخیهایی درباره دستفروشهای یهودی و جذامیهای سابق پنهان شده. این فیلم شجاعتر، هوشمندانهتر و منسجمتر از اثر قبلیشون هست. تلاشها برای ممنوع کردنش نه تنها صداش رو خفه نکرد، بلکه اون رو برای همیشه موندگار کرد. فیلمی که جرأت میکنه سوالات بزرگی بپرسه و به ما یادآوری کنه که زندگی واقعاً مضحکه، پس بهتره همیشه به نیمه روشن اون نگاه کنیم. یه شاهکار بینقص، نترس و همیشه زنده.