Thirst

Tiffany Lynn (منتقد)

این فیلم خون‌آشامی استرالیایی محصول اواخر دهه هفتاد، قشنگ می‌تونه کنار فیلم‌های ترسناک کمپانی همر (Hammer) و آثار محبوب ایتالیایی‌ام توی قفسه جا خوش کنه. واقعاً می‌تونستم باربارا استیل رو در نقش کیت دیویس تصور کنم، هرچند شانتال کانتوری هم واقعاً کارش رو عالی انجام داده. برام عجیبه که چرا کارنامه بازیگری‌ش این‌قدر خالیه؟ فیلم «عطش»، مخصوصاً در زمان اکرانش در سال ۱۹۷۹، نگاه منحصربه‌فردتری به خون‌آشام‌ها داشت. از پرورش انسان‌ها مثل دام (برای اینکه مطمئن بشن خونشون خالصه) گرفته تا دندون‌های نیش مصنوعی که برای نوشیدن خون می‌ذارن؛ این‌ها از اون خون‌آشام‌هایی نبودن که توی تاریکی قایم بشن و قربانی‌هاشون رو برای مکیدن خون وسوسه کنن. وقتی نواده الیزابت باتوری پیدا می‌شه، اون‌ها این زن رو تحت شکنجه‌های روانی قرار می‌دن تا به این انجمن برادری بپیونده و نسلشون رو تقویت کنه. در نهایت، اون باید با اراده خودش این تصمیم رو بگیره. فیلم نه اون‌قدرها ریتم کندی داره و نه خیلی پر از اکشنه، اما «عطش» اون‌قدر جذابیت داره که طرفدارهای این ژانر رو راضی نگه داره، هرچند شاید تماشاگرهای معمولی خیلی ازش خوششون نیاد. خود من که قطعاً توی خرید بعدی‌ام از آمازون، نسخه بلوری این فیلم رو می‌خرم.