Caboblanco

CinemaSerf (منتقد)

متأسفانه، به جز احتمالاً فیلم «مرگ بر روی نیل» (۱۹۷۸)، حضور سایمون مک‌کورکیندل (Simon MacCorkindale) به ندرت نویدبخش یک فیلم خوب است و این فیلم هم فرقی با بقیه ندارد. وقتی یک غواص در سواحل کابوبلانکوی پرو غرق‌شده پیدا می‌شود، روایت رسمی این است که حادثه بوده است. «گیف هویت» (چارلز برانسون)، صاحب میکده‌ی محلی، بوی کاسه زیر نیم‌کاسه را حس می‌کند و این بو وقتی قوی‌تر می‌شود که «ماری» (دومینیک ساندا) وارد شهر شده و با مقام‌های محلی که به نظر می‌رسد بیش از حد به «گونتر بکدورف» (جیسون روباردز)، تاجر آلمانیِ محلی، وفادارند، به مشکل می‌خورد. کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است - و زیاد طول نمی‌کشد که آن‌ها متوجه شوند شاید طلاهایی در یک کشتی غرق‌شده درست در نزدیکی ساحل وجود داشته باشد. مقایسه‌ها با فیلم «کازابلانکا» (۱۹۴۲) حتماً انجام خواهد شد، اما هرچند شباهت‌های داستانی وجود دارد، مقایسه خیلی زود متوقف می‌شود - این فیلم اصلاً در آن حد و اندازه نیست. گفت‌وگوها بسیار زیاد است، با پیشرفت داستان به شدت کمبود ظرافت و استایل احساس می‌شود و به خاطر اینکه چارلز برانسون آشکارا فقط به فکر گرفتن دستمزیدش بوده، اکشن هم بسیار کم است. پایان‌بندی نیز گستاخانه و زننده است و این ماجراجوییِ تمام‌عیار، چیز ارزشمندی برای درگیر کردن مخاطب ارائه نمی‌دهد. فیلمی فراموش‌شدنی که خوشبختانه به راحتی هم از یاد می‌رود.