Harlequin

Wuchak (منتقد)

**_چه می‌شد اگر راسپوتین در دوران مدرن راه خود را به یک خانواده‌ی سیاسی باز می‌کرد؟_** یک سناتور و همسرش در کالیفرنیای جنوبی (با بازی دیوید همینگز و کارمن دانکن) از ظهور ناگهانی مرد عجیبی (با بازی رابرت پاول) که به نظر می‌رسد قدرت درمان پسر مبتلا به لوسمی آن‌ها را دارد، شگفت‌زده شده‌اند. برودریک کرافورد هم در نقش یک چهره‌ی قدرتمند و سایه‌افکن سیاسی حضور دارد. فیلم «هارلکین» که در سال ۱۹۷۹ فیلمبرداری شد، در سال ۱۹۸۰ در استرالیا اکران شد، اما تا سال‌های ۱۹۸۳-۱۹۸۴ راهی آمریکا نشد. این فیلم از گریگوری راسپوتین، عارف و شفاگری که از سال ۱۹۰۶ تا زمان ترورش در اواخر سال ۱۹۱۶ بر خانواده سلطنتی سن پترزبورگ در روسیه پیش از انقلاب نفوذ داشت، الهام گرفته بود. این موضوع با شخصیت هارلکین از تئاتر ایتالیا ترکیب شده بود. چیزی که فیلم را جذاب می‌کند این است که شخصیت اصلی توسط همان بازیگری ایفا شده که چند سال قبل‌تر نقش عیسی مسیح را در اثر حماسی تلویزیونی «عیسی ناصری» بازی کرده بود. جالب اینجاست که در ابتدا قرار بود دیوید بویی این نقش چالش‌برانگیز را بازی کند. اگرچه فیلم در پرت فیلمبرداری شد، اما سازندگان این حقیقت را پنهان کردند تا فروش بین‌المللی را افزایش دهند و موقعیت داستان را به آمریکا تبدیل کردند و به ایالت‌های آمریکا و سیستم سیاسی آن اشاره نمودند. این کار با حضور بازیگران بریتانیایی و آمریکایی و همچنین دوبله شدن صدای آلن کسل به لهجه‌ی آمریکایی تقویت شد. این اقدام جنجال‌برانگیز بود زیرا فیلم با پول مالیات‌دهندگان استرالیایی ساخته شده بود. با این حال، بینندگان وقتی می‌بینند ساندرا راست سوار ماشینش می‌شود و از سمت راست رانندگی می‌کند، می‌فهمند که اینجا آمریکا نیست (خخخ). در حالی که برخی قسمت‌های موسیقی متن تاریخ‌گذشته و مشکوک هستند، نکات جذاب به اندازه کافی برای علاقه‌مندان وجود دارد. آلیسون بست در چند صحنه ظاهر می‌شود و از نظر زیبایی یکی از نقاط قوت فیلم است. در همین حال، سناتوری که همینگز نقشش را بازی کرده شبیه به ترامپ در ۵۰ سالگی به نظر می‌رسد. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه است و با عناوین «نیروهای تاریک» و «جادوگر وزیر» نیز شناخته می‌شود. نمره: B-