L'isola degli uomini pesce

Wuchak (منتقد)

***فیلم درجه‌ی دوِ ایتالیایی درباره‌ی موجودات عجیب در جزیره‌ای متروکه*** بازماندگان یک کشتی فرانسوی شوم (کلودیو کاسینلی و همکاران) سر از جزیره‌ای بی‌نام در کارائیب درمی‌آورند که توسط یک مستبد خودخوانده (ریچارد جانسون) اداره می‌شود؛ کسی که از آزمایش‌های مشکوک یک پروفسور بیمار (جوزف کاتن) حمایت می‌کند. باربارا باخ هم به عنوان دختر پروفسور در فیلم حضور دارد. فیلم «جیغ‌زن‌ها» (۱۹۸۱) نسخه‌ی تدوین مجدد و آمریکایی فیلم ایتالیایی «جزیره‌ی مردان ماهی‌نما» (۱۹۷۹) است که یک مقدمه‌ی ۱۲ دقیقه‌ای غیرضروری و بی‌ربط را برای افزایش جنبه‌ی ترسناک به آن اضافه کرده و تغییرات جزئی دیگری نیز در آن داده است. مردم معمولاً می‌گویند «جیغ‌زن‌ها» نسخه‌ی برتری است، اما من هرگز نسخه‌ی اصلی را ندیده‌ام تا این دو را با هم مقایسه کنم. در هر صورت، این یک فیلم ماجراجویانه/ترسناک است که «جزیره‌ی اسرارآمیز» (۱۹۶۱) و «جزیره‌ی دکتر مورو» (۱۹۷۷) را با هیولاهای دوزیست «موجودی از تالاب سیاه» (۱۹۵۴) و «انسان‌نماهای اعماق» (۱۹۸۰) ترکیب کرده، اما سبک (و بازیگران) ایتالیایی فیلم «تمساح بزرگ» (۱۹۷۹) را حفظ کرده است. با اینکه این ضعیف‌ترین فیلم در بین این آثار است، اما فاصله چندانی با آن‌ها ندارد. اگر حال‌وهوای ماجراجویی در جزیره‌ای متروکه را دارید که با ژانر ترسناک ترکیب شده، ناامید نخواهید شد. متأسفانه، به جز چهره‌ی باخ و زن بلوند در مقدمه، جذابیت زنانه دیگری در فیلم وجود ندارد. سازندگان باید نحوه‌ی استفاده‌ی هوشمندانه از بث روگان در «جزیره‌ی اسرارآمیز» (۱۹۶۱) و دانا گیلسپی در «مردمی که زمان فراموششان کرد» (۱۹۷۷) را مطالعه می‌کردند. زمان فیلم حدود ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه است و در ساردینیا و نوئرو در ایتالیا فیلمبرداری شده و نماهای داخلی در رم گرفته شده‌اند. مقدمه شبانه که پر از مه است در برانسون کنیون، گریفیت پارک، لس‌آنجلس فیلمبرداری شده؛ و نماهای آتشفشانی در مائوئی، هاوایی انجام شده‌اند. نمره: +C