زیردریایی
سال ۱۹۴۲ است و ناوگان زیردریاییهای آلمان به شدت درگیر نبرد موسوم به «نبرد اطلس» برای مزاحمت و نابودی کشتیهای بریتانیایی هستند. با این حال، با بهبود اسکورتهای کلاس ناوشکن، یو-بوتهای آلمانی شروع به تحمل تلفات سنگینی کردهاند. «کشتی» (Das Boot) داستان خدمه یکی از این یو-بوتهاست؛ فیلمی که بررسی میکند این زیردریاییها چگونه حرفهایگری خود را به عنوان سرباز حفظ کرده و برای انجام ماموریتهای غیرممکن تلاش میکردند، در حالی که همزمان سعی داشتند ایدئولوژی دولتی را که تحت آن خدمت میکردند، درک کرده و از آن اطاعت کنند.
سال انتشار: 1981 کارگردان: Wolfgang Petersen ژانر: Drama، War نویسندگان: Lothar G. Buchheim، Wolfgang Petersen امتیاز: 8.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
_**زندگی در یک یو-بوت آلمانی**_
در طول جنگ جهانی دوم، زیردریایی آلمانی U-96 (با بازی یورگن پروخنو در نقش کاپیتان) بندر فرانسوی لا روشل رو به مقصد ماجراجوییها و بدبیاریهای جنگی در اطلس شمالی ترک میکنه و در نهایت ماموریت پیدا میکنه که از تنگه جبلالطارق عبور کنه. مردان فیلم، زندگی چالشبرانگیز و خفقانآور خدمت در یک یو-بوت رو با تمام فراز و نشیبهاش تجربه میکنن. کی زنده برمیگرده؟
«کشتی» (Das Boot - محصول ۱۹۸۱) روایتی بسیار خوب از زندگی در یک یو-بوت در جنگ جهانی دومه؛ شرایط زندگی خفقانآور، کسالت، کثیفی، وحشت محض و... نبودِ زنها. یکی از صحنههای عالی زمانیه که زیردریایی بعد از اژدر زدن به چند کشتی در یک کاروان بریتانیایی به سطح آب میاد؛ انگار جهنم روی زمین اومده. فیلم روی آلمانیها در فضاهای محدود یو-بوت تمرکز میکنه و شگفتانگیزه که چطور میشه از چنین زاویه دراماتیک محدودی، یک فیلم جذاب ساخت. با اینکه این یک فیلم جنگیه، اما جنگ رو ستایش نمیکنه. این فیلم صرفاً با نشون دادن واقعیت زندگی زیردریاییسوارها، یک اثر «ضد جنگ» محسوب میشه. مدت زمان فیلم ۲ ساعت و ۲۹ دقیقهست و در دریای شمال نزدیک هلیگولند، اقیانوس اطلس، لا روشل فرانسه و باواریای آلمان فیلمبرداری شده.
نمره: B
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «کشتی» (Das Boot) به عنوان یک حماسه استادانه در سینمای جنگ شناخته میشه، نه فقط به خاطر سکانسهای رزمی هیجانانگیزش، بلکه به خاطر نگاه عمیقش به عنصر انسانی در جنگ. کارگردانی ولفگانگ پترسن دنیای خفقانآور یک یو-بوت آلمانی رو زنده میکنه، دنیایی پر از مردانی که خیلی فراتر از کاریکاتورهای دشمن هستن که معمولاً در فیلمهای جنگی نشون داده میشه. بازی یورگن پروخنو در نقش کاپیتان بهویژه قابل توجهه و حس ملموسی از رهبری، انسانیت و بار مسئولیت رو منتقل میکنه. ریتم کند فیلم اجازه میده تا یک تجربه غوطهورکننده داشته باشید و بیننده حس کنه بخشی از لحظات طولانی و پرتنش سکوت خدمه و به دنبال اون آشوب نبرده. جزئیات فنی و عمق روانشناختی شخصیتها، مرزهای سنتی فیلمهای جنگی رو میشکنه و خدمه رو به عنوان افرادی ماهر و پیچیده نشون میده، نه سربازانی تکبعدی. «کشتی» فیلمی قدرتمند، ظریف و از نظر بصری خیرهکنندهست که بیهودگی، ترس و گاهی اوقات روزمرگی جنگ رو به تصویر میکشه. این یک دیدگاه منحصربهفرده که روایتی جذاب و تجربهای تاثیرگذار رو ارائه میده و اون رو به یک اثر کلاسیک در سینمای جنگ و جهان تبدیل میکنه.
2023-12-25
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
از خیلی جهات، این فیلم من رو یاد «آسهای آسمان» (Aces High - محصول ۱۹۷۶) انداخت. نمونهای از مردان جوان و تازه به بلوغ رسیده که به جنگی فرستاده شدن که شجاعت اونها رو در حالی که هر روز رو با خطر سپری میکردن، به شدیدترین شکل ممکن آزمایش میکرد. این بار، این جوانها در چند صد تن فلز جیرجیرکننده زیردریایی محبوس شدن و وظیفه دارن به کاروانهای متفقین که در طول جنگ جهانی دوم به سمت بریتانیا و برعکس در حرکت هستن، حمله کنن. خدمه توسط یک کاپیتان غیرمتعارف (با بازی یورگن پروخنو) رهبری میشن و ترکیب خفقان زیر آب و پارانویا، که حالا با تاکتیکهای حفاظتی موثرتر دشمن همراه شده، جو رو در این قوطی کنسرو عرقکرده و نمور، لحظه به لحظه متشنجتر میکنه.
فیلم با واقعگرایی موثری زندگی این زیردریاییسوارها رو نشون میده که موفقیتهایی دارن، اما کمکم میفهمن که جنگ اونطور که میخوان پیش نمیره و با خطرات فزایندهای روبرو میشن. فیلمبرداری با استفاده از تاریکی طبیعی داخل کشتی، خصومت همیشگی اقیانوس و نقصهای فنی خانهشون، به شکلی استادانه انجام شده تا چیزی رو ارائه بده که واقعاً تماشاش سخته - حتی اگه نباید یک لحظه هم «طرف اونها» میبودیم. پروخنو در نقش فرماندهای هدفمند اما با دلسوزی برای خدمه در حال تلاشش، عالی عمل میکنه؛ اون حس نجابتی داره که شاید باعث میشه احترامی بیش از حد ظریف برای رئیسهای «شکمگنده» خودش در برلین قائل باشه. دیالوگها و نحوه بیان بازیگرها هم موفق میشه حس واقعی موقعیتهای مرگ و زندگی رو ایجاد کنه، در حالی که این مردان از خطرات ساخته دست بشر به سمت خطرات طبیعی به همون اندازه خائنانه کشیده میشن.
اروین لدر احتمالاً در بین بازیگران مکمل بیشتر به چشم میاد، چون شخصیت «یوهان» اون به شکلی قدرتمند فشارهایی رو که این جوانها باید تحت اون دوام بیارن، تجسم میکنه. اما در کل بازیهای قوی از همه اعضای گروه دیده میشه که رفاقت و وابستگی متقابل خدمهای رو که مدام لبه پرتگاه اعصابشون زندگی میکنن، به تصویر میکشه. ریتم فیلم تقریباً بینقصه، با لحظاتی از درام بالا و لحظاتی از تامل آرام که ولفگانگ پترسن اونها رو به داستانی جذاب از استقامت، خلقوخو و عزم انسانی تبدیل کرده. اگه میتونید روی پرده بزرگ ببینید، چون حق مطلب رو در مورد زیباییشناسی این درام خیلی بهتر ادا میکنه، اما حتی در تلویزیون هم نگاهی صادقانه و جذاب به جنگه.