Escape from New York
در آینده، جرم و جنایت از کنترل خارج شده و جزیره منهتن در نیویورک به یک زندان فوقامنیتی تبدیل شده است. در این میان، محکومان با سرنگون کردن هواپیمای رئیسجمهور در این منطقه آشوبزده، یک مهره معامله ارزشمند به دست میآورند. اسنیک پلیسکین (Snake Plissken)، جنگجوی تنها و بدعنقی که به تازگی طعم زندان را چشیده، مجبور میشود برای نجات رئیسجمهور و محمولهاش به این سرزمین خطرناک نفوذ کند.
سال انتشار: 1981 کارگردان: John Carpenter ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: John Carpenter، Nick Castle امتیاز: 7.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
عبارت «خیلی کم از خیلی زیاد» توصیف خوبیه برای این فیلم؛ فیلمی که یه نیویورک پادآرمانشهری با پتانسیل پرداخت زیاد و شخصیتهایی با پیشینه مشترک رو به ما نشون داد، اما با شخصیتپردازیهای خیلی کوتاهی که داشت، حس میکردم انگار قسمت قبلی این فیلم رو ندیدم. در حالی که اصلاً قسمت قبلیای وجود نداشت! نتیجهاش شد یه دنیای گسترشیافته با شرایط نامعلوم (به جز اون مقدمه کوتاهی که در تیتراژ اول دیدیم) که اتفاقاتش به زور میتونستن توی اون مدت زمان، داستان رو پیش ببرن.
اما جایی که فیلم در فیلمنامه کم میاره، تقریباً با اتمسفر و موسیقی جبرانش میکنه. موسیقی در تمام طول فیلم عالیه، اما اعتبار اصلی به تم افتتاحیه میرسه که به همون اندازه که ارائه فیلم واقعگرایانهست، مینیماله؛ با همون رویکرد متواضعانهای که جاهطلبی توش موج میزنه. متأسفانه، این از اون کلاسیکهایی نیست که ارزشهای تولیدش جلوههای کامپیوتری امروزی رو به چالش بکشه (و طنز ماجرا اینجاست که نوآوری این فیلم در زمان خودش نمای وایرفریم بود)، اما اگه به تاریخ سینما علاقه دارید و میخواید یه تحلیل محتوایی انجام بدید، ممکنه چیز ارزشمندی توش پیدا کنید.
__________________
وقتی نویسندهها خلق میکنن، امضا میکنن؛ وقتی تدوینگرها سلاخی میکنن، طراحی میکنن.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه مار، یه مغز، یه راننده تاکسی، یه دوک و رئیسجمهور آمریکا. سال ۱۹۹۷ هست و جزیره منهتن شده یه زندان محصور. موقع پرواز هواپیمای شماره یک نیروی هوایی، یه تروریست کنترل هواپیما رو به دست میگیره و رئیسجمهور با کپسول نجات به بیرون پرتاب میشه. بدشانسی اینجاست که دقیقاً وسط جزیره منهتن فرود میاد. وقتی یه واحد مسلح وارد اونجا میشه، بهشون میگن که رئیسجمهور گروگان گرفته شده و اونا باید هر چه سریعتر از زندان برن بیرون. مقامات که نمیدونن چیکار کنن، تصمیم میگیرن یه نفر رو تنهایی بفرستن تو: قهرمان سابق جنگ که حالا مجرم شده، یعنی اسنیک پلیسکین (Snake Plissken). اسنیک نه تنها باید برای زنده موندن توی این زندان به شدت خطرناک بجنگه، بلکه یه بمب ساعتی هم توی بدنش کار گذاشتن که اگه تا ۲۴ ساعت رئیسجمهور رو سالم بیرون نیاره، منفجر میشه و دیگه خبری از اسنیک نخواهد بود!
فیلم محصول ۱۹۸۱ هست و داستانش در ۱۹۹۷ میگذره؛ پس میشه گفت جان کارپنتر (John Carpenter) بهترین پیشگوی آینده نیست. با این حال، دیدگاه اون از آیندهای که آمریکا همه مجرماش رو ریخته توی یه جزیره تا دور از بقیه جامعه خودشون رو داشته باشن، واقعاً هوشمندانه از آب دراومده. این مکان عبوس و مرگباره؛ جایی که پسماندههای جامعه در فضایی تاریک و متروک با اختلاف طبقاتی شدید کنار هم چپونده شدن. چیزی که کارپنتر با بودجه کم همیشگیاش ساخته، یه کلاسیک علمیتخیلی جذاب و پرکششه که شاید در ظاهر احمقانه به نظر بیاد، اما حسابی خفنه و با اون لبههای تیز طنزآمیزش حسابی حالتون رو جا میاره.
باید به طراحی صحنه عالی جو آلوز (Joe Alves) هم تبریک گفت که همراه با کارپنتر، این دنیای زیرزمینی کثیف و جنایتکارانه رو خلق کردن. ضدقهرمان داستان، اسنیک پلیسکین، با بازی فوقالعاده کورت راسل (Kurt Russell) جون گرفته. جالبه که انتخاب اول تامی لی جونز بود، اما راسل جوری به مرام و مسلک پلیسکین جون داده که اون رو به یکی از خفنترین عوضیهای بدعنق دهه هشتاد تبدیل کرده و بازیش با ساختار آخرالزمانی فیلم کاملاً هماهنگه. دور و بر راسل هم پر از بازیگرای باکیفیتیه که هر کدوم جذابیت خودشون رو به این آش شلهقلمکار اضافه میکنن: لی وان کلیف، ارنست بورگناین، دونالد پلیسنس، هری دین استنتون، آدرین باربو و آیزاک هیز همگی عالی ظاهر شدن.
اگه به «فرار از نیویورک» بگیم یه فیلم اکشن، ممکنه بینندههای جدید ناامید بشن؛ چون اکشن فیلم کمه ولی خیلی مؤثره و اون حس مردانگی افراطی بیشتر برای نشون دادن فوریت بمب ساعتی داستانه. من ترجیح میدم به فیلم به چشم یه داستان علمیتخیلی ماجراجویانه نگاه کنم که با طنز سیاه ترکیب شده و البته یه چاشنی خفنبازی هم داره تا تاریکی فضا رو بیشتر نشون بده. واقعاً ترکیب فوقالعادهایه. ۹/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دقیقاً اون حس و حال «پساآخرالزمانی بدون اینکه دنیا واقعاً تموم شده باشه» رو القا میکنه.
_نمره نهایی: ★★★★ - خیلی جذاب. یکی از محبوبهای شخصی من._