Heartland

CinemaSerf (منتقد)

ریپ تورن (Rip Torn) با دهه‌ها تجربه در این ژانر، به عنوان دامدار سرسخت وایومینگ که کاملاً با سختی‌های امرار معاش در این برهوت دورافتاده آشناست، فرم خوبی دارد. او در اینجا نقش «کلاید» را بر عهده می‌گیرد که «الینور» (کونچاتا فرل)، بیوه‌ تازه‌وارد را به عنوان خانه‌دار استخدام می‌کند. او یک دختر کوچک به همراه دارد (مگان فولسوم) و پس از مدتی به این نتیجه می‌رسد که ترجیح می‌دهد روی پای خودش بایستد. او عاقلانه توصیه می‌کند که این کار را نکند و بنابراین آن‌ها به یک سازش زن و شوهری می‌رسند که منابع respectivos خود را ادغام کنند. حالا او حق داشت، زندگی در آنجا تنهاست و وقتی زمستان فرا می‌رسد تاریک و به شدت سرد است. آنقدر سرد که این زوج - که ازدواجشان هرگز واقعاً چیزی بیش از یک ازدواج از سر ناچاری نبوده - دچار تراژدی خودشان می‌شوند که قدرت تحملشان را می‌آزماید و بر رابطه از پیش متشنج آن‌ها فشار می‌آورد. این فیلم بیشتر شبیه یک مستند است تا یک درام، و نگاهی تاثیرگذار به ما ارائه می‌دهد که طبیعت چقدر می‌تواند بی‌رحم باشد وقتی دما افت می‌کند و برف عمیق روی زمین سفت می‌نشیند. انگیزه‌های آن‌ها به تدریج به چیزی شبیه به اتکای متقابل تبدیل می‌شود، اما از سر ضرورت نه انتخاب، و سوال این است: آیا آن‌ها واقعاً ممکن است روزی عشق را نسبت به یکدیگر حس کنند؟ فیلمبرداری به طور موثری سرد است، درست مانند تلاش‌های این دو بازیگر که بازیگران این فیلم کلاستروفوبیک را رهبری می‌کنند؛ فیلمی که می‌توانست در بخش صداگذاری قدرت کمی بیشتر داشته باشد، حتی اگر هیچ‌کدام از دیالوگ‌ها چندان اهمیتی نداشته باشند. چیزی به شدت باورپذیر در این داستان وجود دارد با شخصیت‌هایی که نه آن‌ها را خیلی دوست داشتم و نه بهشان دل بستم، اما قطعا باید بسیار به آن‌ها احترام می‌گذاشتم.