The Last Chase

The Last Chase

در ایالات متحده‌ی آینده، تنها وسیله حمل‌ونقل موجود برای افراد، حمل‌ونقل عمومی است. حکومت مرکزی توتالیتر که روزبه‌روز مستبدتر می‌شود، با ادعای «تمام شدن نفت»، طبق قانون دستور توقیف تمامی وسایل نقلیه شخصی را داده است. مردی که راننده سابق مسابقات اتومبیل‌رانی است، دوباره حسرت توانایی انتخاب مسیرها و سرنوشت خود را می‌خورد. او ماشین مسابقه‌اش را که از مصادره پنهان کرده بود، دوباره سوار می‌کند و به کمک نوجوانی خوره فناوری که خود را از این جامعه «سوسیال» جدا می‌داند، به سمت «کالیفرنیای آزاد» که از رژیم جدید جدا شده، حرکت می‌کند. مأموران حکومت جدید باید به هر قیمتی این مرد را متوقف کنند تا نمادگرایی او و بی‌ثباتی حاصل از چنین تمایلی برای استقلال فردی در جامعه نابود شود. یک کهنه‌سرباز قدیمی جنگ کره و جت F-86 سابر او به خدمت فراخوانده می‌شوند تا این مرد خطرناک را تعقیب کرده و به سرپیچی او از اراده دولت پایان دهند. به قول یکی از مأموران دولتی: «مردم هر جا دلشان بخواهد می‌روند، هر جا که بخواهند. این کار می‌تواند ما را به دهه ۱۹۸۰ عقب براند.»

سال انتشار: 1981 کارگردان: Martyn Burke ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Christopher Crowe، Roy Moore، Martyn Burke امتیاز: 4.4

راهنمای والدین The Last Chase

نقدها و نظرات

CinemaSerf (منتقد)

امتیاز: 5

از شش میلیون دلار تا شش میلیون پنس! خب، این تازه اولین سفریه که لی میجرز توی این درام ویران‌شهری، که راستش خیلی مسخره‌ست، طی می‌کنه. فیلم داستان تلاش او برای فرار به «کالیفرنیای آزاد» با پورشه‌اش رو میده (که پر از تبلیغات غیرمستقیم کالا هم هست). ببینید، توی آمریکا شون نفت تموم شده و ماشین کلاً ممنوعه. با توجه به اینکه پورشه او احتمالاً موتور V12 داره، اصلاً با مقامات جور درنمیاد، درحالی‌که خودش و شاگرد تازه‌کارش «رینگ» (کریس میک‌پیس) در طول بزرگراه‌های متروکه (ولی کاملاً سالم) به سمت مقصد گاز می‌رن. در همین حال، حکومت یک خلبان زبده به نام «جی.جی» (برجس مریدیت) رو از بازنشستگی درمی‌آره تا با جت جنگنده‌اش اون‌ها رو تعقیب کنه و نقشه شون رو برآب کنه. اما همین که می‌ره تو هوا، کم‌کم لذت آزادیِ آسمون زیر زبانش مزه می‌کنه؛ حالا آیا واقعاً ماموریتش رو علیه این حریف زرنگ انجام میده؟ شاید اگه موسیقی فیلم یه آهنگ کانتری تو چشم (مثلاً از جِی.دبلیو. مک‌کال) داشت، یا هربار که «هارت» خیلی تند می‌روند اون صدای جینگ‌جینگ معروف می‌اومد، یه چیزی می‌شد، اما نه! تنها چیزی که اینجا داریم یه بازی معمولی از میجرزه، مریدیت که معلومه فقط واسه دستمزدش اومده، و بدون ذره‌ای حس تهدید یا خطر تو هیچ کدوم از صحنه‌ها، انگار ملغمه‌ای از «اسموکی و بندیت» و «فرار لوگان» رو تحویلمون دادن. شرمنده، اما چیز خاصی واسه دیدن وجود نداره.

2025-08-31