The Legend of the Lone Ranger

Wuchak (منتقد)

***رویکردی جدی به قهرمان نقاب‌دار وسترن با رگه‌هایی از سرگرمی*** تنها بازمانده‌ی کمین به یک دسته از رنجرهای تگزاس (کلینتون اسپیلزبری) توسط دوست سرخپوست دوران کودکی‌اش، تونتو (Michael Horse) نجات داده می‌شود. او تبدیل به رنجر تنها می‌شود و به همراه تونتو، به دنبال آن گنگ خائن و یاغی می‌افتند که این کشتار را سازماندهی کرده بودند. کریستوفر لوید نقش آدم‌بده را بازی می‌کند، مت کلارک کلانتر فاسد است، جوانین کلی زن زیبا و جیسون روباردز نقش رئیس‌جمهور گرانت را دارد. «افسانه رنجر تنها» (۱۹۸۱) اولین تصویر سینمایی از این قهرمان وسترن است، بدون در نظر گرفتن فیلم‌هایی که از روی سریال تلویزیونی (۱۹۴۹-۱۹۵۷) با بازی کلایتون مور در نقش اصلی به هم چسبانده شده بودند. این فیلم شبیه ترکیب «طلای مک‌کنا» (۱۹۶۹) با «کومانچوروها» (۱۹۶۱) و فیلم بازسازی‌شده‌ی بی‌نام‌ونشان آن «ریو کونچوس» (۱۹۶۴) است. همه این فیلم‌های وسترن لحن کمیک‌بوکی مشابهی دارند، پس‌زمینه آن‌ها جنوب غربی است و داستانی حول محور یک کهنه‌سرباز مگالومانیاکِ جنگ داخلی دارند. تفاوتش این است که «افسانه رنجر تنها» زاویه دید قهرمان نقاب‌دار وسترن را اضافه می‌کند که شبیه فیلم بعدی «نقاب زورو» (۱۹۹۸) است، اما این اتفاق حتی تا دو دقیقه مانده به علامت یک ساعت از فیلم رخ نمی‌دهد. از آنجا به بعد، هر بار که انتقام‌جوی نقاب‌دار به همراه «اورتور ویلیام تل» و فریاد معروف «های‌هو، سیلور، برو!» ظاهر می‌شود، خنده‌دار است. اما گذشته از این‌ها، این یک وسترن کمیک‌بوکی استاندارد با رویکردی محترمانه و جدی به این افسانه است. این فیلم تنها تجربه سینمایی بازیگر نقش اول، اسپیلزبری، پس از تنها دو نقش کوتاه تلویزیونی بود. او قیافه این نقش را دارد و جذاب است، اما فیلمنامه به شخصیت او عمق کافی نمی‌دهد و صدای او با صدای بم‌تر جیمز کیچ دوبله شد. سایر بازیگران فیلم گفتند این کار غیرضروری بود چون هیچ مشکلی در صدای اسپیلزبری وجود نداشت (ظاهراً تهیه‌کنندگان فقط یک صدای بم‌تر می‌خواستند). در همین حال، دیدن دوباره جوانین کلی دلنشین (که نقش مهمی در اپیزود باک راجرز «وگاس در فضا» دو سال قبل داشت) خوب است، اما کار زیادی با او نمی‌شود. متأسفانه، تبلیغات منفی ناشی از شکایت نامناسب استودیو از کلایتون مور به خاطر پوشیدن ماسک در ظاهر شدن‌های عمومی‌اش، اکران فیلم را خراب کرد. این موضوع به همراه شکست تجاری اخیر فیلم «دروازه بهشت» (۱۹۸۰) و بی‌رغبتی عمومی مردم به فیلم‌های وسترن در آن زمان، فیلم را به ورطه نابودی کشاند. اما اگر هر یک از فیلم‌های وسترن ذکر شده در بالا را دوست دارید، ارزش یک بار دیدن را دارد، هرچند نسخه جانی دپ همه‌جانبه سرگرم‌کننده‌تر است (۲۰۱۳). زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۸ دقیقه است و در آریزونا (مونومنت ولی)، نیومکزیکو (رنچ بونانزا کریک و ایوز مووی رنچ در سانتافه، رنچ کوک در گالستئو، ابیکیو)، جنوب کالیفرنیا (برانسون کنیون، واسکز راکز) و یوتا (مواب، مونومنت ولی) فیلمبرداری شده است. نمره: B-