Night Crossing

Night Crossing

در سال ۱۹۷۸ در آلمان شرقی، دو خانواده به نام‌های استرلتسیک و وتزل نقشه‌ای می‌کشند تا از دست کمونیست‌های شرق فرار کنند و به غرب بروند. پیتر استرلتسیک ایده‌ی جذابی به ذهن می‌رسد؛ ساختن یک بالن هوای گرم دست‌ساز که آن‌قدر بزرگ باشد که بتواند هر دو خانواده را از مرز نظامی‌شده‌ی شرق و غرب عبور دهد. مرز بین آلمان شرقی و غربی به‌شدت نظامی‌سازی شده و پر از برج‌های دیده‌بانی، سگ‌های نگهبان، سیم‌خاردار، آلارم، سنسور، نورافکن و گشت‌های امنیتی است. شایعاتی وجود دارد که برخی مناطق این مرز مین‌گذاری شده است. تنها شانس عبور از مرز از طریق هواست. خانواده‌های استرلتسیک و وتزل با خرید کلی پارچه‌ی تافته و دوختن آن‌ها با چرخ خیاطی در زیرزمین، کار پرریسک خود را آغاز می‌کنند. پیتر استرلتسیک یک مشعل بالن هوای گرم دست‌ساز آزمایشی می‌سازد. در سال ۱۹۷۹ وقتی بالن آماده می‌شود، پیتر و پسرش آن را تست می‌کنند، اما خانواده‌ی وتزل دچار تردید می‌شوند. استرلتسیک‌ها تصمیم می‌گیرند خودشان به تنهایی بروند، اما هوای خراب باعث می‌شود بالن داخل منطقه‌ی کمونیست‌ها سقوط کند. استرلتسیک‌ها محل سقوط را ترک می‌کنند، اما سرنخ‌های لو‌دهنده همه‌جا روی زمین پخش شده است. آن‌ها نگرانند که مبادا نتوانند از تحقیقات پلیس فرار کنند و نتوانند بالن دیگری برای تلاش بعدی بسازند. آن‌ها همچنین مصمم هستند خانواده‌ی وتزل را متقاعد کنند که شاید در تلاش دوم به آن‌ها ملحق شوند؛ البته اگر پلیس مخفی کمونیست آلمان شرقی، یعنی اشتاسی (Stasi)، زودتر به سراغشان نیاید.

سال انتشار: 1982 کارگردان: Delbert Mann ژانر: Drama، Family، History نویسندگان: John McGreevey امتیاز: 6.5

راهنمای والدین Night Crossing

نقدها و نظرات

r96sk (منتقد)

امتیاز: 7

خوب بود، البته می‌توانست کمی ظریف‌تر ساخته شود. «گذر شبانه» (Night Crossing) که داستان واقعی فرار با بالن هوای گرم از آلمان شرقی را به تصویر می‌کشد، محصولی جالب و با بازی‌های خوب است. با این حال، کار خاصی نمی‌کند تا شما را غافلگیر کند. قابل پیش‌بینی بودن همیشه هم چیز بدی نیست، اما به نظر من برای این فیلم یک نقطه ضعف است. چه از طریق آگاهی از خودِ ماجرا، چه با خواندن تیتراژ آغازین (که از خانواده‌ها تشکر می‌کنند) یا صرفاً روند کلی داستان - خیلی راحت می‌شود فهمید فیلم به کجا می‌رود، به همین دلیل ضرباهنگ آن بسیار کند است؛ حداقل در پرده‌ی اول و میانی. با همه‌ی این اوصاف، فیلم به لطف حس خوبِ سکانس‌های پایانی و بازیگران خوبش، عاقبت به خیری تمام می‌شود. جان هرت (John Hurt) در نقش پیتر بهترینِ جمع است و چند بازیگر دیگر هم به خوبی به جذابیت اثر اضافه می‌کنند. گونتر مایسنر (Günter Meisner)، یعنی همان آقای اسلاگورث معروف، هم در فیلم حضور دارد. در مورد بازیگران، کمی عجیب است که برخی شخصیت‌ها لهجه‌ی بریتیش دارند و برخی آلمانی - آدم انتظار داشت فیلمسازان یکی را انتخاب کنند. من هیچ خاطره‌ای از شنیدن این ماجرای واقعی قبل از تماشای فیلم نداشتم، که با توجه به اینکه داستان‌های دیگر در این زمینه را می‌شناسم، جای تعجب دارد. در هر صورت، فیلم محکمی است.

2020-09-14