Sogni d'oro

یک کارگردان «مدرن» در حال برنامه‌ریزی برای ساخت فیلمی درباره فروید و رابطه او با مادرش است. اثر قبلی او درباره جوانی، با نظرات متفاوتی از سوی منتقدان روبرو شد و برخی از مخالفانش ادعا کردند که یک کشاورز، یک خانه دار و یک چوپان نمی‌توانند با این مطالب روشنفکرانه ارتباط برقرار کنند و سینمای ذهنی او بی‌ربط است: تهیه‌کنندگان پول می‌خواهند، و تنها راه به دست آوردن پول ساخت فیلم‌های تجاری عامه‌پسند است که بتواند توده‌ها را جذب کند. این کارگردان رقیبی دارد که ادعا می‌کند هم‌سوی اوست، اما این «هنرمند» می‌خواهد بی‌نظیر باشد و هیچ مرید یا تقلیدکننده‌ای نمی‌خواهد. یک سکانس کوتاه جالب به فیلمی از دون سیگل (Don Siegel) می‌پردازد؛ یک آدم خوره و عینک‌دودی ادعا می‌کند که فیلم پر از کلیشه است، در حالی که دیگری می‌گوید او (سیگل) به طرز درخشانی از کلیشه‌ها استفاده می‌کند. این درسی است که همه منتقدان (حرفه‌ای یا آماتورهای IMDb مثل من) باید به آن توجه کنند. شما چه کاره‌اید که می‌نویسید این فیلم این‌طور است یا آن‌طور؟ فیلم بسیار ناهمگون است، جاهایی خنده‌دار است، اما افسوس که گاهی بدترین جنبه‌های موج نو فرانسویِ گوداری را نشان می‌دهد: گل‌درشت بودن و شعارزدگی بیداد می‌کند. بازی بازیگران که گاهی به هیستری پهلو می‌زند، تقریباً غیرقابل تحمل است؛ مثلاً در سکانسی که فروید نقش یک دستفروش خیابانی گذرا را بازی می‌کند یا در سکانس مسابقه مسخره کارگردانان. من مورتی را زمانی بیشتر دوست دارم که داستان‌های ساده اما تاثیرگذار زندگی را به تصویر می‌کشد، درست همان کاری که در «اتاق پسر» (la Stanza Del Figlio) انجام می‌دهد.

سال انتشار: 1981 کارگردان: Nanni Moretti ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: Nanni Moretti امتیاز: 6.9