راهنمای والدین: L'Éventreur de Notre-Dame

تمام شخصیت‌های زن اصلی در طول یک سکانس طولانی از ارگی «عشای سیاه» کاملاً برهنه ظاهر میشن. مونیکا سوئین (Monica Swinn) به طور برجسته‌ای برهنه نشون داده میشه و فقط بند جوراب و جوراب بلند به تن داره. چندین شرکت‌کننده زن و مرد در نماهای نزدیک که روی اندام‌های جنسی، باسن و سینه‌ها تاکید دارن، به رابطه جنسی شبیه‌سازی‌شده، خودارضایی متقابل، بوسیدن و رابطه دهانی می‌پردازن. برهنگی مردان هم وجود داره و برخی به صورت تمام‌رخ برهنه دیده میشن.

در یک صحنه ارگی معروف، حداقل هشت زن و شش مرد برهنه دیده میشن که روی زمین می‌لولند و به رابطه جنسی گروهی شبیه‌سازی‌شده می‌پردازند. دوربین برای مدت طولانی روی بدن‌های برهنه درهم‌تنیده تمرکز می‌کنه و اعمالی مثل رابطه دهانی، دستی و دخولی (همگی شبیه‌سازی‌شده) به تصویر کشیده میشن.

در سکانس‌های گروهی، کارکنان مجله و بازیگران در حال تمرین یا انجام فعالیت‌های تحریک‌آمیز جنسی، به صورت کاملاً یا نیمه‌برهنه دیده میشن؛ از جمله رابطه جنسی شبیه‌سازی‌شده، رابطه دهانی، بوسیدن، لمس کردن و خودنمایی جنسی، همراه با نمایش مکرر سینه‌ها، باسن و نماهای تمام‌رخ از برهنگی بازیگران زن.

ماریا ترزا با بازی مونیکا سوئین (Monica Swinn)، در حالی که جوراب‌های بلند مشکی تا بالای ران با بند جوراب‌های پیچیده پوشیده، روی یک مرد برهنه مسن‌تر می‌شینه، سینه‌ها و باسنش رو کاملاً نمایان می‌کنه، او رو به صورت کلامی تحقیر می‌کنه و رابطه جنسی رو شبیه‌سازی می‌کنه. دوربین روی جزئیات بند جوراب او مکث می‌کنه و بر سلطه‌گری جنسی و برهنگی نسبی او تاکید داره، در حالی که مرد از پشت به صورت برهنه با پوشش جزئی دیده میشه.

فوگل با بازی خسوس فرانکو (Jesús Franco)، کارولین ریویر رو از یک بار محلی به خانه می‌بره. به او دستور داده میشه که لباس‌هاش رو دربیاره و برهنگی کاملش (سینه‌ها و اندام جنسی) نمایان میشه، قبل از اینکه جلوی آینه زنجیر بشه و درباره مراسم‌های عشای سیاه بازجویی بشه.

آن و رز به صورت برهنه در تختخواب نشان داده میشن که همدیگه رو نوازش می‌کنن و می‌بوسن، در حالی که سینه‌ها و باسنشون نمایانه. این کار به رابطه دهانی شبیه‌سازی‌شده و نماهای نزدیک طولانی از بدن‌های برهنه درهم‌تنیده‌شون ختم میشه که نشان‌دهنده رابطه دهانی و برهنگی کامل اون‌هاست. این صحنه‌ها در سکوت اجرا میشن تا روی صمیمیت شهوانی اون‌ها تمرکز بشه.

بعد از مراسم، آن در دفتر انتشارات ونوس ظاهر میشه، در حالی که اغلب بدون لباسه یا جلوی پیر دو فرانوال با بازی پیر تایلو (Pierre Taylou) و دیگران لباس عوض می‌کنه و سینه‌ها و گاهی برهنگی کاملش رو نشون میده. دوربین روی او مکث می‌کنه در حالی که خیلی عادی و برهنه بین لباس پوشیدن و بحث‌های کاری رفت‌وآمد می‌کنه، که این موضوع جو بی‌تفاوتی نسبت به برهنگی رو در محیط کارش نشان میده.

فیلم با صحنه‌ای شروع میشه که در آن، آن با بازی لینا رومای (Lina Romay) تقریباً برهنه (به جز چکمه‌های مشکی تنگ تا زانو) به یک صلیب ضربدری بسته شده و رز با بازی نادین پاسکال (Nadine Pascal) که چکمه، کمربند، دستبندهای چرمی و یک قلاده مشکی پوشیده، او رو در ملاء عام شلاق می‌زنه، در حالی که سینه‌ها و ناحیه تناسلی آن نمایانه. ناله‌های ناشی از درد، نماهای نزدیک از رد شلاق و برهنگی با جزئیات در سراسر این صحنه به تصویر کشیده میشه.

زنان برهنه با چاقو زخمی میشن، شلاق می‌خورن، گاز گرفته میشن و به طور کلی شکنجه میشن. قلب یک زن رو از بدنش بیرون میارن. بخشی از این خشونت‌ها علیه زنان برهنه در قالب یک نمایش جنسی نشون داده میشه.

فحاشی‌های کم‌تکرار. کلماتی مثل «لعنتی» و «حرامزاده» که فراتر از این‌ها نمیره.