Tron
کوین فلین (Kevin Flynn)، هکر و صاحب یک کلوپ بازی، توسط یک دزد نرمافزاری شرور به نام «کنترلگر اصلی» (Master Control) به جریان دادههای دیجیتالی تبدیل شده و در دنیای گرافیکی سهبعدی داخلی کامپیوترها بازسازی میشود. در آنجا، در میان مناظر خیرهکننده، رنگارنگ و هندسی فضای سایبری، فلین با «ترون» (Tron) متحد میشود تا با زیرکی از چنگال برنامه کنترلگر اصلی که آنها را در یک بازی کامپیوتری غولآسا و بینهایت چالشبرانگیز اسیر کرده، فرار کنند.
سال انتشار: 1982 کارگردان: Steven Lisberger ژانر: Action، Adventure، Sci-Fi نویسندگان: Steven Lisberger، Bonnie MacBird امتیاز: 6.7نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه فیلمیه که هر کسی نمیپسنده. برای منی که از برنامهنویسی کامپیوتر و اینجور چیزا سر در نمیارم، دیدنش خیلی کند و خستهکننده بود. «ترون» متاسفانه اصلاً نتونست نظرم رو جلب کنه. جلوههای ویژه ضعیف (که البته چون مال سال ۱۹۸۲ هست میشه ازش گذشت، هرچند به نظرم در هر صورت خوب نیست) و بازیهای فراموششدنی بازیگرا هم کمکی نکرد. اگه از کدنویسی و این چیزا سر در نیارید، ارتباط گرفتن با داستانش سخته. یه جاهایی جذاب میشه ولی نه اونقدری که آدم رو راضی کنه. حس میکردم خیلی بیشتر از ۹۶ دقیقه طول کشید. اگه دوستش دارید که خوش به حالتون، ولی من اصلاً خوشم نیومد. امیدوارم دنباله سال ۲۰۱۰ بتونه این ایده رو حسابی تکون بده.
2020-11-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دیروز دوباره دیدمش؛ ۴۰ سالش شده! اون زمان ندیده بودمش. داستانش اونقدرها هم بد نیست. جف بریجز (Jeff Bridges) جوون و خوشتیپ در نقش «فلین» میخواد از «دیلینجر» خبیث انتقام بگیره چون ایدههای بازیش رو دزدیده. گرافیک فیلم با استانداردهای امروز خیلی ساده و ایستا به نظر میاد، اما شکی نیست که برای سال ۱۹۸۲ خطشکن بوده. استفاده از نورهای آبی و قرمز برای خیر و شر و اون فضای دیجیتالی جایگزین، خوب از آب دراومده. در کل ۹۰ دقیقه سرگرمکنندهای بود که بهم یادآوری کرد هر درخت بلوطی از یه دونه کوچیک شروع میشه. تلاش برای استفاده از اصطلاحات فنی تو دیالوگها یکم مصنوعی به نظر میاد، ولی در کل یه اثر نوستالژیک لذتبخش برای سینماست.
2022-08-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**این فیلم که زمانی پیشرو و نوآورانه بود، الان مثل یه بازی آرکید قدیمی و کهنه به نظر میرسه و فیلمنامهاش هم واقعاً ضعیفه.**
نمیدونم دیزنی وقتی تصمیم گرفت این فیلم رو بسازه به چی فکر میکرد، اما کانسپت و دلایلی که باعث شد استودیو روی چنین چیزی شرطبندی کنه رو درک میکنم. در دهه ۸۰، تب کامپیوتر همه جا رو گرفته بود. فیلم زمانی اکران شد که کامپیوترهای شخصی تازه داشتن تو آمریکا محبوب میشدن. جف بریجز (Jeff Bridges) اینجا خیلی جوونه ولی سبک فیلم بهش اجازه نداده بازی خوبی ارائه بده. در واقع من فیلمنامهنویسها رو مقصر میدونم چون نتونستن یه داستان درست و حسابی بنویسن. داستان فقط درباره سفر یه آدم به داخل کامپیوتره که باید بازی کنه و رقیبهاش رو شکست بده. این خیلی کمه و زود خستهکننده میشه. انگار فقط بهانهای بوده برای استودیو تا با تکنولوژی CGI آزمایش کنه. از نظر بصری فیلم خیلی خاصه و از مدارهای مهندسی و نورهای نئون الهام گرفته. آکادمی اسکار اون زمان حتی حاضر نشد فیلم رو نامزد کنه چون فکر میکردن استفاده از CGI یه جور تقلب محسوب میشه! به خاطر قدیمی بودن ابزارها، فیلم الان خیلی کهنه به نظر میرسه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
[دیدم بقیه نقدهایی که اینجا گذاشته شده توسط کساییه که اصلاً به تکنولوژی علاقه ندارن...] ترون (۱۹۸۲) یه ایده فوقالعاده خلاقانه بود که دههها از زمان خودش جلوتر بود. موقع تولید، این گرافیکها تهِ تکنولوژی بودن. به نظر من حتی بعضی از جلوههای عملی فیلم هنوز از CGIهای مدرن بهترن چون یه واقعگرایی خاصی دارن که تو سینمای قرن ۲۱ گم شده. استعارهای که برنامهها رو مثل «آدمها» نشون میده، شبیه به جنگ قدرت در دنیای واقعی و محیطهای شرکتیه. پیام اصلی فیلم اینه که تکنولوژی باید برای کاربرها کار کنه، نه اینکه اونها رو به دام بندازه. این پیامیه که در قرن ۲۱ و با این سطح از طمع شرکتها، حتی بیشتر از قبل معنا پیدا میکنه.
2025-12-10