The Wind in the Willows

CinemaSerf (منتقد)

استودیوی کازگرو هال (Cosgrove Hall) در اوایل دهه ۱۹۸۰ با انیمیشن‌های استاپ‌موشن برنده جایزه‌شان یعنی «موش خطرناک» (Danger Mouse) و این اثر -که احتمالا بهترین اقتباس بلندشان از داستان جذاب کنت گراهام (Kenneth Grahame) است- کاملاً در خط مقدم انیمیشن‌سازی بریتانیا قرار داشتند. این «مول» است که از رنگ‌آمیزی مجدد لانه‌اش خسته می‌شود و برای قدم زدن به دیدن دوستش «رَت» می‌زند و از آنجا راهی جنگل‌های تاریک و عمیق می‌شود تا «بَدجر» را پیدا کند. این سه نفر از رفتار عجیب و غریب «تود» که لذت‌های ماشین‌سواری را کشف کرده، اما رانندگی عاقلانه‌ای بلد نیست، کلافه شده‌اند. در واقع، او آنقدر ماشین داغان کرده که به خطری برای خودش و تقریباً هر کس دیگری تبدیل می‌شود. «بَدجر» تصمیم می‌گیرد حبس خانگی تنها راه‌حل است و بنابراین «تود» را در اتاق خوابش حبس می‌کنند. متأسفانه او فرار می‌کند، یک ماشین عبوری را می‌دزدد و در نهایت به حکم بیست سال زندان محکوم می‌شود. خوشبختانه، برخی از هم‌بندی‌هایش با او دوست می‌شوند و فرارش را تسهیل می‌کنند - اما وقتی به خانه برمی‌گردد، اوضاع را مطابق میلش نمی‌بیند و باید برای پس گرفتن خانه‌اش از موش‌های مهاجمی که در آن ساکن شده‌اند، به دوستان قدیمی‌اش -که البته به شدت از دست او عصبانی هستند- اتکا کند. میکس صدای این اثر به خوبی با کیفیت بالای انیمیشن مکمل است؛ انیمیشنی که زیبا، پرجزئیات و شخصیت‌پردازی‌شده است: صحنه‌های برفی با خانه‌های دنج کوچکشان در میان جنگل‌های تاریک؛ شوخی با ماشین‌های قراضه قدیمی که توسط «تود» خودخواه به سلاح‌های خطرناکی تبدیل شده‌اند و البته، کل داستان بر پایه وفاداری، دوستی و کمی شیطنت بنا شده است. وقت و انرژی زیادی صرف این اثر شده و آن مهارت‌ها به خوبی در طول زمان ارزش خود را حفظ کرده‌اند. قطعا ارزش تماشا کردن را دارد.