The Ambassador

CinemaSerf (منتقد)

بی‌دلیل نیست که سیاست خارجی آمریکا همیشه این‌قدر به هم ریخته است! احتمالاً به خاطر اینه که واقعاً باور دارند یک‌چنین کارهایی ممکن است عملی باشه. سفیرشون در اسرائیل وارد میشه و مصممه که ناآرامی‌های سیاسی چند دهه‌ای با فلسطینی‌ها رو حل و فصل کنه، فقط به این خاطر که خب، اون رابرت میتچامه! با کمک رئیس امنیتی‌اش "استیونسون" (راک هادسن)، متوجه میشه که همسرش (الن برستین) خیلی زود به پیاده‌نظام بازی‌ای تبدیل میشه که او باید با قبول خطراتی انجامش بده تا اوضاع رو برای بقیه بهتر کنه. دونالد پلزنس هم هرازگاهی در نقش "ارتز" (یک مقام دولتی اسرائیلی) ظاهر میشه، اما روی هم رفته این از اون فیلم‌هاییه که کل اثر اصلاً به گرد پای پتانسیل بازیگرهاش هم نمی‌رسه. در واقع، هرچی جلوتر می‌ریم، بیشتر شبیه یک شانس ضعیف، سفارشی و از نظر سیاسی سطحی به نظر میاد برای چند تا ستاره که به انتهای دوران کاری‌شون نزدیک میشن تا تعطیلات خوشی رو کنار مدیترانه بگذرونن. خبرنگاران توطئه‌گر، کشتارهای جمعی، تعقیب و گریم با هلیکوپتر و یکم سکس غیرقانونی هم چپونده شده، اما هیچی نمی‌تونه به این فیلم هیجان‌انگیزِ ناامیدکننده و خالی از هیجان، جانی دوباره ببخشه. این آخرین نقش کامل راک هادسن بود؛ نقشی که بعید می‌دونم خودش هم خیلی بهش افتخار می‌کرد.