Body Rock

RottenPop (منتقد)

«بادی راک»، یک فیلم رقصی بدون سر و ته و بی‌هدف! خدای من، چقدر این فیلم رنگ‌ووارنگ و جیغه! با یک فیلم پاپ-لاک بالغ‌تر و بزرگسالانه‌تر طرفیم که کادر بازیگران بسیار محترمی داره، اما اصلاً نمی‌دونه چطور از پتانسیلشون استفاده کنه. مارسلو اپستین فیلم‌ساز (خدا به داد برسه!) قطعاً این فیلم رو مثل یک نامه عاشقانه به فرهنگ خیابانی اون زمان نیویورک ساخته، از جمله بخش‌های کاملی که فرهنگ گرافیتی و رقص بریک رو هایپ می‌کنن. اما برعکس اون چیزی که لنون می‌گفت، «عشق» تنها چیزی نبود که نیاز داشتند؛ کمی استعداد هم بد نبود! فیلم Body Rock که توسط New World تهیه شده و ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۴ اکران شد، کار خاصی برای متمایز کردن خودش از بقیه انجام نمیده. توی دهه هشتاد، این‌جور فیلم‌ها مثل ریگ بیابون ریخته بود. رسماً امکان نداشت فیلمی بگذاری و نبینی یکی داره روی سرش می‌چرخه یا روی یک واگن قطار توی ایستگاه گرافیتی می‌کشه. این یکی فقط مصادف شده با اینکه فاز «خیابونی‌تر» به خودش گرفته، هرچند از اون خیابونی‌های ساختگی. شخصیت اصلی ما، چیلی، آروم و خفنه و آمار خیابون‌ها رو داره. همیشه می‌دونه چی خفنه و چی مد روزه. برای همین هم یک هنرمند گرافیتی تازه‌کار و یک هایپ‌من بااستعداده. لورنزو لاماس (Lorenzo Lamas) نقش اون رو به طرز خنده‌داری بازی می‌کنه؛ کسی که توی این فیلم یک کلیشه متحرک از دهه هشتاده! با سینه پشمالوی لخت، زنجیرهای طلا، کت جین و موهای مدل لگویی با دستمال‌سر، شبیه یک خنگ به تمام معنا شده! با همه این‌ها، شگفت‌انگیزه که چقدر کاراکترش معمولی و خسته‌کننده‌ست. چیلی همیشه سعی می‌کنه با کمترین زحمت ممکن به جایی برسه. اون با یک بچه کوچیک که رقصنده بریکه به اسم لا رون ای. اسمیت (La Ron A. Smith) دوست میشه و بعد از پول دادن به این رقصنده کوچولو، ازش می‌خواهد که بهش رقص بریک یاد بده. این بچه واقعاً کارش درسته و کارگردان تمام تلاشش رو کرده که مطمئن بشه تماشاگر این موضوع رو می‌فهمه؛ چون شیرین‌کاری‌های رقصش رو چندین بار در طول فیلم می‌بینیم. چیلی تنها بعد از چند جلسه تمرین، نه تنها خفن‌ترین پسر شهره، بلکه خفن‌ترین رقصنده بریک هم میشه! کل داستان همین بود و بس! نقش مادر چیلی رو گریس زابریسکی (Grace Zabriskie) بازی می‌کنه، اما واقعاً حیف که حضور بیشتری ازش نمی‌بینیم؛ تمام کارش اینه که توی تخت سیگار بکشه. محتوای واقعی فیلم فقط پشت سر هم رقصیدنه. از اون برنامه‌های تلویزیونی خوشتون میاد که دو تا گروه رقص فقط جلو هم میرقصن و کل‌کل می‌کنن؟ این فیلم دقیقاً همونه. رسماً به جای روایت داستان یا شخصیت‌پردازی، فقط رقص‌های بی‌معنی تحویل میده. همین باعث شده فیلم بی‌نهایت سطحی بشه. سعی کردن یک رابطه عاشقانه هم بین لاماس و کلر (با بازی ویکی فردریک / Vicki Frederick) جا بندازند، اما یک نسخه بی‌کیفیت و کلیشه‌ای از «تب شب شنبه» (Saturday Night Fever) از آب دراومده و فوق‌العاده زوریه. برای مسخره‌بازی‌های لاماس بیایید، برای موزیک‌های عالی و سکانس‌های رقص متوسط بمونید و به تلاش‌های فیلم برای درام ساختن که از سریال‌های ترکی هم بدتره بخندید! چیز زیادی برای گفتن درباره این فیلم نیست. فقط یک هشدار: اگه کلاً از فیلم‌های رقصی خنگ بدتون میاد، قراره اصلاً بهتون خوش نگذره. RottenPop حداقل می‌تونه دو تا ستاره به این فیلم بده. Watch More Film اولین اکران: ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۴ (آمریکا) امتیاز RottenPop: ★★