شکارچیان روح
پیتر ونکمن (Peter Venkman)، ری استنتز (Ray Stantz) و ایگون اسپنگلر (Egon Spengler) در دانشگاه کلمبیا کار میکنند؛ جایی که به تحقیق درباره پدیدههای ماوراءالطبیعه و انجام آزمایشهای غیراخلاقی روی دانشجویان میپردازند. پس از اخراج از دانشگاه، آنها درک واقعی از پدیدههای ماوراءالطبیعه پیدا کرده و کسبوکار شخصی خود را راه میاندازند. آنها تحت نام تجاری جدید و شیک «شکارچیان روح» (Ghostbusters) و در ساختمان قدیمی یک ایستگاه آتشنشانی، مأمور میشوند تا شهر نیویورک را از پدیدههای ماوراءالطبیعه پاکسازی کنند - البته در ازای دریافت دستمزد. رسانهها گزارش میدهند که شکارچیان روح خود عامل تمام این اتفاقات هستند و این موضوع باعث شهرت ملی آنها میشود. پس از زندانی شدن توسط سازمان حفاظت از محیط زیست (EPA)، شهردار ریسک کرده و از آنها برای نجات شهر کمک میخواهد. بدون اطلاع همگان، یکی از پرستندگان قدیمی «گوزِر» (Gozer) به نام ایوو شاندور (Evo Shandor)، ساختمانی در مرکز شهر بنا کرده که عامل تمام فعالیتهای ماوراءالطبیعه است. آنها متوجه میشوند که این ساختمان میتواند «گوزِر»، خدای باستانی هیتیها را احیا کرده و به حیات بشریت پایان دهد. حالا برای متوقف کردن این تهدید وحشتناک جهانی، با چه کسی تماس میگیرید؟
سال انتشار: 1984 کارگردان: Ivan Reitman ژانر: Action، Comedy، Fantasy نویسندگان: Dan Aykroyd، Harold Ramis امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اومدن، دیدن و برای مدت کوتاهی دهه ۸۰ رو فتح کردن. یه سهگانه از پاراپسیکولوژیستهای (روانشناسان فراروان) طردشده، کسبوکاری به اسم «شکارچیان روح» راه میاندازن. ایده خیلی خوبیه چون با اینکه اولش کارشون کساده، ولی وقتی نیویورک تحت تهدید نیروهای ماوراءالطبیعه قرار میگیره، بیزنسشون سکه میشه. دن آیکروید (Dan Aykroyd) این ایده رو درباره شکارچیان روح فضایی در آینده داشت و قرار بود خودش و رفیقش توی «برادران بلوز»، یعنی جان بلوشی (John Belushi)، توش بازی کنن. وقتی ایده رو به ایوان رایتمن (Ivan Reitman) کارگردان دادن، مفهوم اصلی حفظ شد ولی در نهایت تبدیل شد به همین چیزی که الان به اسم «شکارچیان روح» میشناسیم. این فیلم که با همکاری هارولد رمیس (Harold Ramis) نوشته شده، نه تنها توی گیشه مثل یه «هیولا» صدا کرد، بلکه تبدیل به یه «پدیده» فرهنگی شد. واقعاً لذتبخشه که این روزها بدون اون جوگیری عمومی که یه دهه طول کشید، دوباره فیلم رو ببینیم. اون موقع تیشرتهای لوگوی شکارچیان روح همه جا بود، یه شماره تلفن بود که اگه زنگ میزدی پیغامگیرشون جواب میداد و آهنگ اصلی ری پارکر جونیور هم هر ساعت از رادیو پخش میشد. حتی تکیهکلام «با کی تماس میگیری؟» ورد زبون پیر و جوون شده بود. نبوغ بازاریابی بود یا یه تاکتیک برای پوشوندن یه فیلم ضعیف؟ خب، در نهایت فیلم واقعاً عالیه. البته مشکلاتی هم داره (جلوههای ویژهاش همون موقع هم بد بود، چه برسه به الان، و ارنی هادسون هم انگار فقط برای پر کردن لیست بازیگرها اضافه شده) اما شوخیهاش به شدت تند و تیزه و برای همه سنین جذابه. داستانش همون تمِ کلاسیکِ «آدمهای عجیبالخلقه ناجی شهر میشن» هست، اما شخصیتپردازیهای متفاوت و کمدی، اونو خیلی بالاتر از فیلمهای مشابه قبل خودش قرار میده. بودجه زیاد و حضور بیل موری (Bill Murray) هم قطعاً کمک کرده. موری بعد از مرگ بلوشی وارد کار شد و سریعاً فیلم رو مال خودش کرد. دکتر ونکمنِ اون، ترکیبی از سارکاسم و تیکههای نیشداره که علم رو راهی برای مخزنی میدونه! همه اینها به زیبایی با شخصیتهای متضادش یعنی استنتز (آیکروید) و اسپنگلر (رمیس) ترکیب میشه. سیگورنی ویور (Sigourney Weaver) هم در نقش دانا بارت میدرخشه و ریک مورانیس هم نقش اون آدم هالو و دستوپاچلفتی رو عالی بازی کرده. فیلمنامه هم به خاطر تیکههای سیاسیش به شهردار و شخصیت Walter Peck ارزشمنده. با توجه به موفقیتش، ساخت دنباله اجتنابناپذیر بود، هرچند قسمت دوم فقط سایهای از فیلم اول بود. پس فعلاً با همین فیلم حال کنید؛ یه اثر سرگرمکننده که یادآور زمانیه که دنیا دیوونهی شکارچیان روح شده بود. ۸/۱۰
2015-05-17
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
شانس آوردم که این فیلم و دنبالهاش رو داشتم. بعدازظهر نشستم دیدمش و کلی خاطرات خوب برام زنده شد. خیلی ترسناک نیست ولی برای ماه هالووین کاملاً مناسبه. با کی تماس میگیری؟!
2020-10-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
مثل نقد من برای فیلم Footloose، این هم یه کلاسیکه؛ همه دیدنش و همه عاشقشن. از اون فیلمهاییه که از بچگی باهاته و تا بزرگسالی هم ولت نمیکنه. بیاید یه مقایسه با نسخه بازسازیشده بکنیم. اول از همه، شکارچیان روح ۱۹۸۴ کاملاً جدی بازی شده. کمدی طوری ارائه میشه که انگار یه درامه و این معمولاً بهترین راه برای کمدی ساختنه... جدی بودن. در مقابل، نسخه بازسازیشده خیلی اغراقآمیزه. وقتی کمدیها بیش از حد تلاش میکنن خندهدار باشن، دیگه خندهدار نیستن. یه مورد دیگه طول سکانسهاست. توی نسخه ۱۹۸۴، افتتاحیه کوتاه و واقعاً یه جورایی ترسناکه... در حالی که توی بازسازی، صحنه کش میآد و با شخصیتهایی سر و کله میزنه که اصلاً نقشی توی فیلم ندارن. آدم زود حوصلهاش سر میره. توی شوخیها هم همینطوره. معرفی ماشین توی نسخه جدید یه مثال بارزه؛ یه شوخی درباره جسد توی ماشین میکنن و صحنه باید همونجا تموم بشه، ولی انقدر کشش میدن که شوخی بیات میشه. اما توی ۱۹۸۴، شوخیهایی مثل «توینکی» خیلی سریع و بهجا تموم میشن و برای همین خندهدارن. همین رو میشه درباره تست کردن پروتونپکها هم گفت. در نهایت کارگردانی و فیلمنامه نسخه ۱۹۸۴ خیلی منسجم بود و حتی بخشهای بداهه هم اجازه نداشتن از کنترل خارج بشن. اما توی نسخه جدید، بازیگرها کنترل رو دست گرفتن و بداههگوییها خیلی طولانی شد. برای همین نسخه ۱۹۸۴ یه فیلم چفتوبستدار و سریعه که همه دوسش دارن.
2023-01-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
احتمالاً از دوران بچگی عاشق این فیلم بودم، اما الان دیگه اونقدرها تحت تأثیرم قرار نمیده. با این حال، موسیقی و صداگذاریهاش هنوزم عالیه.
2023-02-05