Silent Madness
یک روانی آدم‌کش به دلیل خطای رایانه‌ای به‌طور تصادفی از بیمارستان روانی آزاد می‌شود و برای ادامه دادن به علاقه‌اش به آشوب و جنایت، به محل قتل‌های قبلی‌اش (یک خوابگاه دانشجویی دخترانه) می‌رود. دکتر جون گیلمور به دنبال او راه می‌افتد، در حالی که مدیران بیمارستان این اشتباه را ماست‌مالی کرده و چند تن از اوباش کادر درمان را می‌فرستند تا هم دکتر و هم بیمار فراری را پیدا کنند.
سال انتشار: 1984 کارگردان: Simon Nuchtern ژانر: Horror، Thriller نویسندگان: Bob Zimmerman، Bill Milling، Simon Nuchtern امتیاز: 5.1نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_اسلشر دم‌دستی و فراموش‌شدنی دهه ۸۰ در سنت فیلم‌های «هالووین» و «کریسمس سیاه»_** یک بیمار روانی خطرناک به طور تصادفی از یک بیمارستان روانی در منطقه بزرگ نیویورک آزاد می‌شود و به همین دلیل، یک روانپزشک نگران در آن مرکز (با بازی بلیندا مونتگومری) به کالج بالادستی سفر می‌کند که آن بیمار سال‌ها پیش در آنجا شاغل بوده و دست به کشتار زده بود. طبیعتاً او امیدوار است پیش از اینکه قربانیان زیادی روی دستشان بماند، او را دستگیر کند. «جنون خاموش» (۱۹۸۴) طرح داستانی «هالووین» (۱۹۷۸) را با فیلم‌های «کریسمس سیاه» (۱۹۷۴) و «خانه ردیف انجمن‌های دانشجویی» (۱۹۸۳) ترکیب می‌کند. به عبارت دیگر، این یک فیلم اسلشر است که در آن یک قاتل زنجیره‌ای بی‌صدا در یک خوابگاه دخترانه آزاد است و یک دکتر از تیمارستان با اشتیاق سعی دارد او را پیدا کند. در حالی که من طرفدار پروپاقرص آن فیلم‌های اسلشر خاص نیستم، اما دو تای اول قطعاً از نظر تاریخی برای این ژانر اهمیت دارند. این فیلم در مقایسه با آن‌ها رنگ می‌بازد. این اثر چند جنبه مثبت دارد، مانند بلیندا به عنوان شخصیت اصلی، لوکیشن‌ها و بازیگران به طور کلی، اگرچه بازیگری که نقش کلانترِ بی‌عرضه را بازی می‌کند به راحتی یک دهه از سن بازنشستگی‌اش گذشته است. یک سکانس قتل خلاقانه شامل دختری در کلاس ایروبیک است که با استفاده از یک طناب، یک دمبل و یک پنجره وارونه آویزان شده است. متاسفانه، کارگردانی و تدوین در بهترین حالت فاقد خلاقیت و گاهی اوقات مرزهای آماتورگونه را با تداوم ضعیف طی می‌کند، در حالی که فیلم‌نامه ممکن است با سوراخ‌های داستانی فاحشش بدترین جنبه آن باشد. زمان زیادی صرف این می‌شود که چرا بیمار به اشتباه ترخیص شده و سرپوش گذاشتن‌های متعاقب آن چگونه بوده است. در همین حال، توضیح کافی درباره بخش عجیب و مخفی داده نمی‌شود، که بوی پر کردن بی‌معنی زمان فیلم را می‌دهد. بسیار کم از آن حس واقعی بودن به آدم دست می‌دهد؛ این شبیه به برداشت دنیای وارونه از یک فیلم اسلشر است که به جای تعلیق، روی جلوه‌های سه بعدی تأکید دارد، که اگر فیلم را به صورت دو بعدی تماشا کنید عملاً هیچ ارزشی ندارد. بنابراین، این اساساً یک فیلم اسلشر اوایل دهه ۸۰ است که نتوانسته مشکلاتش را در طول تولید برطرف کند، بدون شک به این دلیل که بودجه لازم برای بازنویسی و غیره را نداشتند. این موضوع کاملاً مشهود است زیرا «جنون خاموش» در بهترین حالت سورئال و در بدترین حالت دست‌وپاچلفتی است. حتی فیلم درجه ب و کاملاً معمولی «قتل‌عام در خوابگاه دخترانه» (۱۹۸۶) گزینه بهتری است. فیلم ۱ ساعت و ۳۳ دقیقه است و در منطقه نیویورک/نیوجرسی، از جمله کالج واگنر در استاتن آیلند، قلعه لرد در پیرمونت، نایک و جرسی سیتی فیلم‌برداری شده است. نمره: C-
2023-01-01