Miranda

Martin Oaks (منتقد)

**اینجاست که سبک براس متولد شد** میراندا بیوه‌ای جذاب است که مهمانخانه‌ای را در دشت رود پو در طول دهه ۱۹۵۰ اداره می‌کند. او پس از از دست دادن اخیر همسرش در جنگ، تصمیم می‌گیرد متعهد رسمی هیچ مردی نشود، بلکه تصمیم می‌گیرد جنسیت خود را کاملاً در آغوش بگیرد. در طول هر یک از چهار فصل، میراندا با چهار مرد رابطه دارد که نماینده پارادایم‌های مختلفی هستند: مهمانخانه‌دار جوان وفادار، دیپلمات ثروتمند و بالغ، راننده کامیون جوان، و یک بوکسور سابق پرانرژی. هر کدام به روش خود تلاش خواهند کرد تا او را به دست آورند، در حالی که او همچنان به طور مستقل و محاسبه‌گر ارزیابی می‌کند که کدام یک از آن‌ها بیشتر با خواسته‌های او برای آزادی، لذت و ثبات مالی مطابقت دارد. تینتو براس از آنچه می‌توانست به عنوان یک درام تاریک پس از جنگ ارائه شود فاصله می‌گیرد و در عوض تمایلات جنسی را از طریق هدونیسم، سبک‌بالی و کمدیِ سرخوشانه به تصویر می‌کشد. بنابراین، «میراندا» فیلمی کاملاً در سبک تینتو براس است، پر از رنگ‌های زنده، تصویربرداری وسوسه‌انگیز و آن نماهای فتیشی که روی منحنی‌های خطرناک سرنا گراندیِ جذاب تمرکز دارد که با حضور فیزیکی ابهت‌مند و جذابیت روایی حماسی خود می‌درخشد.