Sense and Sensibility
خواهران دشوود، یعنی الینور و ماریان، پس از درگذشت پدرشان مجبورند به همراه مادرشان به دنبال خانهای جدید بگردند؛ چرا که خانه قبلی و بیشتر ثروت خانواده به برادر ناتنیشان ارث رسیده است. یکی از خویشاوندان مهربان، کلبهای را به آنها اجاره میدهد. الینورِ باانضباط و خویشتندار به «ادوارد فرارس» آرام و کمحرف علاقهمند میشود، در حالی که ماریانِ پرشور و احساساتی دل به «جان ویلوبی» جذاب و جذاب میبندد. با این حال، بیثروتی خانواده دشوود و ساختار اجتماعی سختگیرانه انگلستانِ قرن هجدهم، شانس ازدواج هر دو خواهر را تحت تأثیر قرار میدهد.
سال انتشار: 1981 کارگردان: ژانر: Drama، Romance امتیاز: 6.7راهنمای والدین Sense and Sensibility
نقدها و نظرات
Peter McGinn (منتقد)
من این نسخه بیبیسی از «عقل و احساس» رو دو سه بار دیدم، پس خودتون میدونید که چقدر دوستش دارم. مثل خیلی از اقتباسهای دیگه بیبیسی توی دهه ۷۰ و ۸۰، کیفیت تولیدش گاهی پیش نسخههای جدیدتر کم میآره، اما وقتی غرق داستان بشید اصلاً به چشم نمیآد. سالهاست که کتابش رو نخوندم، برای همین نمیتونم نظری بدم که آیا تغییرات داستان رو دوست داشتم یا نه، اما کلاً با تغییرات کوچیک نسبت به کتاب مشکلی ندارم، به شرطی که خوب دراومده باشه. فیلم و کتاب بالاخره روشهای متفاوتی برای روایت داستان دارن.
تنها چیزی که برام یکم عجیب بود و خیلی واقعی به نظر نمیرسید این بود که ماریان موقع پیانو زدن در دوران نقاهتش (چه جسمی و چه روحی)، یهو به گریه میافته و حدود ۲۰ ثانیه گریه میکنه و بعد خیلی خونسرد به خواهرش میگه که این فوران احساسات بالاخره باید اتفاق میافتاد و دیگه تمام شد! این خیلی سرسری به نظر میرسید که درد رو حس کنه و در یک لحظه بگذاره کنار. اما در کل چیز مهمی نبود، که نشون میده این مینیسریال تقریباً همه چیزهای دیگه رو درست درآورده. بازیگران فوقالعاده بودند و داستان هیچوقت مثل حداقل یکی دیگه از اقتباسها وارد فاز ملودرامِ مبتذل نشد. آیا بازم قرار دوباره ببینمش؟ خب احتمالاً بله، ولی شاید بهتر باشه اول دوباره کتابش رو بخونم!