アリオン

patient1 (منتقد)

من تا قبل این فیلم، هیچ‌وقت روایت خدایان دنیای باستان (المپ‌نشینان) رو از دیدگاه ژاپنی‌ها ندیده بودم و شباهت‌هایی به داستان‌های شناخته‌شده می‌بینم. داستان ما با یک کار زشت و خبیثانه که در حق شخصیت اصلی جوانمون، آریون، انجام میشه شروع میشه و فعلاً بهمون نگفتن چرا، اما امیدوارم به‌زودی بفهمیم. سبک انیمیشن دقیقاً همون چیزیه که از انیمه‌های دهه ۸۰ و ۹۰ یادمه، مثل دراگون بال با سون گوکو یا انیمه «بادی به نام آمنزیا»، خیلی خام و بی‌پرده‌ست و حرکات روان شخصیت‌ها و هیولای داستان عالیه. هادیس تو این داستان استاد واقعی دروغ و نیرنگه، حداقل طبق همون چیزی که تو خلاصه اومده. باید ببینیم واقعاً چه خدای کهن خبیثی هست، چون آریون جوان دیگه اون بچه‌ای نیست که دزدیده بود و باید دید نیرنگش تا کجای داستان روی آریون اثر میذاره قبل اینکه با هادیس خبیث روبرو بشه. آریون به نظر میاد جنگجوی خیلی قوی و فرزیه، اما شاید تو نبرد واقعی با انسان‌ها تجربه کافی نداشته باشه که امیدوارم این به‌زودی تغییر کنه. آریون الان داره برای زندگی خودش می‌جنگه و خدایی جلوی این همه دشمن خیلی خوب دووم آورده. یه نبرد بزرگ داره علیه دشمنان قدیمی آریون جوان شکل می‌گیره و با توجه به اندازه ارتششون مطمئناً حریف بسیار بزرگی هستن. به نظر میاد هیچ محبتی بین این خدایان کهن باقی نمونده و انسان‌ها طبق معمول عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی هستن تا اون‌ها به چیزی که می‌خوان یا نیاز دارن برسن. اما خداییش اینو بگم: من تا حالا هیچ داستان یونانی رو این شکلی ندیده بودم و فوق‌العاده دارم ازش لذت می‌برم. اگه کسی تا اینجا خونده... من به عنوان یه فن پر و پا قرص انیمه از دهه ۸۰، یه سوال دارم: به نظرتون رنگ‌ها رو بی‌روح کردن تا فضای داستان رو بهتر منتقل کنن؟ یا من دارم زیادی سبک فیلم رو تحلیل می‌کنم؟ **همه طرفداران انیمه حتماً ببینن** **طرفداران اساطیر یونان هم ممکن است از این روایت خلاقانه لذت ببرند**