Bullies

Wuchak (منتقد)

**_عاشقانه روستایی و درام جنایی که یهو تبدیل به یه فیلم انتقامی مسخره شبیه رمبو میشه_**

یک مادر، پسرش و ناپدری جدید از شهر بزرگ به منطقه‌ای روستایی زیر سایه رشته‌کوه‌های راکی در شمال غربی نقل مکان می‌کنن (جنت-لین گرین، جاناتان کرامبی و استیون هانتر). این پسر نوجوان با دختر جذابی آشنا میشه (الیویا دیابو)، اما متأسفانه دختر عضو یه خانواده خلافکار و خشنِ تولیدکننده مشروب قاچاقه که به شدت مردم منطقه رو تحقیر و اذیت می‌کنن. دل برتی هم در نقش یک سرخپوست بومی حضور داره که با پسر دوست میشه.

فیلم «قلدرها» (Bullies 1986) به‌طرز عجیبی در بعضی منابع به عنوان اثر ترسناک ثبت شده، اما اصلاً ترسناک نیست؛ بلکه ترکیبی از درام جنایی/هیجان‌انگیز با رمانسی روستاییه. احتمالاً دلیل این اشتباه کارگردانی پل لینچ باشه که با فیلم‌های «شب پروم» (Prom Night 1980) و «هیولا» (Humongous 1982) شناخته میشه، به اضافه اینکه در نیم ساعت آخر فیلم چند صحنه خشن و خونین هست که برای زمان خودش تکان‌دهنده بوده.

فیلم در واقع ترکیبی از پیرنگ اصلی فیلم «بچه کاراته‌کار» (The Karate Kid 1984) با فضای «از خط عبور می‌کنم» (I Walk the Line 1970) و «اولین خون» (First Blood 1982)، همراه با کلیشه معروف «ارتش تک‌نفره» رمبو است. دو پرده اول با وجود غلو شدن در شرارت ضدقهرمان‌ها (یعنی شخصیت‌های منفی واقعاً تا خرخره شرور هستن!) پرداخت و مقدمه‌چینی خیلی خوبی داره. فضا حس‌وحال واقعی به خودش می‌گیره و آدم با قهرمان‌ها همزادپنداری می‌کنه و از زورگوهای مغرور متنفر میشه. اما حدود دقیقه ۶۰، تدوین فیلم حسابی ناشیانه میشه و داستان یک‌دفعه فاز فیلم‌های اکشن اغراق‌آمیز رو می‌گیره؛ در حالی که یکی از شخصیت‌های کلیدی رو هم به شکل غیرقابل توضیحی کلاً فراموش می‌کنه! انگار نویسنده‌ها هرگز این ضرب‌المثل رو نشنیده بودن که «کم گوی و گزیده گوی».

با این حال، اگر بتونید با این ایرادات کنار بیاید، «قلدرها» اون‌قدری نکات مثبت داره که ارزش دیدن داشته باشه. مثلاً رابطه پسر با شخصیت ویل کرو، چند درس زندگی خوب، عاشقانه‌های نوجوانی و صحنه جالب شنای الیویا دیابو. زمان فیلم حدود یک ساعت و نیمه و در بریتیش کلمبیا فیلمبرداری شده. نمره: -B