Nightmare Weekend

Nightmare Weekend

یک پروفسور نابغه، دستگاه کامپیوتری را اختراع می‌کند که قرار است با تغییر دادن رفتار سوژه‌هایش، جامعه را بهتر کند. البته این دستگاه گاهی اثر جانبی عجیبی دارد و وسایل را به توپ‌های فلزی کوچک و عجیبی تبدیل می‌کند که به آدم‌ها حمله می‌کنند، همان‌طور که یک سارق بخت‌برگشته متوجهش می‌شود. دختر منزوی او هم مثل یک بازی ویدیویی از این دستگاه استفاده می‌کند، بدون اینکه بداند یا برایش مهم باشد که چطور روی ماشین‌آلات اطراف تأثیر می‌گذارد. در نهایت، این دختر عروسکی دارد که یا هوش مصنوعی دارد یا زنده است و به او کمک می‌کند درباره زندگی تصمیم بگیرد. دستیار روانی پروفسور با همراهی یک مرد مرموز، دستگاه را به دست می‌آورد و از آن سوءاستفاده می‌کند تا ذهن مردم را دستکاری کند و آن‌ها را به سلاح‌های قاتل تبدیل کند. او سه دختر جوان کالج را به عنوان قربانی انتخاب می‌کند و آن‌ها را برای یک آخر هفته پر از شکنجه و آزمایش‌های شیطانی به خانه پروفسور دعوت می‌کند. این دختران جوان را دو مرد هرزه و آویزوی محلی همراهی می‌کنند که به دنبال رابطه با دختران کالج هستند. در طول آخر هفته، اتفاقات جنسی و دیوانه‌وار رخ می‌دهد و هم‌زمان دختران کالج در معرض دستگاه و اثرات عجیب آن قرار می‌گیرند. در همین حال، در داستانی موازی، دختر منزوی پس از مشورت با عروسکش به از دست دادن باکره‌گی‌اش فکر می‌کند.

سال انتشار: 1986 کارگردان: Henri Sala ژانر: Horror، Sci-Fi نویسندگان: George Faget-Benard، Robert Seidman امتیاز: 3.6

راهنمای والدین Nightmare Weekend

نقدها و نظرات

Wuchak (منتقد)

امتیاز: 5

**_فیلم عجیب و غریب و کالت اواسط دهه ۸۰ که خلاقانه و سرگرم‌کننده است، اما در نیمه دوم جذابیتش را از دست می‌دهد_** سه دختر کالج در مرکز فلوریدا برای آزمایشی استخدام می‌شوند که قرار است ظاهراً رفتارشان توسط زنی با اخلاقیات مشکوک (دبی لاستر) یعنی دستیار یک دانشمند کامپیوتر نابغه، بهبود پیدا کند. دختر مهربان این دانشمند (دبرا هانتر) عاشق یک پیک می‌شود که برای آن زن روان‌پریش کار می‌کند (دیل میدکیف)، در حالی که دو مرد هرزه بار به خاطر دختران جذاب به این ماجرا جذب می‌شوند. اوضاع به آشوب کشیده می‌شود. فیلم «آخر هفته کابوس‌وار» (1986) که توسط یک گروه فرانسوی در فلوریدا ساخته شده، شاهکار فیلم‌سازی نیست، اما تا حدودی با ایده‌های تخیلی، چند زن جذاب و هیجانات سرگرم‌کننده، جذاب از آب درآمده. یکی از آن «ایده‌های تخیلی»، یک عروسک مجهز به هوش مصنوعی به نام جورج است که در خانه به عنوان دوست و مشاور جسیکا عمل می‌کند. دبرا هانتر (در نقش جسیکا)، لوری لویز (در نقش آنی) و کیمبرلی استال (در نقش پاملا) نقاط قوت بخش زنانه فیلم هستند. آندرا تامپسون از سریال « NYPD Blue » هم به عنوان لیندا در فیلم حضور دارد و کی دوسین هم نقش ماری-رز را بازی می‌کند. نیمه دوم فیلم خسته‌کننده می‌شود چون داستان با سکانس‌های سافت‌کورِ تکراری حواسش پرت می‌شود و کلاً به پتانسیلی که در ابتدا ایجاد کرده بود نمی‌رسد. مشکلات دیگری هم وجود دارد، مثل دوبله بودن دیالوگ‌ها که با لب‌های بازیگر هماهنگ نیست، بدون در نظر گرفتن داستان‌گویی نسبتاً بی‌معنی فیلم. پس، از نظر فنی فیلم خوبی نیست، اما برای کسانی که به آثار عجیب‌وغریب کم‌بودجه و هر چیزی مربوط به اواسط دهه ۸۰ علاقه دارند، تا حدی سرگرم‌کننده است؛ البته به شرطی که کمی برهنگی شما را آزار ندهد. فیلم ۱ ساعت و ۲۵ دقیقه است و در اوکالا، فلوریدا فیلم‌برداری شده است. نمره: C

2022-06-27