اسلحه مرگبار
مارتین ریگز پلیسی در لسآنجلس با تمایلات خودکشی است و راجر مرتا افسر پلیس بدشانسی است که ریگز به عنوان همکار او تعیین میشود. آنها با هم یک باند بزرگ قاچاق مواد مخدر را کشف میکنند و هرچه موفقیتشان بیشتر میشود، دوستیشان نیز عمیقتر میگردد.
سال انتشار: 1987 کارگردان: Richard Donner ژانر: Action، Crime، Thriller نویسندگان: Shane Black، Jeffrey Boam امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«ما برتری داریم کوچیس!» گروهبان راجر مرتا (Roger Murtaugh) که نزدیک بازنشستگیه، از اینکه باید با یه همکار جدید سر و کله بزنه یه کم شاکیه. مخصوصاً وقتی معلوم میشه همکارش کارآگاه مارتین ریگز (Martin Riggs) هست که از زمان مرگ همسرش، دیگه نه برای زندگی خودش ارزش قائله و نه برای اطرافیانش. «اسلحه مرگبار» با اینکه داستان و شخصیتپردازی پیچیدهای نداره، اما مثل یه فانوس دریایی میدرخشه و نشون میده یه فیلم اکشن رفاقتی (Buddy Cop) چطوری باید ساخته بشه. حدود یک ساعت و چهل و پنج دقیقه پر از تیکههای باحال، اکشن، شرارت، قهرمانبازی و تفاوتهای نسلی و فرهنگی. تنها چیزی که لازم بود یه زوج ستاره با شیمی فوقالعاده بود که خوشبختانه فیلم ریچارد دانر این رو به وفور داره. مل گیبسون نقش ریگز رو بازی میکنه، یه آدم کلهشق و مشکوک به جنون که در آستانه فروپاشیه و خیلی قشنگ با دنی گلاور (عالی) در نقش پلیس پیر و عاقلی که «دیگه برای این مسخرهبازیها پیر شده» کلکل میکنه. ریگز یه آدم سخته که خیلی زود تبدیل به قهرمان سینمایی خیلیا شد؛ یه نیروی مهارنشدنی با یه تیکه زبوندار و برقی توی چشماش، که گیبسون تو این نقش معرکهست و انتخابش عالی بوده. گری بوسی هم در نقش دستیار روانی ویلن، با یه خباثت لذتبخش توی فیلم حضور داره و فیلمنامه شین بلک هم همزمان با شروع بدلکاریهای فوقالعاده، حسابی میترکونه. البته ویلن اصلی، میچل رایان در نقش ژنرال، تقریباً یه تماشاچیه و تدوین فیلم هم گاهی سوتی داره، اما واقعاً «اسلحه مرگبار» فرمول برندهای داره که تماشاچیها بلافاصله عاشقش شدن. سه تا دنباله هم براش ساخته شد که کیفیتهای متفاوتی دارن، اما این فیلم الگوی این ژانره و ارزشش رو داره که هر وقت شد دوباره با حس نوستالژی تماشاش کرد. ۸/۱۰
2018-12-31
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به نظر من یکی از بهترین فیلمهای اکشن تمام دورانه و در کنار «جانسخت» (Die Hard) قرار میگیره. «اسلحه مرگبار» هنوز هم به خاطر شیمی بین مل گیبسون و دنی گلاور خیلی خوب جواب میده. حتی با اون صحنه مبارزه اغراقآمیز آخرش، باز هم یه فیلم کاملاً سرگرمکنندهست. (دلیل اینکه امروز دوباره نشستم دیدمش این بود که توی تلویزیون داشت پخش میشد، ولی به جای دیدن نسخه سانسور شده و داغون، ترجیح دادم نسخه اصلی رو با کیفیت 1080p ببینم.)
2019-08-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**هیچوقت برای این کار پیر نیستید!** «اسلحه مرگبار» نهایت یک فیلم اکشن پلیسی رفاقتی است. شیمی بین مل گیبسون و دنی گلاور فوقالعاده است؛ جایی که یک جوان کلهشق و یک پلیس باسابقه یاد میگیرند به هم احترام بگذارند و اعتماد کنند. مل گیبسون در نقش مارتین ریگز، شخصیتی دوستداشتنی اما آسیبدیده که به دنبال دلیلی برای امیدواری است، یکی دیگر از بازیهای ماندگارش را ارائه میدهد. راجر مرتای بدخلق اما مهربان با بازی دنی گلاور، مکمل بینظیری برای ریگز است. این دو در طول فیلم وفاداری خاصی به هم پیدا میکنند که باعث میشود تماشاگر واقعاً نگرانشان شود. در اصل، اسلحه مرگبار یک اکشن حماسی است که در آن آدمخوبها حسابی از خجالت بدمنها در میآیند! برای دهه ۸۰، این فیلم استانداردهای ژانر اکشن را جابهجا کرد. تنها ایرادم اینه که چند دقیقه اول صحنههای برهنگی داره که اگه نبود، میشد اون رو بهترین فیلم اکشن برای تعطیلات دونست.
2022-10-02
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
آره آره، میدونم، لابد طبق اصول «ادب سیاسی» (PC) نباید از این فیلم خوشم بیاد و به جاش باید از اون سریال تلویزیونی افتضاح خوشم بیاد؟ بیخیال بابا! این شین بلک در اوج استانداردهای اکشن مردونهاش هست. و واقعاً هم خوش میگذره. دو تا پلیس، دو تا کهنهسرباز ویتنام، دو تا شخصیت رنگارنگ و عالی دور هم جمع میشن تا یه پرونده قتل رو حل کنن که هی بزرگ و بزرگتر میشه تا اینکه به یه اکشن اغراقآمیز و سرگرمکننده تبدیل میشه. و البته منظورم از اغراقآمیز اینه که وارد دنیای غیرقابلباوری میشه که فقط بهترین فیلمهای اکشن میتونن از پسش بربیان.
2023-01-12
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
در ظاهر خیلی شبیه «پلیس بورلی هیلز» (Beverly Hills Cop 1984) هست، با این تفاوت که شیمی بین دو پلیس تازهکار یعنی «ریگز» (مل گیبسون) و «مرتا» (دنی گلاور) خیلی خشنتر، تند و تیزتر و کمدیتره. این دو نفر وقتی با هم همکار میشن، از این متفاوتتر نمیتونستن باشن. اولی یه گذشته داغون داره و دومی پیرتره و بدشانس، اما وقتی با هم ترکیب میشن، این تضاد خیلی خوب جواب میده. ماجرا با قتل یه دختر خیابانی که دختر یکی از همرزمهای قدیمی مرتا توی ویتنام بوده شروع میشه و این دو نفر مجبور میشن با هم کار کنن، اما طولی نمیکشه که این لورل و هاردیِ دنیای پلیس نتایج خوبی میگیرن؛ مخصوصاً وقتی میافتن دنبال یه باند بزرگ قاچاق مواد مخدر که احتمالاً توی اون قتل دست داشتن. نه تنها این، بلکه به نظر میرسه جنایتکارها خودشون نظامیهای سابق هستن و برای کارآگاههای ماجراجو و کمی حادثهساز ما، لقمه راحتی نیستن. گیبسون و گلاور اینجا واقعاً با هم جفتوجور شدن. خیلی طبیعی نقش دو شخصیت کاملاً متضاد رو با اشتیاق بازی میکنن. دیالوگهای تند و تیز و اکشن زیادی توی فیلم هست و رفتارهای تقریباً جنونآمیز گیبسون هم گاهی واقعاً خندهداره. البته معلومه که خطر جدی تهدیدشون نمیکنه و فیلم داد میزنه که قراره دنبالهدار بشه، اما اگه قسمتهای بعدی هم بتونن همینقدر پرسرعت و سرگرمکننده باشن، من که پایهام!
2025-01-24