وال استریت
در وال استریت دهه ۸۰ میلادی، باد فاکس (Bud Fox) دلال سهام بلندپروازی است که برای رسیدن به اوج، دست به هر کاری میزند. او که شیفته قدرت گوردون گکو (Gordon Gekko)، غارتگر بیرحم شرکتها شده، با ارائه اطلاعات محرمانه تجاری، گکو را متقاعد میکند تا مربیگری او را بر عهده بگیرد. با غرق شدن فاکس در دنیای طمع و نقشههای زیرکانه، تصمیمات او در نهایت معیشت پدر وظیفهشناسش را به خطر میاندازد. فاکس در مواجهه با این دوراهی، وفاداری خود را زیر سوال میبرد.
سال انتشار: 1987 کارگردان: Oliver Stone ژانر: Crime، Drama نویسندگان: Stanley Weiser، Oliver Stone امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه دنبال فیلمی میگردین که به جوونها نشون بده طمع چقدر میتونه سمی و مخرب باشه، سخت بشه گزینهای بهتر از این پیدا کرد. این فیلم که در اوج دوران رونق بازار بورس ساخته شده، داستان «باد فاکس» (با بازی چارلی شین) سادهلوح اما جاهطلب رو روایت میکنه که نقشهای برای پولدار شدن سریع میکشه. این نقشه توجه رئیس فوقالعاده پولپرستش یعنی «گکو» (با بازی درخشان مایکل داگلاس) رو جلب میکنه؛ کسی که با اصول اخلاقی جوری برخورد میکنه که انگار یه چیز کثیفه که زیر پاش چسبیده.
چیزی که در ادامه میبینیم، یه دوره فشرده و سریع در مورد اینه که چطور حرص، بازی دادن بقیه، یه مقدار شانس و کلی پررویی میتونه یه آدم معمولی رو به یه آپارتمان لوکس و حمام شامپاین برسونه و در عین حال باعث بشه همکارای قدیمی و پدر کارگرش «کارل» (با بازی مارتین شین) رو از خودش برونه. فقط وقتی پای نقشهای وسط میاد که شرکت هواپیمایی محل کار پدرش رو هدف قرار میده، این پسر جوون تازه میفهمه چه اتفاقی داره میافته و با کمک «سر لری وایلدمن» بریتانیایی (با بازی باورپذیر ترنس استمپ) مسیرش رو کمی عوض میکنه.
فیلم تیم بازیگری مکمل خیلی خوبی داره؛ نویسندگی و کارگردانی الیور استون (Oliver Stone) ریتم تندی داره و کاملاً روی هدف متمرکزه. خود داستان هم رقابت بیرحمانه دنیای تجارت رو به واقعیترین شکل سینمایی که تا حالا دیدم نشون میده. درسته که لباسها و مدلهای فیلم مال سال ۱۹۸۷ هستن و قدیمی شدن، اما اصول دنیای «بخور تا خورده نشی» هنوز هم به اندازه اون موقع ارزش افشا شدن دارن.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «وال استریت» تجربه تماشای جالبی بود. با اینکه من اصلاً از اصطلاحات بازار مالی سر در نمیارم، ولی فیلم قشنگ منو تا آخر با خودش همراه کرد. بازیهای مایکل داگلاس و چارلی شین حرف نداشت، پس عجیب نیست که فیلم انقدر خوب از آب دراومده. به نظرم ریتم فیلم میتونست بهتر باشه و شاید یه کم بیش از حد طولانی شد، ولی راستش این تنها نکته منفی بود که به ذهنم رسید و اونم چیز خیلی مهمی نیست. پایان پرانرژی فیلم هم تا حد زیادی خستگی زمان طولانیش رو از تن آدم درمیاره.
2025-01-19