The Further Adventures of Tennessee Buck

Wuchak (منتقد)

**_دیوید کیث در یک کپی‌برداری ناشیانه از ایندیانا جونز_** یک زوج سفیدپوست و ثروتمند که برای تعطیلات به بورنئو رفته‌اند (که به طرز مشکوکی شبیه سریلانکاست)، شکارچی معروفی را استخدام می‌کنند تا آن‌ها را به بالای رودخانه‌ای ببرد که محل زندگی شکارچیان سر انسان است. فیلم «ماجراهای بعدی تنسی باک» که در سال ۱۹۸۷ ساخته و در ۱۹۸۸ اکران شد، یک تقلید درجه دو (B-movie) از فیلم‌های «مهاجمان صندوقچه گمشده» و «ایندیانا جونز و معبد مرگ» در مایه فیلم‌های «معادن شاه سلیمان» (۱۹۸۵) و «آتش‌نورد» است. متأسفانه، این فیلم بدون شک ضعیف‌ترین اثر در میان آن‌هاست. فیلم نسبتاً سرگرم‌کننده شروع می‌شود، اما نیمه دوم آن به کارهای کسل‌کننده در اعماق جنگل سقوط می‌کند که سازندگان سعی کرده‌اند با برهنگی و یک سکانس تجاوز مربوط به شخصیت کتی شاور (Kathy Shower) موطلایی و خوش‌قامت، به آن آب و تاب بدهند. همچنین یک صحنه گردن زدن وجود دارد که یادآور فیلم «اینک آخرالزمان» است. شاور بازی قابل‌قبولی ارائه می‌دهد، اما بیشتر شبیه نسخه ارزان‌قیمت کیت کپشا در «معبد مرگ» به نظر می‌رسد. در بخش بازیگران زن، تیتزیانا استلا (Tiziana Stella) مو مشکی در نقش «چه» نقطه عطف واقعی فیلم است؛ با اشاره‌ای به پاتریشیا زانتی (Patricia Zanetti) در نقش مونیک. متأسفانه هر دو بعد از پرده اول فیلم غیبشان می‌زند. داستان فیلم از کتاب «الماس جرو» نوشته لوئیس لآمور کپی شده که در سال ۲۰۰۱ به یک فیلم درجه دو با بازی بیلی زین، کیث کارادین و پاریس جفرسون تبدیل شد. آن فیلم مثل این اثر بچه‌گانه، لوده نیست، بلکه موضوع را جدی می‌گیرد و تم‌های بالغ‌تری دارد. من با لحن «سرگرم‌کننده» این فیلم مشکلی ندارم؛ مسئله اینجاست که بعد از نیمه اول، جذابیت خودش را از دست می‌دهد. با این حال، لوکیشن‌های جنگلی عالی هستند و کیث در نقش اصلی به طرز شگفت‌انگیزی خوب بازی می‌کند. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه است و در سریلانکا فیلم‌برداری شده است. نمره: C/C-