The Naked Gun: From the Files of Police Squad!
بازسازی بسیاری از شوخیهای سریال تلویزیونی Police Squad! (۱۹۸۲). یک نقیضه (پارودی) به سبک فیلم Airplane! (۱۹۸۰)، این بار با حضور ستوان بیعرضه، فرانک دربین، که همیشه «آدمش را پیدا میکند». شوخیهای بصری با سرعت و پشت سر هم میآیند و غیرممکن است که با یک بار تماشا همه آنها را متوجه شوید. داستان: ملکه الیزابت دوم انگلستان در حال سفر به شهر است و وینسنت لودویگ قصد دارد با استفاده از یک بازیکن بیسبال که شستشوی مغزی شده، او را ترور کند.
سال انتشار: 1988 کارگردان: David Zucker ژانر: Comedy، Crime نویسندگان: Jerry Zucker، Jim Abrahams، David Zucker امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یکی از خندهدارترین و از نظر سیاسی «نادرستترین» فیلمهایی که تا حالا ساخته شده، و بله، یه کم بیش از حد وقیحانه هم هست... شوخیها پشت سر هم میان و حتی یک لحظه هم متوقف نمیشن. لزلی نیلسن درخشان ظاهر شده و ظرف ۱۵ دقیقه حس میکنید فرانک دربین رو کاملاً میشناسید. بازیگرهای مکمل هم عالی هستن، مخصوصاً ریکاردو مونتالبان و پریسیلا پرسلی. صحنههای خندهدار اونقدر زیادن که حتی نمیشه به لیست کردنشون فکر کرد، اما اگه زود بهتون برنمیخوره، تضمین میکنم که با این فیلم حسابی بهتون خوش میگذره. حتماً دنبال دو تا دنبالهاش و همینطور سریال تلویزیونی Police Squad بگردید که الهامبخش این شاهکار کمدی بوده.
2019-07-16
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
لزلی نیلسن اینجا در نقش ستوان دربینِ بدشانس که مسئول امنیت ملکه الیزابت در سفرش به لسآنجلس شده، توی اوجه. متأسفانه برای اون، به نابغهی تبهکار «لودویگ» (با بازی ریکاردو مونتالبان) پیشنهاد ۲۰ میلیون دلاری داده شده تا نقشهی ترور ملکه رو بکشه. آیا دربین و رئیسش «هاکن» (جورج کندی) میتونن این نقشهی پیچیده و خبیثانه رو خنثی کنن؟ خب، ملکه همین تازگی جشن جوبیلی پلاتینیوم خودش رو گرفت، پس فکر نکنم لازم باشه نگران خطر اینجا باشیم. چیزی که داریم، از همون اول، یه سری سناریوهای کمدی بزنبکوب (Slapstick) خیلی باحاله که قهرمان حادثهساز ما رو در حال ایجاد آشوب و بلوا نشون میده؛ اون تقریباً تمام مراسمهای رسمی که شهردار نانسی مارچند برای مهمانشون تدارک دیده رو خراب میکنه و در عین حال عاشق «جین» (پریسیلا پرسلی)، دوستدخترِ تبهکارِ ترسناک فیلم میشه. دیالوگها کوتاه و سرگرمکنندهست - هرچند گاهی اوقات یه کم بچگانهست - و هم نیلسن و هم پرسلی زمانبندی عالیای دارن، مخصوصاً وقتی این موقعیتهای فاجعهبار به یه پایانبندی احمقانه با حضور مونتالبانِ آماده ختم میشه. در طول مسیر، موسیقی و فیلمنامه موفق میشن کلی فیلم دیگه رو هم مسخره کنن که باعث لبخند آدم میشه. گاهی اوقات شوخیها یه کم به خط قرمزهای «نزاکت سیاسی» نزدیک میشه - حتی وقیحانه - برای همین خیلی بعیده که امروزه چنین فیلمی ساخته بشه، اما نسبت به زمان خودش، واقعاً لذتبخشه.
2022-07-10
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**یه کمدی جالب دیگه با لزلی نیلسن.** این فیلم از اون کمدیهایی بود که سبک طنز لزلی نیلسن رو تثبیت کرد؛ بازیگری که به یکی از مهمترین چهرههای کمدی آمریکای شمالی در دهههای ۸۰ و ۹۰ تبدیل شد. شاید رگهی طنز اون به مذاق همه خوش نیاد، با اون شوخیهای پشت سر هم و انتخاب مکرر طنز بیمعنی یا «بزنبکوب». با این حال، باید این واقعیت رو قبول کنیم که فیلم جواب میده و به هدفی که میخواد میرسه: سرگرم کردن ما. فیلمنامه در کل خیلی ضعیفه و روی تهدید علیه جان ملکه الیزابت دوم بریتانیا تمرکز داره که برای یه سفر رسمی به آمریکا رفته. دیدن ملکه در حال تماشای مسابقه بیسبال خیلی عجیب بود، کاری که ملکه واقعی هیچوقت انجام نمیداد چون فعالیتی نیست که در راستای منافع دیپلماسی بینالمللی باشه. این همون طنز بیمعنی (Nonsense) در حال کاره. عجیبتر از اون، دیدن یک «محور شرارت» واقعی بود (که دور یک میز دیکتاتورهای آفریقایی مثل عیدی امین و معمر قذافی، رهبر فلسطینی یاسر عرفات، آیتالله خمینی و آقای گورباچف، آخرین رهبر اتحاد جماهیر شوروی رو جمع کرده بود) که تصمیم میگیرن مناسبترین راه برای درس دادن به آمریکاییها، کشتن ملکه بریتانیاست. از طرف دیگه، این میزگرد حرفهای زیادی درباره تفکری که در اون زمان نسبت به هر کدوم از این رهبران بینالمللی وجود داشت میزنه که همهشون رو بدون هیچ فکری در یک گروه جامع از «تروریستها» قرار داده بودن. در میون این همه دیوانگی و حماقت، واقعاً این نیلسنه که میدرخشه و لایق تشویقه که یک بار دیگه، یک نقش اول محکم رو تضمین کرده و خودش رو به عنوان استاد این سبک کمدی ثابت کرده؛ کسی که به شکلی مرموز موفق میشه کمدی رو از حالت مبتذل و ارزان دور کنه. البته بیشتر شوخیها ضعیف هستن یا به خاطر اشارههای جنسی مداوم آدم رو خسته میکنن، اما بازیگر موفق میشه بر اینها غلبه کنه و ارزش خودش رو نشون بده.
2023-11-22
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «سلاح عریان: از پروندههای جوخه پلیس!» خیلی خوب ساخته شده. تماشای سرگرمکنندهایه! لزلی نیلسن توی نقش اول عالی ظاهر شده؛ شنیدم که لیام نیسون قراره سال دیگه بازسازی این فیلم رو بازی کنه و راستش رو بخواید، میتونم تصورش کنم. او. جی. سیمپسون و پریسیلا پرسلی هم بازیگرهای مکمل خیلی جالبی هستن، در حالی که جورج کندی هم برای نقشش در کنار نیلسن انتخاب مناسبیه. ریکاردو مونتالبان هم خوب کار کرده. من این مدل کمدی بزنبکوبِ خشک رو دوست دارم، جایی که شوخیها مدام در طول فیلم پراکنده شدن بدون اینکه شخصیتهای توی صحنه مستقیماً بهشون اشاره کنن. همچنین این رو به کار «ZAZ» (تیم زاکر، آبراهامز و زاکر) در فیلم Airplane! که هشت سال قبل ساخته شده بود ترجیح میدم؛ به نظرم این یکی طنز بهتر و داستان بهتری برای همراهی باهاش داره. امیدوارم دنبالههاش هم به همین خوبی باشن!
2024-06-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «سلاح عریان: از پروندههای جوخه پلیس!» سنتی رو که با فیلم بسیار موفق Airplane! (۱۹۸۰) پایهگذاری شده بود ادامه میده و یک کمدی پرسرعته که در اون جریان بیپایان طنز عجیب و غریب و غیرمتعارف به خوبی جواب میده. فیلمسازها این بار برای الهام گرفتن سراغ فیلمهای پلیسی رفتن و به جای اینکه فقط اونها رو مسخره کنن، سکانسهای مضحک و طراحیشدهای که اینجا ارائه میدن ماهیت گستردهتری دارن و واقعاً به هیچ فیلم خاصی از اون دوره اشاره نمیکنن. اما این موضوع اصلاً مهم نیست چون حجم عظیم شوخیهای بصری و کلامی با چنان سرعتی میان که شما هرگز فرصت نمیکنید تحلیل کنید که آیا به هدفشون خوردن یا نه، و تماشای دوباره فیلم تایید میکنه که واقعاً موفق بودن.
2024-10-18