Platoon Leader
ستوان جف نایت، فارغ‌التحصیل آکادمی وست‌پوینت، هنگام به‌دست گرفتن فرماندهی دسته‌ای از سربازان کهنه‌کارِ سرجوخه مایکل مک‌نامارا در کمپ سنگری در ویتنام، با بدبینی و بی‌اعتمادی آن‌ها روبه‌رو می‌شود. برخلاف فرمانده قبلی که تا پایان دوره‌اش پنهان شده بود، جف مسئولیت را به عهده می‌گیرد، متوجه می‌شود که آیین‌نامه‌ها جوابگوی واقعیت‌های میدان جنگ نیستند و زخمی می‌شود. او پس از بازگشت، مورد احترام کامل سربازان و مافوق‌هایش قرار می‌گیرد. علاوه بر ویت‌کنگ‌ها، این دسته با روستاییان مرموزی سر و کله می‌زند که سربازان آمریکایی رسماً از آن‌ها محافظت می‌کنند، اما از آن‌ها می‌ترسند؛ زیرا برخی با خود سربازان و برخی دیگر به طور مخفیانه با ویت‌کنگ‌ها همکاری می‌کنند و در هر صورت در معرض انتقام‌جویی‌های خونین قرار دارند.
سال انتشار: 1988 کارگردان: Aaron Norris ژانر: Drama، War نویسندگان: Andrew Deutsch، Rick Marx، James R. McDonough امتیاز: 5.3نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
***یکی از فیلم‌های نه‌چندان مطرح ویتنام در زمان خودش، ولی چند نقطه مثبت هم داره***
یک ستوان تازه فارغ‌التحصیل‌شده از وست‌پوینت (با بازی مایکل دودی‌کوف) مأمور میشه فرماندهی یک دسته رو در پایگاهی دورافتاده در جنگل‌های استان بین‌دین ویتنام به دست بگیره. سربازهای بدبینش تا زمانی که بعد از زخمی شدن با تجربه و درک بیشتری از جنگ‌های جنگلی برمی‌گرده، بهش احترام نمی‌ذارن.
فیلم «فرمانده دسته» (۱۹۸۸) بر اساس خاطرات جیمز آر. مک‌دونا ساخته شده و پلات «کلاه سبزها» (۱۹۶۸) رو با سبکی شبیه به «جوخه» (۱۹۸۶) ترکیب می‌کنه. اما این فیلم در مقایسه با اون‌ها کاملاً کم‌خرج به نظر میاد و از اون کارهای تکراری دهه هشتادی مایکل دودی‌کوف یا چاک نوریسه. (یاد فیلم «برادوک: مفقودالاثر ۳» از همین کارگردان یعنی آرون نوریس، برادر چاک بیفتید).
با وجود بازی‌های نه‌چندان قوی و داستانی که می‌تونست جذاب‌تر باشه، فیلم عناصر باارزشی هم داره (مثل چند قطعه موسیقی خاص روی موسیقی متن) و حتی چند لحظه احساسی و تأثیرگذار. دودی‌کوف در نقش اصلی خوب ظاهر شده و رابرت اف. لیونز هم در نقش درجه‌دار باخبره عملکرد مناسبی داره.
زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۶ دقیقه‌ست و در مزرعه‌ای در دوربان آفریقای جنوبی فیلم‌برداری شده که شبیه‌ساز خوبی برای آسیای جنوب شرقیه.
نمره: C