بتمن
شهر گاتهام (Gotham City). رئیس تبهکاران، کارل گریسوم (Carl Grissom - جک پالانس)، عملاً شهر را اداره میکند اما یک مبارز جدید در شهر پیدا شده: بتمن (Batman - مایکل کیتون). دست راست گریسوم، جک ناپیر (Jack Napier - جک نیکلسون) است، مردی خشن که چندان هم از سلامت روانی برخوردار نیست... پس از اختلافی که بین این دو پیش میآید، گریسوم برای ناپیر پاپوش میدوزد و او را با پلیس درگیر میکند؛ ناپیر در یک مخزن مواد شیمیایی سقوط کرده و به نظر میرسد که کشته شده است. با این حال، او به زودی در نقش جوکر (The Joker) ظاهر میشود و موجی از وحشت را در شهر گاتهام به راه میاندازد. در این میان، خبرنگاری به نام ویکی ویل (Vicki Vale - کیم بسینجر) برای تهیه مقالهای درباره بتمن در شهر حضور دارد. او به زودی رابطهای را با شخصیت روزمره بتمن، یعنی میلیاردر معروف بروس وین (Bruce Wayne)، آغاز میکند.
سال انتشار: 1989 کارگردان: Tim Burton ژانر: Action، Adventure نویسندگان: Bob Kane، Sam Hamm، Warren Skaaren امتیاز: 7.5نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
دیدگاه کارگردان کاملاً پیاده نشده، اما هنوز هم به نوعی یک الگو محسوب میشود. این فیلم هیچوقت نمیتوانست به آن همه هیاهوی سال ۱۹۸۹ پاسخ بدهد؛ آن زمان میگفتند این فیلم قرار است از نظر تاثیرگذاری بر قراردادهای سینمایی با «آروارهها» و «جنگ ستارگان» رقابت کند. به ما اینطور القا شده بود که با عصر جدیدی در سینما روبرو هستیم. در واقعیت، فیلم برای مخاطبان آن زمان خیلی جذاب بود، پول زیادی پارو کرد و کلی دنباله ضعیفتر از خودش به جا گذاشت، هرچند منتقدان آن دوره چندان تحت تاثیر قرار نگرفتند. به همین خاطر تماشای دوبارهاش با گذشت هر دهه، تجربه جالبی است؛ مخصوصاً با توجه به سری فیلمهای «شوالیه تاریکی» کریستوفر نولان (Christopher Nolan) که گیشه را ترکاندند.
من هیاهو و کمپین تبلیغاتی آن زمان (تیشرتها و اسباببازیهای فراوان) را به یاد دارم که باعث شد فیلم نتواند از پس آن انتظارات غولآسا بربیاید و صادقانه بگویم در اولین تماشا کمی توی ذوقم خورد. اما زمان با این فیلم مهربان بوده و حالا نشان میدهد که تیم برتون (Tim Burton) آنقدر شعور و آیندهنگری داشته که یک ژانر را بدون اینکه صرفاً به دنبال راضی کردن بچهها باشد، دوباره زنده کند. از نظر بصری، فیلم هنوز هم با بهترین آثار امروزی این ژانر رقابت میکند؛ طراحی صحنهها فوقالعاده است و آنتون فورست (Anton Furst) به حق جایزه بزرگ را برای کارش گرفت. لحن تاریک و عمیق برتون، جوهر شهر گاتهام و ذهن آشفته بروس وین را به خوبی به تصویر میکشد، اما آیا بازیگران توانستهاند تمام پتانسیل نقش را نشان دهند؟
مایکل کیتون (Michael Keaton) در نقش بروس وین آشفته و انتقامجو، بازیگر خوبی است و زمان برد تا برداشت او از شخصیت وین مورد قدردانی قرار بگیرد؛ او در نقش شوالیه شنلپوش عالی است و استاندارد بالایی برای بازیگران بعدی تعیین کرد. جک نیکلسون (Jack Nicholson) هم در نقش جوکر حسابی کیف کرده و قطعاً فیلم را از آن خود میکند. نه به خاطر اینکه با وقار و کلاس خاصی بازی میکند، بلکه دقیقاً چون در فیلمی که نبرد دو شخصیت نامتعادل است، او کسی است که با رنگهای جیغ و اغراق در جنبههای جنونآمیز شخصیت، تا انتها پیش میرود. کیم بسینجر (Kim Basinger) ظاهر خوبی دارد اما در نقش ویکی ویل کار زیادی جز گفتن دیالوگها، غنچه کردن لب، ترسیدن در مواقع لازم و جیغ زدن ندارد که همه را هم انجام میدهد. اما واقعاً هر بازیگر زن دیگری هم میتوانست همین کار را بکند - هرچند شخصاً خوشحالم که شان یانگ (Sean Young) از پروژه کنار رفت. بازیگران مکمل بد نیستند و موسیقی متن پرنس (Prince) هم گاهی به مرز لودگی و رو اعصاب بودن نزدیک میشود.
در نهایت، فیلم تجربه سرگرمکنندهای است، به منبع اصلی وفادار است و جانی دوباره به ژانر کمیکبوکی داد. با این حال، نمیتوانید این حس را نادیده بگیرید که یک دیدگاه عالی از برتون اینجا وجود داشته که هرگز کاملاً محقق نشده است. و این واقعاً حیف است، چیزی که خود برتون هم بعدها به آن اعتراف کرد. ۸/۱۰
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم آنقدر بد است که حتی نتوانستم تا آخر تماشایش کنم.
2017-08-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
آره، فیلم خوبیه.
2019-05-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
_**ظاهرش خوبه، اما سورئال و خستهکننده است**_
«بتمن» تیم برتون (محصول ۱۹۸۹) واقعاً ناامیدکننده است! بله، لباسها، صحنهها، بازیگران، فیلمبرداری و موسیقی عالی هستند، اما داستان غیرواقعی، لوس و از همه بدتر، کسلکننده است؛ به عبارت دیگر، افتضاح بود! تیم برتون در جلوههای بصری فوقالعاده است، اما نتوانسته یک داستان جذاب را با آن ترکیب کند. یک فیلم خستهکننده که فقط ظاهر خوبی دارد و موضوعش را جدی نمیگیرد، به چه دردی میخورد؟ این فیلم نمونه بارز غلبه استایل بر محتواست.
بیشتر امتیازهای بالا از طرف کسانی است که در بچگی فیلم را دیدهاند و فقط حس نوستالژی دارند. اگر در بزرگسالی و با احترام به بتمن واقعیِ دوران نقرهای/برنزی/مدرن کمیکها، منصفانه به فیلم نگاه کنند، باید اعتراف کنند که اقتباس خوبی نیست. البته میشود آن را به عنوان یک نوع بتمن «آلترناتیو» قبول کرد؛ یکی از دوستانم که در کار کمیک است میگفت این تنها راهی است که میتواند از فیلم لذت ببرد. اما اگر میخواهید یک فیلم بتمن جدی و وفادار به افسانه شوالیه تاریکی ببینید، «بتمن آغاز میکند» (Batman Begins - ۲۰۰۵) و دنبالههایش را تماشا کنید؛ آنها این اثرِ بیش از حد تحویل گرفته شده و خوابآور را قورت میدهند. فیلم با زمان ۲ ساعت و ۶ دقیقه، خیلی طولانی است. نمره: C
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**بتمن ۱۹۸۹ با ورودش به صحنه، گیشه را منفجر کرد و قوانین فیلمهای کمیکبوکی را با شخصیتهای تاریک و ریسکهای بزرگ، به شکلی که قبلاً در هیچ فیلم ابرقهرمانی دیده نشده بود، بازنویسی کرد.**
فیلمهای ابرقهرمانی دهههای ۷۰ و ۸۰ روشن و رنگارنگ، لوس و خوشبینانه بودند؛ قهرمانانِ حقیقت، عدالت و راه و روش آمریکایی. فیلمهایی مثل سوپرمن، سوپرگرل، کاپیتان آمریکای اصلی و حتی بتمنِ آدام وست همگی با این فضا و زیباییشناسی جور بودند و خیلیهایشان بیش از حد اغراقآمیز اما جذاب بودند. همین موضوع باعث شد بتمنِ تاریکتر و خشنترِ تیم برتون یک قمار بزرگ باشد. برادران وارنر (Warner Bros) به معنای واقعی کلمه آخرین پنیهای خود را پای این فیلم ریختند، چون استودیو در حال فروپاشی و ورشکستگی بود. یک فیلم ابرقهرمانی تاریک با قتل و خونریزی؟ مایکل کیتون؟ همان بازیگر فیلم «آقای مادر» در نقش بتمن؟ این یک ریسک بزرگ با نتیجهای خیرهکننده بود!
وارنر برادرز با سود عظیم گیشه نجات یافت و شکوفا شد، و بتمن ژانر ابرقهرمانی را دوباره تعریف کرد و نشان داد که بزرگسالان هم میتوانند از فیلمهای ابرقهرمانی لذت ببرند. هرچند بتمن ۱۹۸۹ الان کمی قدیمی و لوس به نظر میرسد، اما زمان اکرانش تمام قالبها را شکست. مایکل کیتون ثابت کرد که ستارهای فوقالعاده و بازیگری پولساز است. جوکرِ جک نیکلسون برای دههها به عنوان استاندارد نمادین شخصیتهای شرور باقی ماند. ویکی ویلِ کیم بسینجر هنوز هم یکی از بهترین معشوقههای بتمن تا به امروز است. تیم برتون با این بازآفرینی تاریک از ژانر کمیک، هم ابرقهرمانها و هم استودیوهای فیلمسازی را نجات داد. این یک کلاسیک واقعی در دنیای ابرقهرمانی است.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هیچوقت بتمن یا فیلمی بهتر از این ساخته نخواهد شد. نسخه اصلی هنوز هم تنها فیلم خوب بتمن است. مدام تلاش میکنند اما همان بار اول درست انجامش دادند و الان دیگر خرابش کردهاند.
2023-04-25
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
احتمالاً یکی از اولین تلاشهای جدی برای آوردن یک کمیک به پرده بزرگ با بودجهای مناسب. تصویرسازی از دنیا درخشان است. بتمنِ کیتون دقیقاً همان چیزی است که باید باشد و موسیقی متن پرنس (Prince) همه چیز را به زیبایی به هم پیوند میدهد. متاسفانه، زرق و برق بیش از حد تیم برتون در نهایت کمی به کار ضربه میزند. اما هنوز هم ماندگارترین بتمن تا به امروز است. هرچند تصویر بن افلک (Ben Affleck) از این شخصیت در فیلم «بتمن علیه سوپرمن» که فردی خسته، بدقلق و تنومند است، انتخاب اول من است.
2023-05-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بتمن» هیچوقت ابرقهرمان محبوب من نبود، و با اینکه مایکل کیتون اینجا خیلی تلاش میکند تا کمی روح به شخصیت تزریق کند، متاسفانه به نظرم «جوکر» بیش از حد اغراقآمیز جک نیکلسون فقط رو اعصاب بود و کل فیلم هم کمی ناامیدکننده. «شهر گاتهام» اساساً یک جنگل شهری زیر چکمههای «گریسوم» (جک پالانس) تهدیدآمیز است. او و دستیارش «ناپیر» (نیکلسون) - که تعادل روانی چندانی ندارد - با هم به مشکل میخورند و دومی به زودی در مخزنی از مواد شیمیایی مرگبار شناور میشود... نتیجه؟ خب، جنون او حالا کاملاً علیه رئیس سابقش و بعد کل شهر رها میشود تا کنترل کامل را به دست بگیرد.
خوشبختانه برای دادستان «هاروی دنت» (بیلی دی ویلیامز) و کمیسر پلیس «گوردون» (پت هینگل)، شهر ممکن است شانسی برای نجات توسط قهرمان سیاهپوش ما داشته باشد. او با یک ماشین ضدگلوله، یک موتور تقویتشده و زره کولار سنگین، عهد میبندد که با عناصر جنایتکار مقابله کند و نظم را برگرداند. او هم شیاطین درونی خودش را دارد - که با پیشرفت داستان دربارهشان میفهمیم - و به نظر میرسد فقط خدمتکار وفادارش «آلفرد» (مایکل گاف) میتواند آنها را آرام کند.
با بالا رفتن حساسیتها، داستان به یک سناریوی مبارزه تنبهتن تبدیل میشود که به نظر من بیش از حد تئاتری بود. جلوههای بصری خوب هستند، صدا و نورپردازی هم برای ایجاد یک اتمسفر گاهی ترسناک به خوبی عمل میکنند، اما من فقط حس میکردم که هدف اصلی فیلم را درک نمیکنم. شکی نیست که بازی نیکلسون فوقالعاده است، اما برای من یک شخصیت بیوقفه و تقریباً شبیه نمایشهای خیمهشببازی ایجاد کرد که با ادامه یافتنش، فقط باعث شد در سینما به اطراف نگاه کنم و از خودم بپرسم برت وارد (Burt Ward) این روزها چه کار میکند. در سال ۱۹۸۹ پیشرو بود. در سال ۲۰۲۳ - خب، اصلاً مطمئن نیستم. هرچند ظاهرش واقعاً خوب است!
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«بتمن» قطعاً از نظر ارزش سرگرمی خالص رقیب ندارد. این یک فیلم پرسرصدا و بزرگ بود و با دیدن چنین تیم بازیگران درخشانی در کنار کارگردانی مثل تیم برتون - که آن زمان تازه از موفقیت «بیتلجوس» (Beetlejuice - ۱۹۸۸) فارغ شده بود - بلافاصله میفهمید چرا. آنها بدون شک یک ضیافت بصری پرسرعت خلق کردهاند و خود شهر گاتهام مکانی تاریک، شوم و تهدیدآمیز است. همچنین ایده بسیار خوبی بود که آن را کاملاً از فضای شاد و رنگارنگ سریال تلویزیونی دور کنند و رنگ اصلی را سیاه بگذارند؛ تنها استثنا لباسهای بیش از حد رنگارنگ جوکر است که به خوبی ظاهر دلقکگونه این قاتل بیرحم و خونسرد را منعکس میکند. این فیلم لایق موفقیت بود و احتمالاً تا سالهای سال به عنوان یک «لذت گناهآلود» (Guilty Pleasure) بسیار دوستداشتنی باقی خواهد ماند.
2024-07-18