Cat Chaser

GenerationofSwine (منتقد)

آره، خودم می‌دونم فیلم بی‌نقصی نیست. یعنی راستش بچگیام یه شب خیلی دیر وقت توی شبکه ماهواره‌ای دیدمش، دقیقاً شبکه‌ HBO و تو ساعتی که کلاً مخصوص فیلم‌های شکست‌خورده و ضعیفه. به زبان ساده‌تر، جایی پیداش کردم که فیلم‌ها میرن اونجا تا بمیرن! چیزی شبیه سبد تخفیف‌های یه اسباب‌بازی‌فروشی. اما خب، من خوشم اومد. مثل بقیه فیلم‌های هیجانیِ کلیشه‌ای نبود و این خیلی حرفه؛ چون فیلم‌های هیجانی هم مثل فیلم‌های اکشن داستان‌هاشون تقریباً یکیه. مثل عاشقان موتور هارلی دیویدسون می‌مونن که همه‌شون عین هم لباس می‌پوشن و ادعای یاغی‌گری دارن. اما «گربه‌شکار» فرق داشت. پلات داستان تو چشم می‌اومد. پیتر ولر هر چی در توان داشت گذاشت، باقی بازیگرا هم همین‌طور. فقط مسئله این بود که کارگردان واقعاً نمی‌دونست با فیلم‌نامه چیکار کنه. فیلم‌نامه‌ای که بعداً فهمیدم (ممنون از IMDB) بر اساس رمانی از المور لئونارد نوشته شده... و خب این خودش همه‌چیز رو توضیح میده. المور لئونارد لزوماً نویسنده بزرگ ادبیات نیست و لحن روایی رو اعصابی داره، اما در عین حال یه استعداد خاصی در خلق شخصیت‌های منحصربه‌فرد، موقعیت‌ها و فضاهای خاص داره و بلده چطور همه‌شون رو توی یه داستان منسجم به هم وصل کنه. لئونارد یه نویسنده عامه‌پسند (پالپ) بود، اما تو رویکردش به همه‌چیز اورجینال عمل می‌کرد و خوندن داستان‌هاش لذت‌بخش بود. وقتی هم مثل این فیلم، اثرش میاد رو پرده سینما، اون خاص بودنش منتقل میشه. حتی تو یه فیلم بد، مثل همین اثر — که البته فیلم بد با بازی‌های خوب بود — باز هم با داستانی روبه‌رو می‌شید که قبلاً مشابهش رو ندیدید و بعداً هم نخواهید دید. پس پیشنهادم اینه که ببینیدش، اثر المور لئونارده؛ قراره یه شاهکار سینمایی نبینید، اما داستانی رو تجربه می‌کنید که تا حالا ندیدید و به نظر من، همین یه مورد به تنهایی ارزش ۱۰ از ۱۰ رو داره. بر اساس قدرت سینمایی نمره‌ندید، بخاطر داستانش ببینیدش، داستانش تازه و اورجیناله و حتی اگه بد ساخته شده باشه، ما به داستان‌های این‌چنینی خیلی بیشتر نیاز داریم، مخصوصاً الان که تقریباً هر چی می‌بینیم شبیه بقیه چیزهاییه که داریم می‌بینیم.