Prom Night III: The Last Kiss
مری لو (Mary Lou)، ملکه تشریفات که در دهه پنجاه توسط دوست‌پسرش زنده در آتش سوخته بود، از جهنم فرار کرده و دوباره در راهروهای دبیرستان همیلتون پرسه می‌زند و به دنبال خون است. او الکس، یک دانش‌آموز معمولی و افسرده که آرزو دارد روزی پزشک شود را به عنوان همراه خود در دنیای زنده‌ها انتخاب می‌کند. همانطور که مری لو دوباره روی فرم می‌آید، تعداد کشته‌ها بالا می‌رود و کلاس فارغ‌التحصیلی دبیرستان همیلتون بار دیگر کوچکتر از حد انتظار می‌شود.
سال انتشار: 1990 کارگردان: Ron Oliver, Peter R. Simpson ژانر: Comedy، Horror نویسندگان: Ron Oliver امتیاز: 4.6راهنمای والدین Prom Night III: The Last Kiss
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
**_سرگرم‌کننده‌ترین قسمت از مجموعه فیلم‌های اسلشر_**
مری لو از دنیای زیرین بازمی‌گردد تا یک دانش‌آموز پسر در دبیرستان همیلتون (تیم کانلونِ دوست‌داشتنی) را اغوا کند و ویرانی بیشتری در مدرسه به بار آورد. «شب فارغ‌التحصیلی ۳: آخرین بوسه» (۱۹۹۰) و فیلم قبلی، یعنی «سلام مری لو، شب فارغ‌التحصیلی ۲» (۱۹۸۷)، تنها قسمت‌های این فرنچایز هستند که مستقیماً با هم ارتباط دارند، زیرا هر دو حول محور روح خبیث مری لو مالونی می‌چرخند. فیلم اصلی «شب فارغ‌التحصیلی» (۱۹۸۰) یک اثر اسلشر معمایی با بازی جیمی لی کرتیس است، در حالی که «قسمت چهارم» (۱۹۹۱) حول محور یک کشیش متعصب دیوانه می‌چرخد. با این حال، هر چهار فیلم (بدون احتساب «شب فارغ‌التحصیلی» محصول ۲۰۰۸) از این طریق به هم متصل هستند که با مراسم فارغ‌التحصیلی سال ۱۹۵۷ در دبیرستان همیلتون، در نزدیکی کلیولند، اوهایو آغاز می‌شوند (این مکان برای هر کسی که اهمیت بدهد، در فیلم اصلی به وضوح مشخص شده است).
تفاوت بزرگ این قسمت در این است که مقدار زیادی کمدی خشک و زیرکانه به آن اضافه شده است. فیلم به طرز شگفت‌آوری خوش‌نوشت است (توسط ران اولور) و در تمام طول مدت خنده‌دار است. چند نمونه شامل شوخی با فیلم‌های آموزشی قدیمی ترس از بیماری‌های مقاومت‌ناپذیر در کلاس درس و اعلامیه‌های خنده‌دار بلندگو مدرسه است. درست مانند فیلم قبلی، این اثر انرژی و جذابیت خاصی دارد که فیلم اولِ معمولی فاقد آن بود و سطح سرگرمی را در تمام جنبه‌ها بالاتر می‌برد.
می‌توانم تصور کنم که کارگردان/نویسنده بازیگران و عوامل را دور هم جمع کرده و چیزی1 شبیه به این گفته است: «ببینید، ما اینجا قرار نیست «همشهری کین» بسازیم، پس بیایید لذت ببریم و یک فیلم واقعاً سرگرم‌کننده بسازیم.» جو و هوای فیلم شبیه به «کری» (۱۹۷۶) است، اما با لحن و تمی نزدیک‌تر به «کریستین» (۱۹۸۳)، به علاوه حس شوخ‌طبعی خشک به سبک «کلک» (Cutting Class) از سال قبل از آن (نباید انتظار یک تقلید مسخره‌آمیز اغراق‌آمیز مانند «فیلم ترسناک» را داشته باشید).
این حقیقت که شخصیت شرور یک شبح شوم است که از توهمات خلاقانه استفاده می‌کند، یادآور دو فیلم اول «یک کابوس در خیابان الم» (۱۹۸۴/۱۹۸۵) است. کورتنی تیلور در نقش مری لو فریبنده و اغواگر در بخش بازیگران زن خودنمایی می‌کند. سینثیا پرستونِ جذاب (در نقش سارا) و جونو میلز کوکل (در نقش لیا) نیز ارزش اشاره کردن دارند.
فیلم ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه است و در تورنتو فیلمبرداری شده است.
نمره: A-
tmdb76622195 (منتقد)
در سومین، اما نه آخرین، قسمت از این مجموعه، ژانر وحشت به تمسخر گرفته می‌شود. الکس (تیم کانلون) یک دانش‌آموز دبیرستانی معمولی است و از این وضعیت خسته شده است. قدش معمولی است، سایز کفشش معمولی است، نمردهایش معمولی است، هیچ چیز خاصی درباره او وجود ندارد به جز روابطش با دوست‌دخترش سارا (سیندی پرستون) و بهترین دوستش شین (دیوید استراتون).
خوشبختانه، مری لو مالونی (کورتنی تیلور) از جهنم فرار کرده و به دبیرستان قدیمی‌اش بازگشته است. در حق مری لو در گذشته اجحاف شده و تصمیم می‌گیرد به الکس کمک کند. او به زودی به ستاره تیم فوتبال تبدیل می‌شود، نمراته عالی می‌گیرد، و همه اینها را مدیون عشق مری لو است. مشکل اینجاست که مری لو دارد کسانی را که در گذشته سر راه الکس مانده بودند به قتل می‌رساند و الکس دارد اجساد را در زمین فوتبال مدرسه دفن می‌کند.
پدرو مادر الکس با خرید یک موتور سیکلت، محبوبیت تازه به دست آمده و توانایی‌های تحصیلی پسرشان را جشن می‌گیرند، اما سارا و شین از او فاصله می‌گیرند چون دیگر نمی‌دانند او چه کسی است.
مراسم فارغ‌التحصیلی مدرسه به سرعت نزدیک می‌شود و اجساد پیدا می‌شوند.
وقتی یک کمدی‌ترسناک جواب می‌دهد، واقعاً می‌تواند شاهکار شود. فیلم‌های استوارت گوردون یا توبه هوپر به یاد می‌آیند. «شکارچیان روح» بی‌نقص نبود، اما خنده‌دار بود. این فیلم این افتخار را دارد که هم به عنوان یک فیلم کمدی و هم به عنوان یک فیلم ترسناک شکست بخورد.
در حالی که دو نفر به عنوان کارگردان نام برده شده‌اند، برخی از زاویه‌های دوربین اصلاً کار نمی‌کنند. جایگذاری فیزیکی دوربین در بسیاری از صحنه‌ها اشتباه است، مثلاً وقتی توی صورت بازیگر کانلون فرو می‌رود. یک بار کافی است، اما فیلمسازان بارها به این زاویه برمی‌گردند.
فیلمنامه صحنه‌های خنده‌دار کمی دارد و طنز سیاه آن هرگز کار نمی‌کند. بازیگران قابل قبول هستند، اما ۵ تا ۱۰ سال برای نقش‌هایشان پیر هستند.
جلوه‌های ویژه بسیار بی‌کیفیت است. انیمیشن‌های درخشان ارزان‌قیمت با جلوه‌های gore (خون و خونریزی) ارزان ترکیب شده‌اند.
می‌توانم ببینم که این فیلم به عنوان یک کشتارگاه واقعاً عجیب و غریب شروع شده، اما در بند ریشه‌های دنباله‌ساز بودنش گیر افتاده و هرگز راه نمی‌افتد. پایان‌بندی قابل پیش‌بینی و احمقانه است.
«شب فارغ‌التحصیلی ۳: آخرین بوسه» افتضاح است. سلام مری لو، خداحافظ یک ساعت و نیم از عمرم.